Bölüm 3: Rüya mı Kâbus mu?

Uyanıp yorganı üzerimden attım.Telefonumdan rastgele bir müzik açıp kitabımın sayfalarını çevirirken zil çaldı. Kapıyı açtığımda gördüğüm manzara öfkeden ellerimin titremesine sebep oldu. Ceyhun. Ceyhun ve Simay. Ceyhun ve Simay kapımın önüne utanmadan gelmiş, kol kola girmiş, bana gülümsüyorlardı. Ceyhun ağzını açtı.

"Benim gibisini bulursun da beni bulamazsın Yağmur Sultan!" dedi Ceyhun. Sarhoş gibiydi, alkolü abartmış olmalıydı. Simay Ceyhun'un yanağına ıslak bir öpücük kondurdu. Bunu bana bakarak yaptı. Tam olarak bana bakarak. Tek kaşımı havaya kaldırdım ve burnumdan güldüm.

"Sana ve senin gibilere ihtiyacım yok Ceyhun. Emin olabilirsin." dediğimde ikisi de birbirine bakıp alayla güldü. Kâbus olmalıydı, başka bir açıklaması olamazdı. Resmen kâbustu bu. Ceyhun kafasına geçirilen yumruk ile yere yığıldı. Afallayarak baktığında bende vuran kişiye baktım. Tanıdıktı, çok tanıdıktı.
Kafedeki adam...
O'ydu...