MIRACLES kitap kapağı

5. bölüm / 5

BÖLÜM 5

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 5Şu an: BÖLÜM 5

Bazen birini öyle çok seversin ki, onsuz bir hayat düşünemezsin.
Bazen birinden öyle nefret edersin ki, onunla bir hayat düşünemezsin.
Daren eve gittiğinde, masada yıllar önce annesinin ektiği, hala yaşayan çiçeği gördü. Eline su kabını aldı.

O çiçeği her suladığında, annesinin sevgisini iliklerine kadar hissediyordu. Annesi belki yaşamıyordu, ama onun verdiği o can, hala çiçek açıyordu.

Asya odasındaydı. Kalbinin sesi, kulaklarında yankılanıyordu.

Kalbinin, başka birinin kalbi olması, içini ürpertiyordu. Sanki artık başka biriydi. İçinde başka bir can vardı.

Sabah sahnesi…
Aren: Abi, bana bir söz ver. Bir gün bana bir şey olursa, Asya’ya söyleme. Onu terk ettiğimi, hatta aldattığımı söyle. Benden nefret etsin, ama arkamdan üzülmesi.
Daren: Söz.
Aren: Sağol.
Daren: Babam nerde?
Aren: Hala o pisliğe “Babam” mı diyorsun?
Daren: Ondan nefret ediyorum. Ama babam olduğu gerçeğini değiştirmez.
Aren: Bunca şeyden sonra mı?!
Daren: Aren, biliyorum. Son dönemde çok şey yaşadık. Ama abine sesini yükseltme. Asya konusunu da konuşacağız. Kalbini vermek ne demek?! İki günlük kız için, seni büyüten abini terk edecektin.
Aren: Sen belli ki kimseyi sevmemişsin.
Daren: Sevdim. Hatta çok çok sevdim. Ama ailemi seçtim. Belki hatalıydım. Sevdamı yarı yolda bıraktım. Ama sen benim her şeyimsin.
Aren: Abi, ben sana bir şey itiraf edeceğim.
Daren: Et abicim.
Aren: Abi, dün gece sen uyurken, ben dolaşmaya çıktım.
Daren: Keşke haber verseydin.
Aren: Yolda iki keko, bir kıza sataşıyordu. Zaten sinirlerim bozuktu. Sıvadım kollarımı, çaktım yumruğu. Onlar da beni polise vermiş. Aranıyorum.

Daren’in ağzı açık kalmıştı.
Daren: Aren! Ne diyorsun abicim?!
Aren: Abi, özür dilerim.
Daren: Aren, avukat tutacağız. Sen gözaltına gidemezsin. Ben izin vermem.
Aren: Gidip, teslim olacağım.
Daren: Aren, daha yeni ölümden döndün. Bundan sonra yanımdan hiç ayrılmayacaksın.
Aren: O halde sen de gözaltına gel.
Daren: Saçmalama!

…

Okulun arkası…
Aren: Asya, ben birini dövdüm. Şimdi gidip teslim olacağım.
Asya: Ciddi misin sen?
Aren: Maalesef. Ama bil ki, ben senden başkasını sevemem Asya. Ama sen beni bekleme. Git, hayatını kur, mutlu ol, gülümse.
Asya: Aren…beni bir kez daha bırakma.
Aren: Özür dilerim.

Aren gözünden akan yaşlar yere düşerken, yavaş yavaş yürür. Son kez arkasına bakar. Asya ağlıyordur. Koşarak karakola gider. Teslim olur.
Irmak: Daren, haber var mı? Aren gözaltına alınmış.
Daren: Var.
Irmak: Ne yaptı? Yoksa katil mi? Belki de sen de katilsin!

Daren öfkelenir. Ama hiç kimseye el kaldırmaktan hoşlanmaz. Saçlarını geriye atar.
Daren: Kardeşim, sokakta taciz edilen bir kadını korudu.
Irmak: Ciddi misin? Tam bir Diva!
Daren: Irmak boş yapma. Kardeşim suçsuz yere hapise giremez. Ben izin vermem.
Irmak: Son dönemde dünyada, iyi olanlar değil, iyi oynayanlar kazanıyor. Bilgin olsa Daren Bey!
Daren: Susma, sustukça sıra sana gelecek, bilgin olsun Irmak Hanım!
Irmak: Feminist beylerden hoşlanırım demiş miydim?
Daren: Feminist hanımlardan hoşlanırım demiş miydim?
Irmak: Sevgilim olur musun Daren Bey?
Daren: Kardeşim gözaltında Irmak Hanım.
Irmak: Yani evet mi Daren Bey?
Daren: Aynen öyle Irmak Hanım!

Irmak ve Daren, birbirlerine sımsıkı sarılırlar.

Daren: Neyse benim gitmem lazım! Aren’i kurtarıp geleceğim!
Irmak: Görüşürüz demir adam!

…

Daren büyük bir belirsizliğin içinde boğuluyordu. Hem yıllar önce kaybolan annesi, hem durmadan hayatını tehlikeye atan kardeşi, hem Irmak, hem problemli babası…
Her şey üstüne geliyordu. Notları da düşmüştü. Bursu ellerinden kayıp gidiyordu. Böyle devam ederse okulu bırakacak, sanayide işe girecekti.
Canı çok yanıyordu. Bu son senesiydi. Seneye üniversiteye gitmesi lazımdı. Ama arkasında koskoca bir hayat bırakmak istemiyordu.
Tam o sırada karşısına Volkan çıktı.
Daren: Volky, Aren’i gördün mü?
Volkan: Biraderim ne oldu sana?
Daren: Aren, gözaltına alındı. Asya onu ziyarete gidecekmiş.
Volkan: Ne diyorsun lan sen?

…

Asya karakola gittiğinde, parmaklıklar arasında gördü sevdalısını.
Aren kollarını, Asya’nın boynuna uzattı. Elleri ile, Asya’nın yüzünü okşadı. Asya, Aren’in bileklerini tuttu. Dudaklar yaklaştı. Ama sonra bir gardiyan geldi ve Asya’yı uzaklaştırdı. İki sevdalı, sonsuza kadar yarım kaldı. Belki olabilirdi. Ama olmadı.

…

Özgü akşam kimseden haber alamayınca, evden gizlice kaçıp, Volkan’a sığındı. Volkan odasındaydı.

Özgü, Volkan’ın boynunu tuttu.
Özgü: Volkan ben çok korkuyorum! Kimseden haber alamıyorum. Daren, Aren ve Asya!
Volkan: Sakin ol. Aren gözaltına alınmış. Asya onu ziyarete gitti. Daren de avukat tutacaktı.
Özgü: Kalk! Karakola gidiyoruz!
Volkan: Ne?! Ama hava çok soğuk. Dışarda deli gibi yağmur yağıyor. Hem biz ne yapabiliriz ki?
Özgü: Aren, o soğuk hücrenin içinde suçsuz yere çürürken, biz evde oturacak değiliz herhalde. Irmak’ı da ara! Arkadaşlarımızı yalnız bırakmayalım!

Karakola gittiklerinde, Daren yağmurun altında bekliyordu. Irmak şemsiyesini Daren’e uzattı. Beklemeye başladılar. Volkan ve Özgü de ortak şemsiye kullanıyordu.
Volkan: Ne yapmaya çalışıyorsun?
Özgü: Bir şey yapmıyorum.
Volkan: Aren’e aşık mısın?
Özgü: Aren’e değil. Ama birine aşığım.
Volkan: Öyle mi diyorsun?
Özgü: Ha öyle diyorum.
Volkan: Ben mi?
Özgü: Sen mi?

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

15okunma 1beğeni 3yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…