17.bölüm

Koşarak merdivenlerden indiktikten sinra kahvaltı masasına oturdum ve hiç bir şey olmamış gibi yemeğe başladım.
"Steve:Beklemek yok,ha?"
Yavaşça masaya yürüdü ve karşımdaki sandalyeye oturdu.
"Belle:Afiyet olsun.."
"Steve:Sen utandın mı?"
"Belle:Alakası yok!..Belki..biraz."
Bu sefer itiraz edemeyeceği bir şekilde güldü. Başımı tabağımdan kaldırdım ve ona baktım. Daha önce onu hiç gülerken görmediğim için hayranlıkla gülmesini izledim. Gülünce parlayan gözleri,ağzının nasıl hareket ettiği..hepsini ezberledim ve aklımın bir köşesine yazdım. O kadar güzel gülüyordu ki kendime bir kural koydum;Bundan sonra Steve her zaman gülecek.
"Steve:Ne o,şimdi de beni mi izlemeye başladın?"
"Belle:Ha? Şey..dalmışım."
"Steve:İyi ama yemeğini yemezsen aç kalacaksın ve ben aç kalmanı istemem."
"Belle:Haklısın."
Yemeğimi yemeye geri döndüm. Aklım başka yerlere kaysa bile. Çatalımı tabaktan bir domatese saplarkenn aklımda dönen bir sürü soru vardı. Kendimi tutmaya çalıştım ama yapamadım.
"Belke:Bugün şirkete bende gelebilir miyim?"
"Steve:Olmaz."
"Belle:Lütfen! Sadece yanında duracagım söz veriyorum yanından ayrılmayacağım."
İç çektiğinde evet demesini umarak gülümsedim. Başını kaldırdı ve bana baktı.
"Steve:İkna edebilme yeteneğin var,değil mi?"
Kazandığım zafer ile genişçe gülümsedim.
"Steve:Yemeğini yediysen hazırlan,5 dakikan var. 1 saniye bile geç kalırsan gidemezsin."
"Belle:Tamamdır!"
Son tabağımdaki salatalıkları ağzıma şıkıştırdım.
"Belle:Teşokkurler! Poşman olmayacoksun!"
Hızla merdivenleri çıktım.
"Steve:Deli kız.."
Odaya girdim ve hızla dolabı karıştırdım. Bir kaç dakika oyalandıkten sonra sonunda üstümü değiştirdim. Beyaz gömleğimin üzerine siyah bir crop giydim. Alttan çıkan gömleği ise siyah geniş paçalı eşofmanın içine sıkıştırdım. Ysl bir çanta ve ysl topuklu ayakkabıları giydim. Yuvarlak bir örgü topu gibi olan altın küpeleri zar zor kulaklarıma taktım.
"Belle:Acıdı! Uzun zamandır küpe takmamışım."
Saçlarımı da taradım ve sıkı bir atkuyruğu yaparak tepeden topladım. Bir kaç fıs parfüm sıktım ve odadan çıktım. Merdivenlerden inerken Steve beni bekliyordu kapının önünde.
Bana bakıyordu. Merdivenlerden indim ve karşısında durdum o ise beni süzmeye devam etti. Bunu görünce alayla konuştum.
"Belle:Çok mu güzelim?"
"Steve:Evet."
Hiç teredüt etmedi cevap vermek için. Şaşırıp kalmıştım bu kadar net bir cevap vermesini beklemiyordum. Bir elini nazikçe belime yerleştirdi ve beni kendine çekti yavaşça. Şaşklınğım iki katı artmıştı hem de etkilenmiştim. Gözlerim gözlerine bakıyordu ve işin garibi,o da bakışlarını kaçırmıyordu.
"Steve:Hayatımda gördüğüm en çılgın kadınsın. Her ne kadar bazen gıcık olsan da güzelsin ve bu güzelliğin beni deli ediyor. Çok farklı bir Auran var ve ben,o Aurayı tamamlayabilecek tek kişiyim."