13.bölüm

Gelen güzel koku ile gözlerimi araladım bir süre etrafa bakındım bir kaç dakika sonra üşengeç bir tavırla kapıya doğru ilerledim.Pijamalarım hala üstümdeyken alt kata indiğimde gördüğüm manzara şok etmişti Steve,mutfak örtüsüyle yemek yapıyordu.Bir süre öyle donmuş gibi durdum.Steve beni fark etmiş olacakki arkasına döndü.
"Steve:Günaydın."
"Belle:Tabii...günaydın.."
"Steve:Şaşırmış gözüküyorsun."
"Belle:Nasıl şaşırmayayaım? Resmen yemek yapıyorsun."
Steve güldü.
"Steve:Yemek yapan erkek görmedin mi hiç?"
"Belle:Gördüm de senin yapacağın aklıma gelmezdi."
"Steve:Neden? Ben insan değil miyim?"
"Belle:Sence normal bir insanla bir misin?"
"Steve:Ne o,beni mi övüyorsun?"
"Belle:Belki."
Steve sırıtarak önüne döndü.
"Belle:Güzel kokuyor."
Yanına gittim ve tavaya baktım.
"Belle:Güzel de görünüyor."
"Steve:Onay alabildim mi bari?"
Güldüm.
"Belle:Aldın aldın."
"Steve:Ne mutlu bana."
"Belle:Sen devam et,ben üstümü değiştirip geliyorum"
Steve bir şey demek yerine başıyla onayladı üst katın merdivenlerini çıkarken aklıma tekrar o resim takıldı sormak istiyordum bir merak kaplıyordu içimi fakat bir yandanda sormak istemiyordum ailesi çıkarsa onların ölümünü tekrar hatırlayacaktı ve ben buna izin veremezdim.Bunalrı düşünürken çoktan odaya varmıştım içeri girdim ve gündelik bir kombin yaptım giyindikten sonra aşağı indim ve masaya oturdum.
"Belle:Vay canına bu kadar güzel yemek yapabildiğini bilmiyordum."
"Steve:Öğrenmiş oldun Bella."
"Belle:Adım Belle,Bella değil."
"Steve:Peki Bella."
"Belle:Steve!"
"Steve:Efendim Bella?"
Güldüm.
"Belle:Deme şunu. Ben sana Stee diyormuyum?"
"Steve:De o zaman."
"Belle:Pekala o zaman sen bana Bella dersen bende sama Stee derim."
"Steve:Benim için önemli değil,Bella."
"Belle:Peki Stee."
Gülerek kahvaltı ettik o an düşündüğüm tek bir duygu vardı,mutluluk.Her ne kadar ona kızsamda onun yanında güvende ve mutluydum bu bir gerçekti.