10.bölüm

Kapıyı açtığımda Alex ve yanında tatlı bir kız duruyordu.
"Belle:Hoş geldinizz"
"Alex:Hoş bulduk yenge."
"Belle:Alex!"
"Emma:Yengemi? Taş adam sevgilimi yaptı? Oha!"
"Belle: Taş adam mı?"
Gülmeye başladım.
"Belle:Tam lakap olmuş yanlız."
"Emma:Tabiki onu başka hangi lafla anlatabilirim?"
"Belle:Neyse ayakta kaldınız hadi içeri geçin."
Alex ve adını bilmediğim kız içeri girdi.
"Steve:Hoş geldiniz."
"Emma: Hoş bulduk taş adam."
"Steve:Sana kaç kere dedim bana böyle deme diye Emma."
"Belle:Adın Emma'mı? Çok tatlı bir adın varmış."
"Emma:Evet Emma Wizard,sen?"
"Belle:Bende Belle,Belle Dainty."
"Emma:Menun oldum Belle."
"Belle:Bende."
"Alex: Artık masaya mı geçsek? Çok güzel kokular alıyorum."
"Belle: Gerçekten mi?"
"Alex:Evet hayatımda kokladığım en güzel koku olabilir."
"Belle:Yemekleri ben yaptımda."
"Alex:Vayy yengemizde hamarat çıktı."
"Belle:Alex şimdi bir çakıcam on metre uzağa uçucaksın he!"
"Alex:Tamam tamam sustum."
Steve bir köşeden bizi izlerken güldü.
"Steve:Hadi sofraya geçelim artık."
Sofraya oturduktan sonra Alex salatadan bir çatal aldı.
"Belle:Olmuş mu?"
"Alex:Hmm...bal bal!"
Steve'de bir kaşık aldı umut dolu gözlerle ona baktım.
"Steve:Ne?"
"Belle:Nasıl olmuş?"
"Steve:Güzel."
"Belle:Taş adam!"
"Steve:Birdiler iki oldular."
Steve hariç herkes güldü.
"Steve:Çok komik!"
"Alex:Aga kusura bakma ama komikti."
Steve Alex'e öldürücü bir bakış attığında Alex sustu.Bu sefer Emma ile ben gülmeye başladım.
"Steve:Ne gülüyorsunuz yine?"
"Emma:Alex nasıl sustu gördün mü?"
Güldük Emma ile.
"Belle: Görülmeyecek gibi değildi ki"
Gülmeye devam ettik.
"Alex: Çok komik."
"Steve:Aga kusura bakma ama komikti."
Bu laftan sonra hepimiz gülmeye başladık.O an bir şey fark ettim,babamın beni bu savaşın ortasına atmasından sonra ilk defa böyle gülmüştüm.Bu ortamı seviyordum şimdiden,her zaman da sevecektim.