Bölümler 1Şu an: BÖLÜM 1 — İSTEMEDİĞİM EVLİLİK-Saat 20.30.
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Arda, salonun büyük koltuğunda oturmuş telefonuyla ilgileniyordu. Oğuzhan, Milan ve Miraç da yanındaydı.
Oğuzhan:
— Kanka, sabahtan beri suratın beş karış. Ne oldu?
Arda:
— Bir şey olmadı.
Milan:
— Kesin bir şey oldu. Sen durduk yere böyle susmazsın.
Arda telefonunu masaya bıraktı.
Arda:
— Babam birazdan gelecek. Önemli bir konu konuşacakmış.
Miraç:
— Eee?
Arda:
— Bilmiyorum. Ama iyi bir şey olduğunu sanmıyorum.
Tam o sırada kapı açıldı. Arda'nın babası içeri girdi.
Babası:
— Arda, seninle konuşmamız gerekiyor.
Arda:
— Dinliyorum.
Babası:
— Ailece bir karar aldık. Evleneceksin.
Arda önce birkaç saniye sessiz kaldı. Sonra kısa bir kahkaha attı.
Arda:
— Şaka mı bu?
Babası:
— Hayır.
Arda:
— Baba, benimle dalga geçmiyorsun değil mi?
Babası:
— Bu konu tartışmaya açık değil.
Arda ayağa kalktı.
Arda:
— Benim hayatımla ilgili bir kararı nasıl bensiz alırsınız?
Babası:
— Evleneceğin kişiyi de tanıyorsun. Efe.
Arda'nın yüzündeki ifade bir anda değişti.
Arda:
— EFE Mİ?
Oğuzhan, Milan ve Miraç birbirlerine baktılar.
Milan:
— Oğlum, ciddi olamazsın.
Arda:
— Ben o adamla aynı odada beş dakika duramıyorum!
AYNI SAATLERDE...
Efe'nin evi.
Efe, odasında Barış, Akut ve Batu'yla oturuyordu. Telefonuna bakarken babasının sesini duydu.
Babası:
— Efe, aşağı gelir misin?
Efe:
— Geliyorum.
Salona indiğinde ailesinin oldukça ciddi olduğunu fark etti.
Efe:
— Hayırdır?
Babası:
— Seninle ilgili bir karar aldık.
Efe:
— Nedir?
Babası:
— Arda'yla evleneceksin.
Efe birkaç saniye babasına baktı.
Efe:
— Pardon?
Babası:
— Yanlış duymadın.
Efe:
— Arda mı? Hangi Arda?
Annesi:
— Bildiğin Arda.
Efe:
— Anne, o çocukla sürekli kavga ediyoruz!
Babası:
— Kararımız kesin.
Efe derin bir nefes aldı.
Efe:
— Harika. Hayatımın en güzel haberi gerçekten.
ERTESİ GÜN — ARDA'NIN EVİ
Arda mutfakta kahvesini içiyordu. Telefonu çaldı.
Efe arıyor...
Arda telefonu açtı.
Arda:
— Ne var?
Efe:
— Öncelikle günaydın.
Arda:
— Konuş.
Efe:
— Bu evlilik işini konuşmamız gerekiyor.
Arda:
— Konuşacak bir şey yok.
Efe:
— Güzel. O zaman ben de evlenmek istemediğimi söyleyeyim, konu kapansın.
Arda:
— Keşke o kadar kolay olsa.
Efe:
— Seninle aynı evde yaşayacağımı düşünmek bile yeterince sinir bozucu.
Arda:
— Merak etme, benim için de farklı değil.
Efe:
— Bir de senin evinde yaşayacakmışım.
Arda:
— Evet. Benim evimde.
Efe:
— Kurallarını baştan söyle de ona göre davranayım.
Arda:
— Birincisi, odama izinsiz girme. İkincisi, eşyalarıma dokunma. Üçüncüsü, gereksiz tartışma çıkarma.
Efe:
— Üçüncüyü sen kendine söyle bence.
Arda:
— Daha ilk günden başladın.
Efe:
— Seninle konuşmak bile yorucu.
Arda:
— O zaman telefonu kapat.
Efe:
— Memnuniyetle.
Telefon kapandı.
Arda kendi kendine söylendi.
Arda:
— Daha gelmeden başımın belası oldu.
AKŞAM — TAŞINMA GÜNÜ
Saat 18.15.
Arda salonda oturuyordu. Kapının zili çaldı.
Kapıyı açtı.
Karşısında iki bavuluyla Efe duruyordu.
Efe:
— Merhaba.
Arda:
— Hoş geldin.
Efe:
— Bu kadar içten karşıladığın için teşekkür ederim.
Arda:
— Bavullarını içeri al da kapıda bekleme.
Efe bavullarını içeri taşıdı.
Efe:
— Odam nerede?
Arda:
— Üst katta, koridorun sonunda.
Efe:
— Tamam.
Arda:
— Bir dakika.
Efe arkasını döndü.
Efe:
— Ne var?
Arda:
— Evde bazı kurallar var.
Efe:
— Yine mi kurallar?
Arda:
— Ben konuşurken sözümü kesme.
Efe:
— Sen de emir vermeyi bırak.
Arda birkaç saniye Efe'ye baktı.
Arda:
— Bak, anlaşabileceğimizi sanmıyorum.
Efe:
— Aynı fikirdeyim.
Efe bavullarını alıp merdivenlere yöneldi.
Tam çıkarken durdu.
Efe:
— Bu arada...
Arda:
— Ne?
Efe:
— Mutfakta kahve var mı?
Arda:
— Var.
Efe:
— Güzel. En azından işe yarar bir şeyin var.
Arda:
— EFE!
Efe gülümseyerek yukarı çıktı.
Arda başını iki yana salladı.
Arda:
— Ben bittim.
BÖLÜM SONU.
Bölüm etkileşimi
