Bölüm 6

Zar zor uyuduğum uykumdan bir telefon sesi ile uyandım. Gözümü açtığımda bütün vücudum ağrıyordu. Kalkmaya yeltendiğimde bi el beni tuttu. Hala yatağın diğer tarafında yatan Kaan beni durdurdu. Mecbur yattığım yere geri uzandım. O da kalkıp yattığı yerden kendini düzeltti. Yatağa oturdu ve telefonunu açtı. Gözü ilk gözlerime sonra karnıma değmişti. Örtüye uzanıp karnımı kapattım. Crop ve şort giydiğim için pişmandım. Sanki bu havada kazakla yün pijama giyilirdi defne. Temmuz sıcağında ne giyilir?

İç sesime hak versemde yinede pişmandım. Kaan bi süre karşı tarafı dinledi ve tamam dedikten sonra telefonu kapattı. Yüzümde ne gördü bilmiyordum ama gözleri endişe ile doldu.
“ iyi misin?” Diye sorduğunda bile cevap vermedim karnımda öyle bir ağrı vardıki sanki bıçaklanıyor gibiydim. Nefes alamayacak derecede ağrıyordu.

Kaan hızlıca yataktan kalktı ve diğer tarafıma gelip üstümdeki örtüyü kaldırdı. Karnıma bakıp ne gördü bilmiyorum ama gerçekten endişeli görünüyordu. Kapıya doğru ilerledi.

Kaan: ADEM ARABAYI HAZIRLAYIN

Diye adeta kükredi. Anlık bağrışı ile yattığım yerde irkildim. Bana yaklaşıp dikkatle beni kucağına aldı. Ben acı içinde dudaklarımı kemirirken o ise temkinli şekilde odadan çıkıp merdivenleri inmeye başladı. Yaklaşık 2 kat indikten sonra evin büyük kapıları açıldı ve evden çıktık. Arabalara doğru yürüken ne kadar koruma olduğunu gördüm. Babam beni neye bulaştırmıştı böyle? En acı kısmı ise bu halde olmamın sebebi yabancı bir adam değil babam yüzünden olmasıydı. Belki de bu durumda olduğum için bu adam bana zarar vermiyordu kim bilir?

Arabaya beni dikkatle bindirdi sonra kendisi bindi. Araba çalıştığında beni kucağına aldı acı içinde inlediğimde ağzının içinden bir küfür savurdu.

Kaan: özür dilerim. Ama lütfen ağlama merak etme doktora gidiyoruz seni daha iyi yapacağım

O söyleyene kadar ağladığım farkında bile değildim acıya o kadar odaktım ki dişlerimi sıkıyordum artık. Ama zorlukla da olsa ona sorumu yönelttim.

Siz: N-neden?

Bana cevap vermedi veya verecek bir cevabı yoktu. Hızlı bir şekilde hastaneye giriş yaptığımızda kimse benden kimlik istemedi veya gerek yoktu yanımdaki adamı herkes tanıyor gibiydi korumalar ve kucağında olduğum adam güç gösterisi yapıyordu adeta ama ben ise ezik büzük duruyordum.

Kaan beni bir sedyeye bıraktığında acı içinde inledim. Beni sedye ile bi yere aldıklarında peşimden Kaan’da geldi. Ben konulamıyordum ki gerekte yoktu olan biteni hızlı bir şekilde Kaan doktora özet geçiyordu.

Beni muayene ettiklerinde kolumdan damar yolu açılacaklardı. İğneden hep korktuğum için hemşireye hiç olumlu bakmıyordum ama o bunu umursamıyor işini yapıyordu kolumda damarı ararken. Karnımın ağrısına rağmen kalkmaya yeltendim. Ama buna izin vermediler Kaan yanıma geldiğinde ona kafamı çevirmek istedim ama kafamı çevirdiğimde de iğneyi tutan hemşireyi görüyordum. Allah’ım beni şuan kör et!

Kaan elimi tuttuğunda şaşkınca ona baktım. Tam o sırada koluma damar girişi açıldığında küçük bir çığlık attım. Küçük olmayabilir belki de çok şüpheli.
Bağırdığım için karnıma tekrar sert bir sancı vurdu. Hemşire seruma bir sürü bişey katıyor diğer hemşire ise karnıma bir sürü ilaç sürüyordu en garibi işe Kaan hala elimi

1 saat sonra

Beni bir odaya almış istirahat ettiriyorlardı daha doğrusu Kaan öyle istemişti odaya alınacak bir durumum olmadığı söylenmişti ama Kaan doktor ve hemşireleri onları işten çıkarmakla tehtid edince mecbur kaldılar acaba bu adam tehtid edemeden bir şey isteyemiyor muydu?

İlaçlar etkisini gösterdi ağrım hafiflemişti ama yok derecek kadar azalmamıştı. Kaan baş ucumda durup iki de bir iyi olup olmadığımı soruyordu. Görende aşık sanırdı ama olaylar bambaşka.

Doktor odaya girince “Defne Alaz?” Diye sordu şaşkınca Ben Hayır derken Aynı anda da Kaan Evet demişti Doktor şaşkınca ikimize baktı ama ben gözlerimi Kaan’dan ayırmamıştım bunu bana yapmış olamazdı değil mi? Haberin bile olmadan benle evlenmiş olamazdı?