5. Bölüm

Yataktan hiç olmadım daha doğrusu hiç çıkamadım. Ben uyandığımda hava aydınlıktı ama şuan hava kararmıştı. Oda karanlığa büründüğünde aklım geçmiş ile yoğundu. Benim bilmediğim bir kardeşim daha mı vardı? Bu imkansız eğer olsaydı babam onu eve getirir ve borçlarını ödemesi için onu zorla işe sokar hayatı zindan ederdi. Yoksa etmez miydi?

Babam alkolikti evet. Ama hiç kumar oynadığını bilmiyordum genellikle borçları hep eski arkadaş çevresinden olurdu. Onun arkadaşları ise onlara borç ödediğimde buna gerek olmadığını başka türlü anlaşabileceğimizi söylüyorlardı.
Midemi bulandıran bu teklifleri babama söylediğimde onlara kızmak yerine bana kızıp “ne güzel işte keşke dedikleri teklifi kabuk etseydin para bize kalırdı” demek olmuştu. O gün bir daha anlamıştım benim bu hayatta bir babamın olmadığını.

Acaba ne kadar kumar borçu vardı? Veya neden bu Kaan denen adam benimle evlenmek yerine beni burda bir hizmetçi yapıp para vermeden çalıştırıp borçtan düşmüyordu. 2. Seçenek benim için daha olası ve olumluydu.

Karnımdaki ağrıya rağmen babamın ölmesini istememiştim Kaan söylediğinde. Ölmeyi en çok o hak ediyordu ama sonuçta babamdı. İnsan nasıl göz göre göre babasının ölümünü onaylardı ki?
Ya o nasıl öz kızının canını bu kadar acıtabiliyor?

Ben derin düşünceler dalmışken kapının kilidi açıldı. İçeri Kaan girdiğinde olmayan moralim daha çok bozuldu. O ise beni gördüğünde dudağında yapay mı yoksa gerçek mi ayırt edemediğim bir gülümseme oluştu.

Kaan: Ne o yolumu mu gözlüyordun? Gözün kapıda.

Siz: Yok kapıyla bakışarak flörtleşiyordum

Kaan: Kapıya kadar düştün mü cidden

Siz: Elimizdeki seçenekler malum
Dedim buz gibi bir sesle ama o neşeli bir kahkaha attığında soğuk bakışlarla ona bakıyordum.

Kaan: İnan güleceğim yoktu. Halbuki gülüşümü evlilik cüzdanına imzanı attığın zaman ortaya çıkaracaktım.

Sesi keyifliydi benimkisi ise zerre taviz vermeyecek kadar soğuktu.

Siz: Bu asla olmayacak

Kaan: Ben olsam o kadar emin olmazdım.

Ona karşılık vermedim çünkü verdikçe sinirlerimi bozuyordu. O da daha fazla yanımda durmadı kapıyı kapatıp odanın diğer ucundaki kapıdan içeri girdi. 10 dakika sonra üstünü değiştirip yanıma uzandı.

Siz: Ne yapıyorsun?

Anlamaz gözlerle bana baktı.

Kaan: Yatıyorum?

Siz: Görüyorum. Ama neden burda?

Kaan: Burası benim evim olduğu için olabilir mi? Veya benim odam,benim yatağım.

Siz: Eee sal beni de senin olmadığın bir yerde uyuyayım o zaman

Kaan: o biraz zor canım

Siz: Canım diyen ağzını…

Kaan: Birşey mi dedin?

Sesindeki korkutucu tondan korktuğum için hemen yastığım düzeltip sırtımı döndüm.
Hafif bir şekilde güldüğünü işittim.

Kaan: Ha bu arada flörtleşme gibi yeteneklerini kapı gibi eşyalara kullanacağına kocana sakla.

HasbinAllah
Bu gece çabuk bitsindi.