3.bölüm

Murathan'ın eli hâlâ kapının kolundaydı.
Eylül ise kıpırdamadan kapıya bakıyordu.
— “Eylül...”
Çocuk sesi tekrar duyuldu.
Bu kez daha yakından.
Eylül'ün gözleri doldu.
— “Bu... olamaz.”
Murathan ona döndü.
— “Kim bu?”
Eylül cevap vermedi.
Yaşlı adam birkaç adım geri çekildi.
— “Sakın cevap verme!”
Eylül şaşkınlıkla ona baktı.
— “Neden?”
Adamın sesi titriyordu.
— “Çünkü o kapının arkasındaki şey, senin hatırladığın kişi olmayabilir.”
Bir anda kapının altından ince bir gölge süzüldü.
Eylül istemsizce geri çekildi.
Murathan hemen önüne geçti.
— “Kim olduğunu söyle!”
Kapının ardından kısa bir sessizlik geldi.
Sonra çocuk tekrar konuştu:
— “Murathan...”
Murathan'ın yüzündeki ifade değişti.
— “Benim adımı nereden biliyor?”
Defter bir anda kendi kendine havalandı.
Sayfalar hızla çevrildi.
Sonra durdu.
Daha önce karanlık mürekkeple kapatılmış iki isim yavaş yavaş görünmeye başladı.
İlk isim:
İdil.
İkinci isim ise...
Eren.
Eylül fısıldadı:
— Eren
Yaşlı adam başını eğdi.
— “Onlar o gecenin son iki kişisiydi.”
Murathan kaşlarını çattı.
— “Ne oldu onlara?”
Adam cevap vermeden önce kapı üç kez vuruldu.
Çocuk sesi bu kez çok daha netti:
— “Beni burada bıraktılar.”
Eylül'ün yüzü değişti.
Çünkü artık sesin kime ait olduğunu anlamıştı.
— Eren
Kapının kolu kendi kendine aşağı indi.
Yaşlı adam bağırdı:
— “GERİ ÇEKİLİN!”
Ama artık çok geçti.
Kapı yavaşça açıldı.
Koridorun içinden soğuk bir hava mahzene yayıldı.
Duvarlarda eski fotoğraflar belirmeye başladı.
Birinde İdil vardı.
Yanında Eren
Ve onların arkasında...
1998 yılında çekilmiş bir fotoğrafta, çok genç hâliyle yaşlı adam duruyordu.
Fakat fotoğrafın en köşesinde bir kişi daha vardı.
Yüzü tamamen karalanmıştı.
Eylül fotoğrafa yaklaştı.
— “Bu kim?”
Yaşlı adam cevap vermedi.
Murathan fotoğrafı eline aldı.
Karalanmış yüzün altında küçük bir yazı vardı:
“Lanetin gerçek sahibi.”
Tam o anda bütün ışıklar söndü.
Karanlığın içinden bir fısıltı yükseldi:
— “Sonunda beni buldunuz.”
Eylül ve Murathan birbirlerine baktılar.
Çünkü bu kez konuşan çocuk değildi.
Konuşan...
yaşlı adamın sesiydi.

3.BÖLÜM SONU...