⚔️BÖLÜM-1⚔️

(Keyifli okumalar)

Kafamı kollarımdan kaldırarak sınıfta bulunan saate baktım. Abartısız 30 dakikadır başımı, masada birleşik duran kollarımın arasına gömmüş şu sıkıcı dersin bitmesini bekliyordum. Dün gece ve koca bir hafta hiç uyuyamadığım için gözlerim çoktan isyan bayraklarını çekiyordu ama annemin ölümünden sonra uyku kelimesi bana çok uzaktı. Tabii birde babamın annemin daha ceseti morgdan çıkmadan annemin en yakın arkadaşı Pasha ile evlenmesinin de etkisi vardı uykusuz geceler geçirmemde.

Oflayarak sıramda doğruldum etrafta göz gezdirmeye başladım herkes sanki hayatları bu felsefe dersine bağlıymış gibi hocanın anlattıklarını not alıp can kulağı İle dinliyorlardı. Bence fantastik bir film gibi ders. Dinle, kafanda canlandır ve işte bir derste 40 dakikalık bir film bitirmiş oluyorsun neyini bu kadar abartıyorlar asla anlayamayacağım.

Saate tekrar bakmak için gözlerimi sınıftakilerden çekerken zil çaldı. Hocamız eşyalarını toplayıp sınıftan çıktı bu süre içerisinde de sınıfta kocaman bir uğultu oluştu. Herkes arkadaşlarıyla buluşmak veya ailesi ile vakit geçirmek için sınıftan çıkarken bende, sanki dakikalardır bu ânı beklememişçesine sakin ve rahat tavırlarla eşyalarımı okul çantama doldurmaya başladım.

Acelem neydi ki? Evde beni sıcak yemekler ve mutlu aile ortamı karşılamıyacaktı. Bu hayatta en çok değer verdiğim annemde yoktu zaten. Babamda ailemize, anneme, ihanet etmişti. Neden dört gözle beklemiştim dersin bitmesini? Eve gidip babamın yeni eşi Pasha ile daha fazla tartışmak için mi? Ya da erkek kardeşimin kavgalarımızdan korkup odasına kendini kilitleyip korkudan odasından çıkamayıp yemek yememesi için mi?

Derin bir iç çektim çantamı tek omzuma takıp çoktan boşalmış sınıfımdan çıktım. Kot ceketimin cebinden kulaklığım ile telefonumu çıkarttım. Kulaklıklarımı telefona bağlayarak kulaklarıma taktım seside sonuna kadar açtım.

Kampüsün uzun koridorundan hızlıca geçerek bahçeye çıktım. Çıkış kapısına hızlı adımlarla giderken güvenlik kulübesinde ki panonun önünde duran kalabalık dikkatimi çekti. Umursamayarak devam edecekken sırtıma biri sertçe atladı. Atlamamın etkisiyle seneledim ama ayakta durmayı başardım. Sırtımdaki şahıs kulaklıklarımı çıkartarak yerini sağlamlaştırdı.
"Bal böcüğüm nasılsın!?" Depresifliği kenara atarak yalancı tebessümü mü dudaklarıma yerleştirdim.

"Kötüyüm alora kemiklerim kırılıyor şuan."

"Aşk olsun bal böceğim insan arkadaşını sırtında taşımazmı?" Bu sefer sahici bir sinirle "alora in artık!" Diyerek bağırdım. Kırılarak sırtımdan aşağı indi. Sessizce yanıma geldi avuçlarımı açıp kulaklıklarımı geri verdi ve kalabalığa karıştı.

Bu aralar sinirim hat safadaydı birine patlayacaktım ama bu kişinin en yakın arkadaşım olması hiç iyi değildi. Telefonumdan müziği kapattım ve koşar adımlarla kalabalığa girdim. Alorayı bulmam lazımdı. Tokyo drifteki arabalar gibi sağ-sol yaparak önlere ulaştım ve Bingo!

Alora bir kağıdın önünde durmuş okumaya çalışıyordu. Tabi boyu yetmediği için okuyamıyordu. Yanına gittiğimde okumaya çalıştığı kağıdın, okulun düzenlediği 5 günlük kamptan bahsettiğini anladım. Sanki felsefe hocamız bu konuyla ilgili bişeyler demişti.

Arkadaşım göz ucuyla bana bakarak konuşmaya başladı

"Kağıtta ne yazıyor?"

"5 günlük bir kamptan bahsediyor. Okulun yukarısındaki dağda olacakmış ve sadece yüksek puanlı öğrenciler içinmiş." Kafasını olumlu anlamda sallayarak koluma girdi. Tekrar çıkışa yöneldik.

"Demek ki az önce yaşanan olay hiç yaşanmamış gibi yapacağız. Pekala benlik sıkıntı yo-"

"Gidecek misin Bal böcüğüm?"

"Nereye?"

"Nereye mi? Salağa yatma böcüğüm. Tabi ki kampa nereye olacak!"

Kafamı olumsuz anlamda salladım. "Kamp benim için şuan iyi olmaz. Notum yetiyor ama olmaz çünkü... çünküsü yok olmaz. Hem kardeşimde evde Pasha onu rahat bırakmaz biliyorsun en önemlisi de sen yoksun." Tam beni ikna etme adlı konuşmasına devam edecekken diğer koluma biri girdi. Nerde olsam tanıyacağım parfüm kokusu burun deliklerimden girdi. Bu sefer rahatlatmak yerine midemi bulandırdı.

"Nasılmış benim güzel sevgilim." Lamarın geldiğini gören alora hızlıca yanağıma öpücük kondurup kolumdan çıktı.

"Sonra görüşürüz böcüğüm." Ara beni işareti yaparak yanımızdan uzaklaştı. Lamar ise göz devirmekle yetindi. Arkadaşıma bence iyi sabrediyordu çünkü alora, lamar'ı her gördüğünde direkt sövüyordu. Küfürde ediyordu. Ya da görmezden geliyordu.

"Nefret ediyorum senin şu arkadaşından"

Lamarı kolumdan iterek "sevmiyor olabilirsin ama saygı duymak zorundasın! Unutma onun onayı olmadan seninle evlenmem." Bıkkınlıkla kafasını salladı.

"Zaten sırf sana olan sevgimden başka birşeyden değil yani ona katlanmam. Her neyse seni bırakayım mı bebeğim?"

"Hayır kendi arabamla gideceğim. Görüşürüz!"

Diyerek bende yanından ayrıldım. Arabama bindiğide rotamı mezarlığa çevirdim. Bu aralar gerçekten insanlar çekilmiyordu. Annemi özlemiştim.

⚔️⚔️⚔️⚔️⚔️⚔️

Odamdan çıkarak erkek kardeşim Francis' in odasına girdim. Yatağında yatıyordu. Üstünü düzelterek mezarlıktan geldikten sonra yaptığım poğaçaları çalışma masasına bıraktım sabah aç aç okula gitmesin diye her gün yapardım. Annem yaşarken bile. Yattığı yerden doğrularak teşekkür etti. Ona hafifçe bir tebessüm edip odasından çıktım. Mutfağa girip bir bardak soğuk su aldım yanıma.

Bir yandan içip bir yandan yürürken salonda oturan ve duymamızdan çekinmezcesine bağırarak konuşan pasha' nın sesini duydum. "Kızını evlendir artık Chris, 25 yaşında başına kalmış onu evlendir hala senin cebine bakıyor! Franciside yetimhaneye verelim hayatımıza bakalım aşkım. Nede olsa yıllardır bu anı bekliyoruz. " Ağzımdaki suyu püskürttüm hızlıca oturma odasına girerek elimdeki bardağı Pasha ya fırlattım su dolu bardak hemen yanında bulunan duvara çarpıp kırıldı. Ellerim titriyordu.

"Yıllardır bu anı bekliyoruz da ne demek? Baba sen annemi aldattın mı? hem de yıllarca?" Babamda mimik oymamazken pasha 30 diş sırıtmaya başladı. Ön iki dişi yoktu.

"Ah! tatlım yeni mi dank etti kafana." Babama tekrar baktım cevap vermedi. Sinirle ağzımı açmıştım ki kapadım. Bunlara ne desem bir boka yaramayacaktı zaten.

Hayal kırıklığı ile babam sandığım adama sinirle baktım. Annem bunuları hak etmemişti. Böyle kötü bir arkadaş ve sözde eşi.

Hızlıca dış kapıya yönelip montumu ve telefonumu alarak evden çıktım. Asansörü
beklemeden merdivenlerden indim. dışarı çıkarak sakinleşmek için derin nefeser alıp verdim. Montumun cebinden telefonumu çıkartıp lamarı aradım. İlk çalışta açılan telefon ile neredeyse mutluluktan ağlayacaktım. Boğuk ve kısık sesiyle konuşmaya başladı.

"Efendim bebeğim."

"Ben çok kötüyüm beni evimden almaya gelebilir misin?" Onaylayarak telefonu kapattı. bende evin öünde beklemeye başladım. Hava daha çok soğudu ve yoğun bir şekilde kar yağmaya başladı. Kar durmaya yakın ,yaklaşık yarım saat sonra,
lamarın mavi audi a3 arabasını sokağın başında gördüm. Araba önümde durunca hemen ön koltuğum kapısını açıp bindim.

Lamar önce muhtmelen soğuktan kızarmış yüzüme sonrada ellerime baktı. "Özür dilerim daha erken gelemediğim için babamı biliyorsun beni bırakamdı. Toplantıdan zor çıktım." dedi pişmanlıkla. Kafamı sorun değil gibisinden sallayarak önüme döndüm ama içi rahat etmemiş olacak ki
arabayı tekrar çalıştırıken sağ elini alıp önümde birleştirmiş olduğum ellerimin üzerine koyarak ısıtmaya başladı. Hafif tebessümümle arkama yaslanarak kafamı ondan tarafa çevirdim.

"Gidecek misin?"

"Geziyi kastediyorsan, hayır. Zaten alora da gelemiyor puanı yetmiyor ve hava çok soğuk." direksiyonu çevirirken göz ucuyla bana baktı. "Ben gideriz diye düşünmüştüm. Sadece sen ve ben. Kafamızı dağıtmış olurduk." arabayı durdurdu. Kırmızı ışık yumuşak ve tatlı çehresini ortaya çıkardı. Kahverengi gözlerini bana çevirerek gülümsedi. Bu hali bana tatlı gelirken yerimden doğrulup ona sıkıca sarıldım. Sabah midemi bulandıran ama çok sevdiğim kokusunu içime çektim.
O da bana sıkıca sarıldı.

"Bilmem belki gideriz. Uzun zamandır baş başa takılmamıştık." ben arabanın sıcaklığı ile mayışırken arkadaki arabalar
korna çaldı. Kollarını benden ayırarak arabayı sürmeye devam etti. Bende tekrar eski pozisyonuma döndüm. Onu izleken daha da uykum geldi. Zamanla da gözlerim kapandı.

⚔️⚔️⚔️⚔️⚔️⚔️⚔️

Önce vücuduma soğuk hava geldi, sonra havalandığımı hissettim. Kapı kapanma sesi. Akabinde kapı açılma sesi... Yumuşak bir yer ve sıcaklık. Yanağıma değen yumuşak bir şey... saçımda gezinen eller. son olarak belime sarılan kol, Rahatlatıcı bir koku. Onun kokusu. Kendimi uykunun kollarına daha da rahatlayarak bıraktım.

⚔️⚔️⚔️⚔️⚔️⚔️

evettttt yeni kitabımız lanetli krallık kayıp bedenler .

Güzel ve uzun bir seri olacak inşallah.

fantastik bir kitap ilk bölümler böyle sakin olacak. kurguya yavaş yavaş girmek istiyorum ve her şeyi bir anda vermek istemiyorum verirsem bir anlamı kalmaz.

şimdilik belli bir bölüm gelme düzeni yok. Ayrıca bölümler gittikçe uzayacak. Biraz kısa olduğunun farkındayım.

Aşağılarda bir yerde bulunan kalbe basar ve kitapla ilgili düşüncelerinizi yazarsanız çok sevinirim.

Birde şu anda yayında olan kitabım BİLİR MİYİM BİLMİYORUM 'a bakarsanız güzel olur 🎀

Allaha emanetsiniz kahvelerim 💐