KARDEŞ

Yukarı çıktığımda öylece oturup dışarıyı izleyen bir çocuk vardı karşımda. Üstü yırtık ayakkabısı eski ve hırpalandığı çok belli oluyordu. Yanına geçip oturduğumda benden korkuyormuş gibi gözüküyordu ki bu çok normaldi zaten. “İsmin ne kardeşim senin?” “Yusuf.” “Bu Çınar denen mafyayı tanıyor musun?” “Abi sen beni ne yapacan bırak gideyim ben.” “Soruma cevap ver.” “Tanıyorum, ben yetimim abi çöp toplarım, hırsızlık yaparım ama bir sor neden? Çünkü zorundayım abi zorundayım!” “Onların arabalarından birinin teybini çaldım ama nereden bileyim ben mafya olduğunu sonra kaçırdılar dövdüler beni.” Çocuk yaşına göre olgun konuşuyordu. “Yaşın kaç senin?” “On beş abi.” “Bundan sonra bu evde kalacaksın ne istersen alabilir yiyebilirsin Yusuf ben de Oktay abin bundan sonra kardeşiz tamam mı?”

“Allah senden razı olsun abi.” “Beyler Yusuf’a bir yemek getirin.” Yusuf yemeğini yerken ben de balkonda yine puro, viski şöleni çekiyordum. “Patron, İdris Ağa çağırıyor bu akşam için.” “Gideceğiz ama iki saat sonra.” Purom bu sefer kremalı değil çikolatalıydı ve ağzımdan çıkan duman bile zevk veriyordu. Viskinin ağırlığıyla puronun zarifliği çok şık bir ortam yaratıyordu. İkisini de aynı anda bitirdikten sonra yukarı çıkıp tamamen siyah bir takım elbise kombini yaparken koluma taktığım tamamen elmastan yapılma saatimi de takmayı unutmamıştım tabiki de. Aşağı indiğimde Yusuf gözlerini üzerimde gezdiriyordu. “Abi bu ne?” “Güzel mi?” “Güzel ne demek şahane.” “Sana da alınacak bunlardan ama yarın benim şimdi işe gitmem lazım.” “Kolay gelsin.” “Eyvallah.” Yağmur damlaları seri bir şekilde arabamın üzerine düşerken yolda hayatımı gözden geçirdim. Hem yardım sever iyi kalpli Oktay hem de acımasız sadece para isteyen mafya Oktaydım hem mutlu hem mutsuzdum. Geldiğimizi fark ettiğimde mafya olan Oktaya hızlı bir şekilde geri döndüm. “Hoş gelmişsin Oktay.” “Hoşbulduk İdris Ağa.” “Hoşgeldin Oktay.” Bunu derken bile utanmıyordu bana ihanet eden çakma arkadaş Çınar. Cevap vermeden içeri geçip yerimi aldım. “Bu sefer geç geldin Oktay.” “Bir takım işlerim vardı.” Herkesin yüzü sinirli ve kasvetliydi, aslında bu hep vardı ama bugün nedense bir kötü hissediyordum.

“Ben tuvalete gidip geliyorum.” Dedi İdris Ağa. Şüpheden dolayı ben de peşinden yukarı doğru çıktım. O kabindeydi ben ise elimi yıkıyordum ama içeride başka bir şeyle uğraşıyordu ve bu şüphesiz bir silahtı. Hemen susturucuyu taktım ve tetikte beklemeye başladım. Ve bir anda telefonu ile birini aradı, aradığı kişi Çınardı. Bunu duymamla bana bir tuzak olduğunu anladım. Kabinden çıkmıştı artık namlu ona o da namluya bakıyordu. “Hani iş yapıyorduk Oktay? Sen de öldürmeye meraklısın ha.” “Tuzak sandım değil mi? Seni acemi seni şuan bağışlıyorum in aşağı yoksa ölürsün!” “Umarım doğru söylüyorsundur İdris Ağa.” Ben aşağı indikten bir süre sonra İdris Ağa geldi. Toplantıda bütün planlar yapıldı. Polis kılığına girilecekti ve saldırı direkt kasa açtırılıp gerçekleştirilecekti. Eve doğru yola çıkmıştık ama ben fiziken arabada olsam da ruhen değildim. “Patron sen iyi misin?” “Kısa sürede çok başarı ve çok para elde ettim bu da onları mutsuz etti payımızı bile vermeyebilirler.” “Biz de zorla alırız baba.”

“Lan kadını gasp ediyor durdurun arabayı!” “Sen niye kadını rahatsız ediyorsun lan it!” “Sanane lan bas git.” “Bak işte insanlara karşı böyle bilmeden konuşuyorsun olmaz ama.” “Konuşursam ne olur lan?” Belimdeki silahı göstererek “Delinirsin, hemde gerçek anlamda şimdi defol git yoksa ne olacağını biliyorsun!” “T-tamam özür dilerim.” “Hanımefendi siz iyi misiniz?” “İyiyim sağolun.” “Buyrun sizi evinize bırakalım.” “Ah çok memnun olurum.” Arabaya binip hanımefendiyi istediği yere bıraktık. “İsminiz nedir?” “Oktay, sizin?” “Didem.” “Sizinle bir şey konuşmak isterim Oktay Bey.” “Tabi buyrun, beyler siz bekleyin geliyorum ben.” “Mafya mısınız acaba siz?” “Sadece değil otellerim de var.” “Bir mafyaya göre çok centilmensiniz.” “Bunu duymak beni çok memnun etti.” “Tanıştığımıza çok memnun oldum Oktay Bey.” Sarılırken cebimde bir şey koymuştu arabada baktığımda bu onun telefon numarasıydı.

Bölüm Sonu