Final Bölümü – Hoş Geldin, Aslan

Sabahın ilk ışıkları hastane odasının penceresinden içeri süzülüyordu.
Lina yavaşça gözlerini açtı.
Aras, gece boyunca onun yanından hiç ayrılmamıştı.
Lina gülümseyerek Aras'ın elini tuttu.
"Başardık..."
Aras'ın gözleri doldu.
"Evet."
"İkimiz de başardık."
Tam o sırada kapı hafifçe açıldı.
İçeri güler yüzlü bir hemşire girdi.
Kucağında ise küçücük bir bebek vardı.
"Tebrik ederim."
"Bebeğinizi getirdim."
Aras ve Lina heyecanla ayağa kalktı.
Hemşire, bebeği yavaşça Aras'ın kollarına verdi.
Aras, minicik oğlunun yüzüne uzun uzun baktı.
Küçük elleri, minik burnu ve huzurla uyuyan yüzü...
Gözlerinden mutluluk gözyaşları süzüldü.
Fısıldayarak konuştu.
"Hoş geldin oğlum..."
"Seni çok bekledik."
Lina da bebeğin minik elini tuttu.
"Hoş geldin canım..."
"İyi ki geldin."
Odanın içi sessizdi.
Sadece bebeğin huzurlu nefesi duyuluyordu.
Birkaç dakika sonra kapı tekrar açıldı.
İçeri Emir, Mert, Berk, teknik direktör ve Galatasaray Kulübü Başkanı girdiler.
Hepsinin elinde çiçekler vardı.
Başkan gülümseyerek Aras'ın yanına geldi.
"İzin verirsen..."
"Torunumuzu bir göreyim."
Aras gülümseyerek bebeği dikkatlice başkana uzattı.
Başkan, bebeği sevgiyle kucağına aldı.
"Maşallah sana..."
"Ne kadar yakışıklı bir delikanlı."
Sonra gülümseyerek bebeğe baktı.
"Belki de geleceğin yıldızı sensin."
Odadakiler gülümsedi.
Başkan tekrar Aras ve Lina'ya döndü.
"İsmini düşündünüz mü?"
Aras, Lina'nın gözlerinin içine baktı.
Lina başını gülümseyerek salladı.
"Evet."
Aras bebeğine sevgiyle bakarak söyledi.
"Adı..."
"Aslan Demir."
Başkan gülümseyerek alkışladı.
"Aslan Demir..."
"Çok güzel bir isim."
"Sağlıklı, mutlu ve başarılı bir ömrü olsun."
Emir göz kırparak güldü.
"Biz de ilk formasını şimdiden hazırlayalım."
Odadaki herkes kahkahalarla güldü.
Aradan yıllar geçecekti...
Ama Aras ile Lina'nın ilk karşılaşması, şampiyonluk sevinçleri, kurdukları yuva ve Aslan'ın doğduğu o gün...
Hiçbir zaman unutulmayacaktı.
Çünkü bazı hikâyeler...
Bir golle değil,
sevgiyle kazanılır.
SON ❤️💛