24. Bölüm – Hayatımın En Güzel Maçı

Aradan birkaç ay geçmişti.
Aras ile Lina'nın ilişkisi artık herkes tarafından biliniyordu.
Takım arkadaşları onları her gördüğünde gülümseyerek selamlıyor, Emir ise şaka yapmadan duramıyordu.
Bir akşam Aras, Lina'yı aradı.
"Bu akşam bana birkaç saatini ayırır mısın?"
Lina merakla gülümsedi.
"Tabii. Nereye gidiyoruz?"
"Bu kez sürpriz."
Güneş yavaş yavaş batarken Aras'ın arabası RAMS Park'ın önünde durdu.
Lina şaşkınlıkla stadyuma baktı.
"Buraya mı geldik?"
Aras gülümsedi.
"Evet."
Güvenlik görevlileri kapıları açtı.
Koskoca stat bomboştu.
Tribünlerde sadece loş ışıklar yanıyordu.
İkisi el ele sahanın ortasına kadar yürüdü.
Lina etrafına hayranlıkla baktı.
"İnanamıyorum..."
"Burası tamamen boş."
Aras sessizce gülümsedi.
"Burası hayallerimin gerçekleştiği yer."
"Ve bugün bir hayalimi daha gerçekleştirmek istiyorum."
Tam o anda dev ekran aydınlandı.
Ekranda Aras ile Lina'nın birlikte çekilmiş fotoğrafları belirmeye başladı.
İlk tanıştıkları gün...
İlk röportaj...
Şampiyonluk kutlaması...
Ve birlikte geçirdikleri güzel anlar...
Lina'nın gözleri doldu.
"Aras..."
Aras cebinden küçük bir kutu çıkardı.
Derin bir nefes aldı.
Sonra Lina'nın önünde diz çöktü.
"Lina..."
"Hayatıma girdiğin günden beri attığım her gol, kazandığım her maç daha anlamlı oldu."
"En büyük mutluluğum ise senin yanımda olman."
"Benimle hayatını paylaşır mısın?"
"Benimle evlenir misin?"
Lina gözyaşlarını tutamadı.
Ellerini ağzına götürdü.
Birkaç saniye konuşamadı.
Sonra gülümseyerek başını salladı.
"Evet..."
"Evet, bin kere evet!"
Aras ayağa kalktı.
Yüzüğü Lina'nın parmağına taktı.
İkisi sımsıkı sarıldı.
Tam o anda statta ışık gösterisi başladı.
Tribün hoparlörlerinden alkış sesleri yükseldi.
Saha kenarından Emir, Mert, Berk, Deniz ve takım arkadaşları ellerinde sarı-kırmızı güllerle çıkarak alkışlamaya başladılar.
Emir gülerek bağırdı:
"Biz bu anı aylardır bekliyorduk!"
Mert kahkaha attı.
"Kaptan sonunda hayatının en önemli imzasını attı."
Berk de elini havaya kaldırdı.
"Mutluluklar size!"
Aras ve Lina birbirlerine bakıp gülümsediler.
O gece, boş bir stadyumda başlayan o anı, ikisi de hayatları boyunca unutmayacaktı.