17. Bölüm – Tesadüf

İki gün sonra...
Sapanca...
Göl kenarı sabahın erken saatlerinde oldukça sakindi.
Aras, Emir, Mert ve Berk kahvaltı masasında sohbet ediyorlardı.
Emir gölü göstererek gülümsedi.
"İyi ki gelmişiz."
Mert de başını salladı.
"İstanbul'un gürültüsünden sonra burası ilaç gibi."
Aras derin bir nefes aldı.
"Haklısınız."
Tam o sırada göl kenarında yürüyen iki kişi dikkatini çekti.
Birinin boynunda fotoğraf makinesi vardı.
Aras gözlerini kısarak baktı.
"Yok artık..."
Emir merakla döndü.
"Ne oldu?"
Aras hafifçe gülümsedi.
"Lina."
Gerçekten de Lina, arkadaşı Deniz'le birlikte göl kenarında fotoğraf çekiyordu.
Deniz gölü işaret etti.
"Şu manzaraya bak!"
Lina kamerasını kaldırıp peş peşe fotoğraflar çekmeye başladı.
O sırada Aras yanlarına doğru yürüdü.
"Günaydın."
Lina sesi duyunca arkasını döndü.
Şaşkınlıkla gülümsedi.
"Aras?"
"Sen burada ne yapıyorsun?"
"Arkadaşlarla tatile geldik."
Aras gülerek sordu.
"Ya sen?"
"Ben de Deniz'le biraz dinlenmek istedim."
İkisi de aynı anda gülmeye başladı.
Emir, Mert ve Berk uzaktan onları izliyordu.
Emir dirseğiyle Berk'i dürttü.
"Ben buna tesadüf demem."
Mert kahkahayı patlattı.
"Bizim yıldız futbolcu tatilde bile onu buldu."
Üçü aynı anda seslendi:
"Ooooo!"
Aras dönüp arkadaşlarına baktı.
"Sizi duyuyorum!"
Emir gülerek el salladı.
"Biz de bunu istiyorduk zaten."
Lina utandığı için gülümseyip başını eğdi.
Aras da istemeden gülümsedi.
Deniz ise olan biteni izleyip Lina'nın kulağına eğildi.
"Bence bu çocuk senden gerçekten hoşlanıyor."
Lina hafifçe başını iki yana salladı.
"Abartma."
Ama kalbi...
Bunun sadece bir tesadüf olmadığını fısıldıyordu.
Gölde hafif bir rüzgâr eserken dört arkadaş ve iki genç, sohbet ederek yürümeye başladı.
Hiçbiri farkında değildi.
Biraz ileride, siyah bir aracın içinden onları izleyen biri vardı.
Selim Koral...
Yüzünde soğuk bir gülümsemeyle mırıldandı:
"Demek tatilde bile birlikteler..."
"Bu hikâyeyi burada bitireceğim."