Küller olympos'a düştüğün de

DİKKAT!:Bu kitap @Zeynep ile birlikte oluşturulmuştur onunda hesabında mevcuttur,herşey beraber karşılaştırılmış ve düşünülmüştür.
Tanrılar ölümsüzdü.
Bu yüzden hislerinin de ölümsüz olduğuna inanırlardı.
Olympos'un kadim yasalarından biri, tanrıların ölümlülere karşı herhangi bir duygu beslemesini yasaklıyordu. Çünkü bir tanrının kalbinde başlayan şey, bir ölümlünün hayatında son bulmazdı. Sevgi bir lanete, öfke bir savaşa, nefret ise bir kıyamete dönüşebilirdi.
Zeus'un oğlu Asterion, bu yasağı çiğneyerek ölümlü bir kıza âşık olduğunda tanrılığından koparıldı ve ölümlüler dünyasına sürgün edildi.
Her şeyini uğruna feda ettiği kadın ise zamanla ona ihanet etti.
Yıllar sonra Asterion yeniden ölümsüzlüğüne kavuştuğunda artık Olympos'a dönen eski tanrı değildi. İçinde iyileşmeyen bir yara, susturamadığı bir öfke ve ölümlülere karşı giderek büyüyen bir nefret vardı.
Fakat Olympos'ta onu bekleyen tek şey geçmişinin hesabı değildi. Tanrıların soylarını ve güçlerini korumak için hazırladığı bir evlilik, onu Athena'nın kızıyla aynı tahtın karşısına getirdi.
Asterion'un kalbi hâlâ geçmişteyken, Olympos'un kaderi çoktan geleceğe bağlanmıştı.
Ve bir gün, bir tanrının kalbinde yıllardır büyüyen nefret zincirlerini kırdığında, Yeraltı Dünyası'nın kapıları açıldı.
Ölüler yeryüzüne döndü.
Denizler taştı.
Gökyüzü karardı.
Olympos'un kudreti sarsıldı.
Çünkü Asterion artık kaybettiği aşkı geri kazanmak istemiyordu.
İnsanlığın bedel ödemesini istiyordu.
Dünya yanıyordu. İnsanlar çığlık çığlığa feryat ediyor, gökyüzü alevlerin ve kara dumanların altında kayboluyordu. Dünya'nın külleri Olympos'a düşerek tanrıların ayaklarında bitiyor, o kutsal toprağı karartıyordu.
Ve o gün, yüzyıllardır yalnızca bir efsane olarak anlatılan şey gerçekleşti.
" küller olympos'a düştü."