Bölüm 3: Kırık Adalet

Aslı, Rıhtım Kulübü’nden çıkar çıkmaz arabanın yolunu adliyeye çevirdi. Gece vakti orada kimse kalmazdı ama bir kişi dışında: Savcı Mert Karaca. Dosyaları arasında kaybolmuş gibi davranan adam, her gece geç saatlere kadar odasındaydı. Ama Aslı artık bunun sadece iş aşkı olmadığını biliyordu.

Odaya girdiğinde Mert başını bile kaldırmadı. Sadece “Aslı…” dedi sessizce.

Aslı masanın üzerine bir fotoğraf bıraktı. “Bu adamı tanıyor musun?”
Fotoğraftaki kişi, dövmeli adamdı. Sol bileğinde gül ve yılan, gecenin karanlığında bile net görünüyordu.

Mert’in gözleri bir anlık şaşkınlıkla büyüdü. Ama hemen sonra yüzüne alışıldık bir soğukkanlılık yerleşti.
“Hayır, ilk kez görüyorum.”

Aslı onun yalan söylediğini biliyordu. O anda odanın içindeki hava değişti.

“Bu adam Elif’le görüştü. Ölümünden bir hafta önce. Siyah Gül diye bir şey duydun mu Mert?”

Bir anlık sessizlik. Sonra Mert hafifçe gülümsedi.

“Bazı soruların cevabını bilmek, yaşamak kadar tehlikelidir Aslı. Elif bazı kapıları açtı. Şimdi sen de aynısını yapıyorsun.”

Aslı geri çekildi. Kalbi göğsünde çarpıyordu ama içindeki kararlılık daha güçlüydü.

“Ben kapıları sonuna kadar açmaya geldim. Ne pahasına olursa olsun.”