"Kanunlar, örümcek ağları gibidir; küçük sinekleri yakalar, büyük eşek arıları ise onları delip geçer." — Anacharsis

Dünya hiçbir zaman kimseye adil davranmazdı, bunu çok küçük yaşta anlamak zorunda kaldım. Ama biraz daha merhamet edebilirdi Tanrı. İnsanlar kötü olarak doğmazdı genellikle; ama 5 yaşındaki bir çocuğun gözünün önünde annesinin öldürülmesi buna sebep olabilirdi. Özellikle de öldüren kişi “babanız” ise... İşte o noktadan sonra insanlığınız, merhametiniz ve inancınız kül olup giderdi.

O gün sadece dünyaya değil, adaletin de sadece bir kelimeden ibaret olduğunu anlamıştım. Güçlüyseniz adaletin ta kendisi olabilirdiniz; kuralları yeniden yazan, baştan yaratan, tek cümleyle yerle bir eden... “Para her kapıyı açar” derler, bir de bunun yanında itibarlıysanız evren size diz çökebilirdi.
Ben de evreni diz çöktürmeyi seçtim.
Ne derler bilirsiniz; "Büyük balık küçük balığı yutar." Benim olduğum sektörde bunu yapmak zorundasınız, yoksa ayakta tutunmayı başaramazsınız. Ağızınızın iyi laf yapması gerek; eh, bir de zeki ve kurnaz olmanız... Sistemin açığını bulup kendi lehinize çevirmeniz gerekir. İnsanlar manipüle olmaya o kadar yatkın yaratıklar ki, doğru hamlelerle onları kolaylıkla elinizde bir oyuncağa dönüştürebilirsiniz. İnsanların zihnine girmeyi onlarla oyuncak gibi oynayıp, içtenlikle anlattıkları her şeyi dinlerim zaaflarını adım gibi ezberlerim işime yarayacak herkesi yakınımda tutarım çaresiz bırakırım bunların en kötüsü olduğunu sanıyorsanız daha başlangıçtayız ve gökler şahidim olsun ki istediğim şey olmazsa hayatları zindana çeviririm bunu kolaylıkla yapabilirim tek bir sözle

Ben Killian Vidović
Ağır Ceza Avukatıyım büyük ihtimalle okuyup çok çalışarak emeğimle, dirsek çürüterek avukat olduğumu düşünüyorsunuz ama hayır o klasik başarı hikayesi değilim aksine dipteki kuyudan farkım yok içim boş sayılır eh aile mesleğiniz olunca ve köklü bir şirkete sahipseniz başka seçenek kalmıyor emekle bir yerlere gelmenize gerek yok isminiz varsa bum herkesin aradığı kişi olursunuz "Apex Legal Group" 30 senelik itibara köklü ve sarılmaz bir itibara sahip olunca işler, paralar sizin ayağınıza gelir size milyonlarca para vermekten çekinmezler işte bu nokta o kadar tehlikeli ve dipsiz ki bir kez paranın o korkunç gücünü tattığınızda kaçışınız yok paranın ve gücün sınırı yoktur.
Okullarda öğretilen "herkesin savunulma hakkı vardır" ilkesine çocukken daha çok toyken katılmazdım bir tacizciyi, bir tecavüzcüyü ya da aşağılık bir katili savunmanın mide bulandırıcı olduğunu düşünüyordum ne kadar acımasızlıktı bunları yapanlar yaratıktan daha öte bir şeydi. Âmâ sonra büyüdüm ve her şeyin fiyatının olduğunu öğrendim

Şimdi yanımda oturan adamın ne kadar iğrenç biri olduğuyla ilgilenmiyorum kartel lideri olabilir,kaçakçı olabilir, uyuşturucu satıcısı, katil olabilir kimin umurunda ki etik kurallarla işimi yıllarca önce bitirdim ilk davamda "Monsovic" isimli Rus katili savunuyordum kendi dükkanı vardı şapka tasarlıyordu tam olarak sayısını hatırlayamadığım kadar insanın hayatına son vermişti en sanki kurbanının derisini soyup derilerinden şapka yapıyordu ve türlü türlü işkenceler resimlerini çekip albüm dahi yapmıştı resimleri görünce midem bulanmıştı sürekli rüyalarıma giriyordu çekilmeyi bile düşündüm davadan ama pek sevgili babam beni diri diri gömmekle tehid ettiği için yapamadım bunları yaşarken henüz daha 20 yaşında toy bir avukattım ve öncesinde çok daha fazla iğrenç olaylara maruz kalmıştım gerçekten insanların sınırının olmadığını o an daha net anladım normalde bunu yapan birisi ömür boyu hapis cezası hatta idam alması lazım ama davayla ilgilenen hakim dindar,sert,ailesine bağlı,taviz vermeyen biriydi madalyonun öbür ucunda işler bambaşkaydı uçkuruna inanılmaz derecede düşüktü her gece farklı kadınlar Apex'in öğrenemeyeceği kirli sırlar yoktur duvarların arkasında kulağımız,gözümüz var.

Duruşma günü kürsüye yaklaşıp açıkça tehdit edemezdim bunu yapmak ahkmakça olurdu ve açıkçası biraz heyecan arıyordum sıradan yapmak istemiyordum hakimin gün içinde neler yaptığını biliyordum ve kesinlikle ne sevdiğini uçkuruna düşkün olması işime yarıyordu tek güzel bir kızla aklı başından gidiyordu zaten etrafımda çok fazla çekici ve güzel kadınlar vardı planım tıkır tıkır işleyecekti zorundaydı aksi taktirde babam bana türlü tülü ölümden geçirirdi ondan korkuyordum hatta sadece ondan.
"Ki, kesinlikle olmaz!" dedi Sloane, elindeki viski kadehini sertçe masaya vurarak öyle bir vurdu ki bir an kadeh patlayıp gözüme gelecek diye korktum bir anlığına "Tamam, çok güzelim, her erkeğin aklını başından alırım ama sen kafayı yemişsin! Hakim Tom'u peşime taktırmak bana kazandığım her şeyi kaybettirir."
"Slo" dedim yalvaran gözlerle bakarken ama 1 saniye sonra yerine soğuk ve tehditkar bakışlarım yerini aldı "Sen benim gölgemsin, kulağımsın, gözümsün. Bu işi senden başka kime verebilirim? Onu avcumun içine düşürmem lazım, yoksa yarın babam beni diri diri mezara gömmek zorunda kalabilir en iyi arkadaşının ölümünü izlemek istemezsin."
Sloane hayatımda tek güzel olan detaydı hala insani yanımın olduğunun tek kanıtıydı daha 5 yaşında tanıştık babam,annem ve ben parka giderken salıncakta onu tek başına oturuyordu gördüğüm an anladım sonsuza kadar dostum olacaktı onun için yapamayacağım hiçbir şey yoktu
Slo gözümün içine baktı 1 dakika boyunca gerçekten düşündü o pervasız,soğukkanlı,korkusuz biriydi ama ilk kez onu bu kadar tereddüt içinde gördüm bunun neden olduğunu daha sonrasında öğrenecektim eğer o şerefsiz adam ona bir şey yaptıysa benden kaçamazdı ellerimle hadım ederdim hatta asit döküp canlı canlı yakardım Tom Hallerd'ı.
"Lanet olsun Kil sana asla hayır diyemiyorum senden nefret ediyorum"
Yüzümde büyük bir gülümseme oluştu zevkle elimdeki viski kadehimi ona uzattım o da aynı şekilde gülümsedi ve saçına küçük bir öpücük kondurdum "İşte benim gölgem ve her şeyim Sloane Pavlović"
Derin bir nefes alıp ceketini çıkardı giydiği saten siyah, kısa,göğüs dekoltesi fazlaca olan elbiseyi çekiştirdikten sonra at kuyruğu yaptığı küllü kahve saçlarını çözüp elliyle biraz düzelttikten sonra "Güzelim değil mi o yaşlı bunağı kendime çekmem gerek" Bu kız şaka yapıyor olmalıydı bu dünya üzerinde ona aşık olmayacak kimse yoktu küllü kahve tonu saçıyla hafif kavisli, yüz hatlarını kusursuz bir şekilde dengeleyen, doğallığını kaybetmemiş ama son derece muntazam ve ince kavisli kaşlar,porselen gibi kusursuz ve pürüzsüz bir yüzü vardı gören heykel sanabilirdi gerçekten kusursuzdu.
"Sen ne tür bir kadın olduğunun farkında değilsin sanırım Ljepota(*Güzellik*)senden etkilenmezse onu bizzat kendim öldürürüm"
Sloane iltifat seven biriydi onu şımartmak kolaydı ama sadece bunu yapıyordum tek ailesi bendim birbirimizin ailesiydik bu iltifatım karşısında biraz şaşırmış olsa gerek önce kızardı gözleri faltaşı gibi açıldı ve ağzındaki viskiyi yüzüme püskürttü sanki ilk defa ona bunu söylüyordum garip bir tepkiydi
"Killian Vidović bir daha aniden böyle şeyler yaparsan bana aşık olduğunu düşüneceğim" dedi utangaç tavırla saf ve içten gülümsemeyle
"Sana boşuna Ljepota demiyorum" kafamı kaldırdığımda hakimi gördüm tabii ki yanında başka hatunla kol kola sarhoş şekilde dolaşırken aptal herif neyse ki bu bar sadece yüksek mevki insanların girebildiği gizli bir bardı "Hadi bakalım Slo sahne senin sakın istediğimi almadan gelme"
Gerisi adeta bir sanat eseriydi. Slo'nun hakimi ağına düşürmesi iki saatini bile almadı. Otel odasındaki o gizli kamera kayıtları ve ses dökümleri ertesi sabah masamdaydı güne mükemmel başlamıştım

DURUŞMA GÜNÜ 1 EKİM 2010

Duruşma günü geldi çattı sırf bu davayı aldım diye öldürülmediğim kalmıştı açıkçası insanlar eylem yapıyor katilin asılması için sosyal medyada hastagler oluşturuyor kurbanların ailesi televizyonlara çıkıp ağıtlar yakıyor kurbanlar birinin annesi canlı yayında kalp krizi geçirdi dayanamadı kızının ölümüne bir an olsun üzüldüm 0.1 saniye kadar sonra boş ve soğuk bakışlarla izlemeye devam ettim sefil yaratıklar diye geçirdim içimden içlerinden birisi avukatı olduğum için benim de ölmem gerektiğini söyledi peh umrumda değil para için ruhumu şeytana sattım,onlarla aynı masada oturuyorum işin ucunda 10 milyon dolar var bu para her şeyi yaptırabilir insanda öldürebilirim sonra düşündüm tüh zaten bunu yapıyordum sırf zevk uğuruna insanların çığlık sesleri beni inanılmaz bir zevke boğuyordu en büyük mafya babaları bile ölmemek için bana yalvarmış,diz çökmüştü küçük yaşta silah tutmayı öğrendim 7 yaşında babam arka bahçemizde poligon kurdurtumuştu sırf ben öğreneyim diye canım babam bir canavar yaratmak için çok uğraştı ve sonucunda kendisinin bile korktuğu bir canavarım.