Bölüm 8;Halkın Gözü.

Kapı sertçe açıldığında içeri giren sadece Belediye Başkanı değil, onun arkasına merakla dizilen kasabalıların uğultusuydu.

Başkan, tezgahın üzerinde serili duran bayrağa doğru ağır adımlarla yürüdü ve bir süre hiçbir şey söylemeden öylece baktı.

Bayrağın üzerindeki yanık delikleri artık yoktu; onların yerinde babasının kadifeleriyle işlenmiş, güneşin altında parlayan asil motifler duruyordu.

Maya, kalbinin atışını kulaklarında duyabiliyordu; eğer adam bunu bir saygısızlık olarak görürse her şey başladığı noktadan daha kötü bir hale gelebilirdi.

Başkan, eldivenli parmağını o ince işçiliğin üzerinde gezdirdi ve "Ben sadece bir onarım istemiştim," diye mırıldandı sesi titreyerek.

Kasaba halkı kapının eşiğinden içeri uzanırken, herkes bu iki yoksul kadının ellerinden çıkan sanatın karşısında büyük bir sessizliğe büründü.

Başkan birden Maya’ya döndü ve "Sen sadece bayrağı değil, bu şehrin gururunu da kurtardın," diyerek yanında getirdiği diğer büyük keseyi masaya bıraktı.

Maya ve annesi için bu para, artık sadece hayatta kalmak değil, babalarının hayalini gerçekten büyütebilmek demekti.

Ancak kalabalığın içinden bir çift göz, bu başarıyı hiç de dostça izlemiyordu; kasabanın eski ve kıskanç terzisi Bayan Elara, dişlerini sıkarak dükkandan uzaklaştı.
🪽🌈