2. Bölüm

Zaten ne zaman yanımda olmuşlardı ki? Ben ağlarken annem resmen zevk alıyordu bu durumdan. Okulun olduğu kavşaktan dönerken sonunda ağlamalarım okuluma kavuştuğum için bir nebze olsun zonklamam geçmişti. Okula girerken gözlerimin kızarıklığı geçsin diye suyla yıkadım ve öyle adım attım. İşte şimdi derin derin nefesler alabiliyordum, etrafımda benim yaşımdaki insanlar ile doluydu. Burada baskı yoktu sadece kendim olabiliyordum.

Gözlerim tanıdığım insanlar ile kesiştiğinde el sallayarak o zehir zemberek olmuş kahvaltıyı aklımdan çıkarmıştım. Üniversite yok demişlerdi bir yolunu bulacaktım, bulmalıydım ama şimdilik tüm bu düşünceleri bir kenara bırakarak gözlerim kahkahaları ile okulu inleten en yakın arkadaşıma ilişti.

Zühal her zamanki sosyalleşme becerisi ile yine yeni arkadaşlar edinmişti, beni gördüğünde "Aaaaa!" Diye cırlamış ve üzerime ağlamıştı resmen.

Bana sarılırken ben arada kalmış pelte kıvamına gelmiştim. Sonunda karşılık verebildiğimde ona baktım. Çok güzeldi ve cok hayat doluydu, simsiyah saçları beline kadar uzamış rüzgarda dans ediyor gibi salınıyordu.

"Kanka sonunda kavuştuk."

Bana sarılıp ağlıyormuş gibi sitem ettiğinde haklıydı.

Bütün yaz boyunca birkaç kez buluşabilmiştik sadece o

sa benim evimdeydi. Annem yine sağolsun ne zaman

dışarı çıkmak istesem bana "kız dediğin dışarıda arsa

itleri gibi gezmez!" Diyerek bağırmıştı. Dışarı çıkarsam

maazallah beni kötü yola sürükleyecekler sanıyordu.

Mahçup mahçup baktım gözlerine neyse ki Zühal

annemlerin durumunu bildiği için gerçekten anlayışla karşıladı
Özür dilerim!"

Direk gülmeye başladı.

"Ne özürü kız sarı şekerim benim şaka yapıyorum. Hadi gel bu yıl yeni gelen ateşli yakışıklılar varmı diye bakalım"

Gözlerim irileşince Zühal bir kahkaha daha attı tam bir deliydi.

"Zühal saçmalama otur ders çalış bu notlarla nasıl Üniversiteye gideceksin?"

Burun kıvırdı hemen kaçmak istediği bir konu olunca hemen böyle yapardı.

"Sen zaten ikimizin yerine de çalışıyorsun aşkım ben okunmuş pirinçle bunu halledeceğim sen merak etme."

"Bu kez kopya vermem"

"Kalbimi çıt moduna sokma istersen kankan değil miyim ben senin Nurullah hah!" Kendi yaptığı Recep İvedik taklidine yine kendisi gülerken dışarıdan gerçekten güzel olmasına rağmen deli sanılabilirdi ama o kadar gamsızdı ki kimseyi umursamıyordu bu yönüne bayılıyordum.

Ben yine dayanamayıp deli görünmesin diye

gülmesine eşlik ederken müdür geleneksel konuşmasını yapmak için bütün öğrencileri bahçeye toplamaya başladı. Kürsüde yeni başlayanlara işte nasihatler falan derken bir çift göz girdi bakış açıma. Masmaviydi böyle sanki buzla mavinin uyumu olur ya tam olarak öyle bir mavi. Kot pantolonun üzerine giydi Swetle uzun boyuna yakışan dağınık sarı saçları ile ellerini göğsünde bağlamış bir şekilde etrafı seyrediyordu.

Yutkundum, etrafa bakarken sıra bana gelmişti sanki gözlerimiz kesiştiği an o an elektrikler çarpıyordu beni birden tüm kanim karıncalanmıştı. Bir süre bana bakıp gözlerini geri üzerimden çektiğinde Sanki o an nefes almayı yeniden öğreniyor gibiydim..

"Oooooo! Kız bu ne?"

Zuhal beni dürtüp açık olan ağzımı kapattığında rezil olmuştum utançtan yüzümü kaldırmadan yerin dibine girmek istiyordum. Resmen ağzı açık kalakalmıştım. Zühal benim baktığım yöne bakarak mavi gözlü yabancıyı izliyordu

" Kanka valla sen beni geçtin artık hazırsın çekirge git direk bu çocuğa evlenme teklifi et yoksa yarına bu çocuğu paket ederler haberin olsun"

"Saçmalama Zühal tanımadığım bir adama gidip evlenme teklifi mi edeceğim? Dalmışım sadece!"

Zühalin yine dudakları kıvrılmış, göz kapakları yarıya inmişti.

Sanki okulda elden geçirmediği çocuk kalmış "He he kanka zaten baksana okulun bütün kızlarının daldığı tek yer orası ayy! Şu şıllık İremi görüyor musun? Sanki okulda elden geçirmediği çocuk kalmış gibi birde bu maviliyi yiyip bitirdi gözleriyle."

İreme baktığımda gerçekten yanaklari al al olmuş bir şekilde yabancıyı izliyordu. Bakmamaya çalışsam da kendimi bir türlü alamıyordum. Özgüvenli bir şekilde bakıyordu herkese korkmadan üzerindeki ilgiye alışık gibiydi.

"Zühal, tamam boşver bizene belli ki müdürün akrabalarından biridir."

Ama Zühal yine ebedi düşmanına başlamıştı saydırmaya bir ara soluklanıp güldü.

"Kanka ilk sen gördün bu yüzden senindir ama bu kez turnayı gözünden değil resmen götünden vurdun. Aferin sana"

"Salak mısın?" Dediğimde yine her zaman ki gibi

"Salak mısın Cemile? Diye karşılık vermişti.

Müdürün konuşması biterken sınıfa girmek için binaya girene kadar baktım ama gitmişti bir sonraki durakta inen otobüs aşkı gibiydi vardı ve yok olmuştu ya da ben öyle sanmıştım