KÜÇÜĞÜM kitap kapağı

1. bölüm / 6

KÜÇÜĞÜM

1. Bölüm

Vaveyla Yazarı: Sümeyye l Sumsum

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 6Şu an: 1. Bölüm

Alarmın sesi kulağımda çınlamaya başladığında sevinçle açtım gözlerimi bugün 11. Sınıfa başlıyordum. İçeriden sesler geldiğinde annemin çoktan uyandığını anlamıştım aslında bir nebze olsun korkmuştum. Üzerimi hızla giymeye başlarken annem gürültüyle odaya dalmıştı. Üniformama bakarken diz kapağıma gelen ve resmen bana inat olsun diye yeni almadığı ve git gide kısalan eteğime tiksinti ile baktı.

"Hayırdır kargalar daha kahvaltı etmeden hazırlanmışsın."

Korkarak baktım.

"Anne okula gideceğim ya ondan hazırlandım."

"Belli, eteğin biraz daha yukarı çıksa baldırı çıplak gideceksin galiba okula. Niye böyle süslendin kız?" Doye sinirle sordu. Hep böyleydi kendi okumamıştı ve benim de okumamı istemiyordu. Kendisi gibi olmamı istiyordu. 17 yaşında evlenip kocama hizmet edip mutsuz bir evliliğin kurbanı olmamı istiyordu, benim doğan kızıma da aynı bana yaptığı gibi 17 yaşına geldiğinde onu kendi kaderime kurban etmemi İsteyecekti. Bir neslin batışını başlatmak istiyordu ama ben istemiyordum bu döngünün kurbanı olmak istemiyordum korku ile baktım anneme. Bilerek yeni etek almıyordu. Üniformam kısaldığında okula gitmeyeceğimi düşünüyordu. Babamı da etkiliyordu ne zaman ondan bir şey isteyecek olsam "isteklerin bitmiyor" diyerek örseliyordu beni. Bazen benden nefret ettiğini düşünüyordum ama yakıştıramıyordum anneme

o benim annemdi ama öyle sevgisiz bakıyordu ki bazen

gerçekten beni doğurup büyüten annem gibi değildi,
Anne valla süslenmedim, saçımı taradım sadece"

"İyi, gel kahvaltını yap." Dedi umursamazca. Kahvaltı yaparken babamda oturunca sofraya garip bir şekilde baktı bana.

"Nereye gidiyorsun kız?"

Dedi kaşlarını çatarak.

Yediğim ekmek boğazıma tıkanmıştı. Annem babamın bardağına çay koyarken cevapladı.

"Okula gidiyormuş herif bugün açılıyor ya."

Babam lokmasını çiğnerken gözleri ile süzdü beni bir an gitmeme izin vermeyecek diye çok korkmuştum.

Kız daha senin okulun bitmedi mi?"

"Yok baba ben bu yıl lise üçe geçtim ya seneye bitecek lise. Sonra zaten üniversite var biliyorsun doktor olacağım ya ben Allah'ın izniyle."

Annem çaydanlığı sesli bir şekilde masaya koyarak hiddetle baktı bana.

" Kız ne üniversitesi herif görüyor musun? Civarda liseyi zor biririyorlar bizim hanımefendi de üniversite okuyup doktor olacakmış. Erkeklerin orasını burasını mı elleyeceksin kız?"

Dedi sinirle babama bakıyordu destek için korkudan yerimde sindim karşılık veremedim. Babam elindeki gazetesini hışımla kapatarak baktı bana annemin gözünde o an mutluluk parıltısını görmüştüm beklediği destek gelmişti.

Babam elini kaldırıp tokadı yanağıma yapıştırdığı an yüzümde hissettiğim acı ile çenem zonklamıştı.

"Üniversite ne kız ha? O bacaklarını kırarım değil Üüniversite şu odadan diğerine geçemezsin. Liseyi bitirip oturacaksın evde. Bana kalsa o liseyi de okutmazdım da sana dua et babaannen ölürken seni okuyacağımın sözünü verdirdi bana. Bir daha üniversite okuyacağım dersen liseyi de unutursun. Erkeklerle gezip tozup namussuzluk mu yapacaksın başımıza?"

Hissettiğim acıya rağmen gözyaşlarım dökülse de başımı iki yana salladım

"Yok baba valla ben öyle bir şey yapmam." Dedim ama ağlamamak için zor tutuyordum kendimi. Bir parmağını bana doğru sallarken tehdit edici sözleri yüzüme çarpıyordu.

"GEBERTİRİM SENİ! eğer bir daha bana doktor olacam yok okuyacağım dersen gelen ilk görücüye veririm seni gidersin koca kapısında yersin dayağını oturursun evinde."

Korkuyla baktım ve sindim hemen.

"Tamam baba valla sadece liseyi okuyacağım ne olur verme beni kimseye!"
Yalvarıyordum resmen babam hala sinirden soluyordu, annem dudaklarını kıvırarak baktı babama.

"Tamam herif sakin ol!"

Sofradan kalktım ve sessizce ağlayarak kapının yanındaki çantayı alıp evden çıktım. Yanağımda ki zonklama hala yerindeydi kesin babamın elinin izi çıkmıştı emindim buna. Yürürken yüzümü eğip ağlamaya devam ediyordum. Mardinin taş sokakları alışmıştı bu ağlamalarıma, kaç kere bu köşelerde babamın dayağı için ağlamıştım şimdi de ağlayarak geçiyordum. Okulumun ilk günü yine zehir olmuştu bana. Yürürken her günüm özgürlüğüme vurulacak olan prangalararıma yaklaştırıyordu beni..

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

346okunma 5beğeni 2yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.