Bölümler 3Şu an: KOR
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Yediğim ilk yumruk babamdandı. Diğerleri ise sadece işini yapan insanlardandı.
Ve şimdi o işi yapanlardan biri de benim.
Yine o ringdeyim. Çevremden ve koçumdan gelen adımın bağırışlarını duyuyorum ama o kadar az ki... Şu an sadece rakibimle birbirimize kilitlenmiş durumdayız. Kız yeni, bu da çok belli. Son bir yumruk sallarsam kazanan belli.
Ama o an aklımda sadece bu kızın neden buralara düştüğü sorusu yankılanıyordu.
Tam o an yan tarafımdan Tuna'nın "Vur artık!" diye bağırmasıyla kendime geldim. Kızın üstüne doğru yürüyüp son yumruğu tam yüzünün ortasına indirdim.
Bu yolda bana kimse acımamıştı. Ben de kimseye acımayacaktım. Böyle böyle gelişecekti.
Sonra taraftardan gelen bağırma sesleriyle ringden inip odama doğru yol aldım. Tuna ve Sevinç hemen arkamdan geliyorlardı. İçeri girince dövüşten kaldırdıkları paradan bahsediyorlardı. Tuna bana dönüp "Hakkını sana birazdan atacağım." dediğinde bile yüzüne bakmadan, "Herhangi bir yetimhaneye bağışla." deyip salonu terk ettim.
Elimde motorumun anahtarlarını tutarken kaskımı başıma taktım. Tam o an telefonuma bakmadığım geldi aklıma. Telefonu açar açmaz karşımda Selda Kargı'dan bir arama olduğunu gördüm. Annem aradıysa önemli bir şey olmalıydı. Yoksa kolay kolay aramazdı beni.
Motora binip hızla eve doğru sürmeye başladım. Zaten gidecek başka bir yer de yoktu.
Eve gelir gelmez motoru park edip kapıyı çaldım. Fakat alışageldiğimin aksine kapıyı annem açtı. Annem ve babam ellerinde valizleriyle bekliyorlardı. Anlam veremez bir şekilde baktığımda içerden başka sesler de geldiğini fark ettim.
İçeri girer girmez abimin geri döndüğünü fark ettim. Fakat o kadar uzun zamandır görüşmüyorduk ki nasıl tepki vereceğimi bilmiyordum. Sadece "Hoş geldin." diyebildim.
Ama tek kişi abim değildi, yanında birkaç kişi daha vardı.
Tam o an annem lafa atladı: "Biliyorsun ki şirketin yurt dışı ile ilgili olan kısmıyla uzun zamandır abin ilgileniyor. Fakat artık ben ve baban ilgilenmeyi düşünüyoruz. Ondan dolayı uzun bir süre yokuz." dedi ve benimle aynı renk olan kızıl saçlarını geriye doğru savurdu.
Bu kadar benzememize rağmen benden bu denli nefret etmesi bazen garip geliyordu. Sadece tamam anlamında başımı salladım.
Abime bol bol sarılıp evden çıktılar. Onlar çıkar çıkmaz abimle yeniden göz göze geldik. Abim bundan 6 yıl önce, 18 yaşına basar basmaz yurt dışına gönderilmişti. O gittiğinde daha 13 yaşındaydım. O zamanlar çok iyi anlaşıyorduk ama şu an iki yabancıdan farkımız yoktu. Bunun için abimi suçlamasam da bunca yıl beni arayıp sormamak onun kendi seçimiydi.
Turan Kargı... Birbirimize çok yakın ama bir o kadar da uzaktık.
Hâlâ birbirimize baktığını fark etmemle gözlerimi kaçırdım ve yanından geçip mutfağa yöneldim. Sert bir kahve yapıp yanına da yemek için bir şeyler alıp odama geçtim.
Odama girer girmez önce duşa girdim. Duştan sonra ayna karşısında durunca çenemdeki morluğu gördüm. Ne kadar kazanmış olsam da ben de darbe almıştım. Bunu umursamayıp yatağıma yattım.
Aklımda sadece şu an abim vardı. Bana her zaman Kor diye seslenirdi. Ringdeki adım da oradan geliyordu. Abimin koca bir ailesi de olsa benim ondan başka kimsem yoktu.
Bunları düşünürken uyuyakalmıştım..
....
Evett arkadaşlar bu benim ilk kitabım. Umarım beğenirsiniz. Beğenilirse diğer bölümleri de paylaşırım.🫶🏻🫶🏻
Bölüm etkileşimi
