Ruhta açılan yara

18 ağustos 2018

Acıyordu. Çözemiyordum ne oluyordu

Kısık bir sesle inleyerek gözlerimi açmaya çalıştım.

Yavaşça gözlerimi araladığımda bomboş gözlerle beyaz tavana bakıyordum.

Neredeydim ben? Aniden yerimden dikleştim bomboş bir odadayım. Hastane odası gibi bir yerdi hastane ne alakaydı

Hemen ayağa kalktım kolumdaki serum ve iğnesini derimi koparırcasına çıkardıktan sonra çıplak ayaklarla Odadan çıkarak koridorda koşmaya başladım her yeri geziyordum kimse yoktu yıldız timi yoktu kafetaryanın kapısını kırarcasına açarak içeri daldım

Bir grup adam içeride masada oturuyordu onlar dışında kimse yoktu.

Elimi sertçe masaya yapıştırdım.

"Beyler?"

Hepsi şaşkın gözlerle bana bakıyordu. Biri dışında o masada telefonuyla ilgileniyordu kahverengi saçları vardı ama gözlerini göremiyordum

"Hangi hastanede olduğumuzu bana söyleme nezaketinde bulunur musunuz?"

Bir anda gözlerini görmediğim adam kafasını kaldırınca şaşkınca yüzüne baktım bu gözler niye tanıdıktı bana

Bir anda aklıma doluşan anılarla sertçe yutkundum. Barsın kolu bomba patlama siviller..eren abi..
Timim..
Hatırladım ve bu beni mahvetti.
Geriye doğru adımlar atmaya başladım.

Hayır bu olamazdı ellerime baktım. Barsın kolunu tuttuğum ellerime baktım. kan vardı hayır hayır bu adil değildi onların ölümüne ben sebep olmamalıydım bakıyordum kan artıyordu kan artık yağmurdan boşalırcasına ellerimden yere damlamaya başladı. Korkuyordum onlar yoktu toparlayabilir miydim?
Sırtımdaki yara aklıma düştü onu da yeni fark ediyordum o da kanıyordu yara açılmıştı ama kalbimdeki kadar değil ağrıyordu. Şehit miydi şimdi onlar daha benden dün menemen yemek isteyen alaycı afacan kardeşlerim şehit miydi şimdi.

Acı kahveler yavaşça ayağa kalktı temkinli bir şekilde bana yaklaşmaya başladı.

Nefes alamıyordum.
Dik dur
Dik dur şafak
Omuzlarımı dikleştirdim sırtıma saplanan ağrıyla dişlerimi geçirdim dudaklarıma

"Üsteğmen kor sakin olmalısın"
Baktım yüzüne benden sakin olmamı bekleyemezdi. İlk kayıbım değildi ama ben yapmıştım ailemi ben öldürmüştüm

Kafamı iki yana sallayıp duruyordum. Kabullenmek istemiyordum sakin olmak istemiyordum siktiğimin hayatında ailemin ölmesini kabul etmek istemiyordum.

"Siktir Emre sakinleştirici vur şuna yarası açıldı." sol taraftaki elemanın aniden ayaklandığını görünce bende kendime gelmiş gibi irkildim duyularım açıldı elindeki sakinleştiriciyi gördüğümde önümde beni sabitlemeye çalışan elemanın yüzüne yumruğumu geçirdim burnunu tutarak geri çekildi tam arkamı dönecektim ki güçlü bir çift kol beni durdurdu olduğum yerde sabitledi adının emre olduğunu öğrendiğim kişi yaklaşmaya başladı ayaklarımı yerlere vuruyordum istemiyordum uyuyamazdım yaşamam gereken acıyı benden almazlardı uyumamalıydım aynı anda 5 kişiyi yumruklarım yere deviren bana ne olmuştu da şimdi küçük bir kız çocuğu gibi ayaklarımı yere vuruyordum sadece.

"Debelenmeyi kes aptal kadın yaranı daha fazla açıyorsun dikiş patladı" iğneyi vurmak için uğraşıyorlardı ne yaparsam yapayım vuracaklardı onu değil mi aniden durdum benle birlikte emrede durdu şaşkınlıkla bana baktı ona buz gibi gözlerle baktım acımı yaşayamazmıydım?
Kardeşlerimi unutmamı mı istiyorlardı.

"Vur"dedim
"Götün yiyorsa vur o sikik iğneyi"

Arkamdaki acı kahvelerin sahibi
"Vur artık şunu" diye hırlayınca harekete geçmeme vakit kalmadan iğneyi koluma sokup ilacı kanıma enjekte etti kanıma karışan ilaçla ağız dolusu küfür ediyor hırçınlaşıyordum sakinleştirici vurmuşu güya değil mi?

Kulaklarımın duyduğu "son şey o eli koparıp bir yerlerine monte etme-" diyen kendi sesimdi.

1. Gece
Kanıyordum kabusla uyanmıştım ellerimde onların kanları vardı çığlık atarak debeleniyordum yaram yine açılmıştı.
bir sakinleştirici daha

2. Gün

Sakinleştiriciyle uyuyordum sakindim kabullenmiştim olanlar buydu

3. Gün
Kabullenemiyordum
Seçim yapmam gerekiyordu sol ev mi sağ ev mi? Haydi şafak son 5 saniye sağı seçemiyorum bir sürü sivil var solu seçemiyorum kardeşlerim var süre bitti iki bina da patladı diz çöktüm ellerim kan

Sakinleştirici.

4. Gece

Yine kabus yine kabus

"Gelirsek kahve ısmarlarsın şafak"

"Komutanım menemen?"

"Komutanım sevda?"

Siktiğimin kafasındaki sesler susmuyordu bitmiyordu.
Uyutuyorlardı
Susturuyorlardı acımı kabullenmeme bile izin vermiyorlardı
Ama ne yaparlarsa yapsınlar uykularım acı doluydu.
Yanımda her gün farklı bir refakatçi asker vardı onlarıda albay dikmişti kapıma

Ağlamaya başladım aşamıyordum olmuyordu bağırdığımın daha yeni farkına varmıştım acı çığlıklar kopuyordu feryat gibi dudaklarımdan.

Yine sakinleştirici.

5. Gün sabahı

Uyanığım bomboş bakıyorum duvara anılarımı anılarımızı düşünüyorum gerçek gibi anılar sanki şu an yaşanıyormuş gibi kendimi kandırıyorum.

Alışmaya başlıyorum

Kapımın tıklatılmasıyla kendime geldim

Yerimden dikleştim.

İçeri bahri albay gelince oturur pozisyona geçtim "rahat ol kor"

"Nasılsın?"

Bomboş gözlerle karşılık verdim bir şey hissetmiyordum hislerim yoktu

"Yasımı tutamıyorum komutanım 5 gündür uyutuluyorum sesleri kulaklarımda gitmiyor sen yaptın emri sen verdin diyorlar. Ellerimde kanları var oluk oluk damlıyor yere gerçek değil farkındayım her şey üst üste geldi toparlayamıyorum olmuyor.travma sonrası stres bozukluğu biliyorum farkındayım devam edecek kafamdaki sesler susmayacak bir süre sonra beni delirtecek seviye ye getirecek"

Bir anda yatağa doğru eğilerek sert gözlerle bana bakmaya başladı.

"Toparlayacaksın." Dedi.

"Senin acı çekmeye vaktin yok bu yollara nasıl geldin sen ha? Nasıl? Ben söyleyeyim SÜRÜNEREK."

"Annen gibi olacaksın kızım"dediğinde buz kestim.

Haklıydı ben üzülemezdim ağlayamazdım.

"Sen ağlarken biz belkide yine bir şehit veriyoruz kor kendine gel toplan senin nasıl yükseldiğini izledim ulan ben diyorum koskoca kız geldiği yere bak sürünerek çıktı bu yolları annesi gibi güçlü mert çevik. Biz pişman değil miyiz bu olanlar senin suçun mu sence bak etrafına BAK!"

"Yapacaksın kor duydun mu beni?"

"Seni ben yetiştirdim kızım annen gibi olacaksın öleceksen vatan uğruna öleceksin yaşayacaksan vatan için yaşayacaksın."

"Duydun mu beni"

En sonunda vurucu darbeyi yaptı "Bir ayın var bir ay içinde toplanmazsan" parmağını kaldırarak tehdit edercesine savurdu
"O üniformanı alırım."

🔥🪖

Bir bölümün sonuna dahaa geldik nasılsınız umarım iyisinizdir kitap sizce nasıl işliyor?
Eksik gördüğünüz yerleri bana söylemeniz,yorumlarınız benim için çok önemli.💞💞