10.Bölüm

~Kuzey Irak bir terörist kampı~
-Hey Romeo ilçeye inelim mi ?
-ilçe mi? iyi misin sen ?bölge çok tehlikeli .
-Ne tehlikesi be dostum her şey artık bu dağlarda bizim kontrolümüz…
Sözünü tamamlayamadan birden yere yığıldı. Yanındaki arkadaşı da daha ne olduğunu anlayamadan yere serildi.
Alparslan ve yanındakiler nöbet noktasındaki iki teröristi haklamışlardı ve artık kamp görüş alanlarındaydı. Ama çok kalabalıktı kamp …Buradan sağa çıkmaları imkansız gibi bir şeydi üstelik yanındaki askerlerin hayatını tehlikeye atamazdı…
Tekin'e döndü Tekin ve Tolga siz burada kalıyorsunuz, biz Bilal ile kampa sızıp Pınar burada mı diye bakacağız?
Bilal'a döndü:
- Bilal şu kıyafetlere giy, haydi benimlesin.
- Emredersiniz komutanım .
Bilal ve alparslan giydikleri kıyafetlerle kampa doğru ilerlerler.
Kampın girişinde bir terörist onlara şüphe ile bakar :
-Heval bir sorun yok değil mi ?
Bilal hemen atılır:
-Yok heval ne sorun olabilir ki ?Herşey yolunda.
Alparslan ve Bilal kampın içine doğru ilerlerler .Gayet büyük bir kamptır bu yaklaşık 100-150 terörist burdaki mağaralarda barınmaktadır.Alparsalan Bilal’e dönerek :
-Bilal hadi sen cephaneliği ara ve bul orası sen de …
-tamam komutanım.
Alparslan kampı aramaya başlar o sırada küçük çocuklar dikkatini çeker.Çocukları eğitmektedirler.Şerefsizler çocuklara atış talimi vermektedir. bir şerefsiz çocuğu yerden kaldırır bir tokat indirir bağırarak:
- doğru doğru ateş et lan velet …
o sırada başında çuval olan biri getirilir iki terörist tarafından çocukların tam karşısına getirilir.
-Evet veletler kaldırın silahları.Nişan alın.
Adamın başındaki çuvalı çıkarırlar.
Kirli sakallı ,yeşil gözlü mülayim bir adama benzemektedir bu .O sırada çocukların içinden sıska ve uzun boylu bir çocuk:
-Baba.diye bağırır.
Adamın gözleri hemen oğluyla buluşur:
-Oğlum.
Bunu farkeden terörist hemen o çocuğun yanına gider:
-Ateş et.Sen bir dava adamısın.
Çocuk silahı indirir.Nasıl yapar bunu?Nasıl vurur babasını…
Bunu gören terörist sinirlenir silahını çıkarır ve çocuğun başına dayar:
-Ateş et yoksa sen ölürsün.
Adam bağırarak:
-Oğlum yapma uyma onlara.
Çocuk korkmuştur kaldırır silahını.
Terörist silahı çocuğun kafasına vurarak:
-Ateş et velet .
(Birden bir silah sesi)
Durdu zaman.Herşey sustu.Alparslan gördüğü manzara karşısında gözünden akan yaşa engel olamadı.And içti Alparslan:
-Yemin ederim ki seni öldüreceğim şerefsiz.
Terörist başı çocuğun sırtını sıvazlayarak:
-Aferin çocuk .Aferin.Bundan böyle sen benim en birinci yardımcımsın.
Çocuk ne yaptığını hala idrak edememektedir.Elindeki silahı yere düşürür.Dizlerinin üstüne kapaklanır ve içli içli ağlar.
Alparslan’ın elinden hiç bir şey gelmediği için üzgündür .Elinden bir şey gelmediği için nalet eder kendine…
Alparslan orda fazla oyalanmadan kardeşini aramaya koyulur.Her yere bakmıştır Alparslan ama Pınar’dan iz yoktur.Kampın içinde Bilal’le buluşurlar:
-Komutanım az önce ne oldu öyle?Çocuğa babasını öldürttüler.Manyak mı bunlar komutanım?
-Gördüm Bilal gördüm.
İç çeker Alparslan sanırım bu sahne günlerce onun hafızasında canlanacaktı.
-Komutanım Pınar’ı buldunuz mu?
-Hayır bulamadım.
-Komutanım hastaları tedavi ettikleri bir yer var .Orda olabilir mi?
-Bakalım Bilal her yere bakalım.Mağaraya yaklaşırlar.İçeriye girdiklerinde bir doktorun olduğunu görürler.Doktor yaralılarla ilgilenmektedir.Doktorun yüzü kapalıdır.Alparslan Pınar’ı tanır ve gülerek:
-Bu bu Pınar.
-Eminmisiniz komutanım?
-Evet Pınar bu.Allah’ım şükürler olsun kardeşim yaşıyor.
-Şimdi ne yapacağız Komutanım.Pınar’ı burdan çıkarmamız zor olacak.
-Sen cephaneliği hallettin değil mi ?
-Evet komutanım hallettim.
-Tamam ben Pınar’ı alacağım sen benden haber bekle .
-Ama komutanım…
-Bilal emri tekrar ettirtme .Dediğimi yap kamptan çık.
-Tamam komutanım.Çok dikkatli olun.
Bilal Alparslandan ayrılır.
Alparslan mağaraya girer ve boş bulduğu bir sedyeye oturur.Pınar Alparslan’a yaklaşır.Abisinin yüzü kapalı olduğundan abisini tanımaz:
-Neyiniz var?
-Pınar ,benim …
-Abi???
Pınar gözlerinin dolmasına engel olamaz abisine sarılmak ister ama bunu yapamaz çünkü çevresindekileri şüphelendirmemelidir.
-Pınar çaktırma ,burdan beraber çıkacağız.
-Nasıl abi?Dışarısı çok kalabalık.
Alparslan kız kardeşinin gözlerinin içine bakar:
-Bana güven kardeşim abin burada …
Pınar abisinin bu konuşmasından güven almıştır.Derin bir nefes alır.
Alparslan elini kulağına götürüp telsize:
-Bilal şenliği başlat.
-Emredersiniz.
Büyük bir patlama olur.Dışarısı cehennem yeridir .Herkes patlamanın olduğu cephaneliğe doğru koşmaktadır.
Alparslan Pınar’a dönerek:
-Hadi çıkıyoruz hadi.
Alparslan ve Pınar kamptaki karmaşayı fırsat bilerek kamptan çıkarlar .
Buluşma noktasına geldiklerinde Tekin ,Tolga ve Bilal onları beklemektedir.
Alparslan kardeşine sıkıca sarılır.Bırakmak istememecesine.Onsuz yaşayamacağını anlar bir kez daha.Bilal neşeden dört köşe olmuştur.Hemen ağzı gevşer:
-Pınar kardeşimizi kurtardık hadi gözümüz aydın komutanım.
Alparslan gülerek:
-Sağol Bilal sağol.
Tekin o sırada hemen sırtındaki çantadan sağlık malzemelerini çıkarır:
-Geç otur Pınar şöyle yaralarına bakayım.
Pınar gösterdiği kayanın üzerine oturur ve Tekin sakince anlında oluşan yarayı temizlemektedir.
-Bende yapabilirdim bunu doktorum ya ben.
-Siz doktor olabilirsiniz Pınar Hanım fakat ben yapmalıyım benim işim bu…
O sırada tentüdriyot Pınar’ın canını yakar.Tekin korkuyla elini çeker.
-Acıdı mı?
-Evet
-Özür dilerim.
Alparslan ve Bilal az önce tuzla buz ettikleri kampa bakar.Şerefsiz terörist başını farkeder.Dişlerini sıkarak:
-Gebermemiş şerefsiz.
Kalan adamlarıyla kampı boşaltmaktadır.Yanındaki 10 kadar teröristle kanptan uzaklaştıklarını farkedince askerlerine bişey demeden silahını kaparak hızla oradan uzaklaşır.
Bilal korkuyla :
-Nereye komutanım.Alparslan ona cevap vermeden hızla koşarak onlara yetişmeyi hedeflemektedir.
Tekin,Bilal ve Tolga’ya dönerek:
-Hemen peşinden gidin onu yalnız bırakmayın.
Bilal ve Tolga silahlarını alıp Alparslan’ın peşinden giderler.
Alparslan teröristlerin önüne pusu atıp hepsini gebertme peşindedir.Adeta uçar dağda …
Teröristlerin önüne geçer .Aşağıdan geçen teröristleri tek tek indirecektir.
Bu bekleyişi çok sürmez .Nişan alır ve teröris başının yanındaki 10 adamı onlar daha ne olduğunu anlamadan teker teker indirir.
Terörist başı yalnız kalmıştır o da korkudan bir kayanın arkasında gizlenmektedir.
Terörist başı derin bir sessizliğin ardından bulunduğu kayanın ardından çıkar ve koşmaya başlar.
Alparslan onu ayağından vurur.Yere düşen terörist sürünmektedir.Alparslan hızlıca bulunduğu tepeden aşağı iner ve teröristi yerden kaldırır.Terörist askeri görünce şaşkınlıkla:
-Sen sen o’sun.Alparslan üsteğmen…
Alparslan sinirle:
-Sen şerefsiz.Sen kardeşimi kaçırdın.Şimdi cezanı çekeceksin.
-Kampımı dağıttın ,adamlarımı öldürdün .Bu yanına kalır mı sanıyorsun?
-Ulan şerefsiz .Kardeşimi kaçırdınız.Eziyet ettiniz.Bir çocuğa babasını öldürttünüz.Seni öldüreceğim hem de hiç ummadığın bir şekilde…Tekrar çakısını çıkarır Alparslan…
Teröristin kafasını güçlü pazularının arasına alır.Ustaca kafasını gövdesinden ayırır.
Kafasını fırlattığı sırada Bilal ve Tolga çıkagelirler:
-Hadi beee,geç kaldık.Alparslan komutan her şeyi halletmiş.
Bilal fırlatılan kafayı farkedince:
-Komutanım bu ne ?
Nutku tutulmuştur bu manzara karşısında.
Alparslan verdiği andı gerçekleştirmiş olmanın dinginliği ile:
-Kafa Bilal .İstersen yanına al “Heval Kelle Paça”
yaparsın.
Bilal tiksindirici bir şekilde bir bedene bir kafaya bakarak:
-Yok komutanım ben almim belki Tolga almak ister?
Tolga’nın ise nutku tutulmuştur.Gördüğü manzara karşısında .Komutanının bir teröristin kafasını kopardığını gören hangi asker şaşırmazdı ki….Bu bölüm bu kadar sevgili okurlarım.🙂
Kendinize çok iyi bakın.
Esen kalın…