8. Bölüm

Eve girdiler ve uzun merdivenlerden sonra Ryan,
Gizem'inki yerine kendi odasına doğru yöneldi.Zaten aralık olan kapıyı ayağının ucuyla açarken Gizem,şaşkın bir şekilde Ryan'a bakıyordu.
Odaya girdiler ve Ryan, usulca Gizem'i yatağın üstüne
bıraktı.Bu hareket bile (acıdan dolayı) Gizem'in yüzünü buruşturmasına neden olmuştu.Bileği hâlâ sızlıyordu.
Ryan, beklemesini söyleyip odadan çıktı.
Gizem ise o sırada odayı incelemeye başladı.Gri duvarların üzerinde iki tane sade ama güzel manzara resimleri vardı.Aynalı ve simsiyah bir gardrop gözüne ilişti.Büyük bir gardroptu.Yatağın iki yanındaysa ikişer çekmeceli yine siyah iki komidin vardı.Komidinlerin üzerinde birer tane bej rengi abajurlar vardı.Çok şık ama ümitsiz ruhu olan bir odaydı.Gizem odayı süzmeye devam ederken Ryan içeri girdi.Elinde sargı bezi ve kas gevşetici gibi duran bir krem vardı-büyük ihtimalle de öyleydi-.
Ryan usulca yatağın kenarına oturdu ve Gizem'e bakıp kafasını belli belirsiz aşağı doğru oynatarak izin aldı.
Gizemse ona kıyasla daha belirgin bir şekilde kafasını sallayıp izin verdi.
Bunun üzerine Ryan, olabilecek en nazik şekilde bileği eline aldı ve kremi sürmeye başladı.Başta her bir dokunuş işkence gibi gelirken sonradan rahatlamaya başladığını fark etti.Ryan, kremi iyice yaydıktan sonra
masaj yapmaya başladı ama her hareketinde Gizem'in acı çektiği görünüyordu.Birden bire bileği sımsıkı kavrayıp kendine doğru çekti.Bu hareketle birlikte Gizem, küçük bir çığlık kopardı.

-N ne yaptın?!

-Şimdi yavaşca hareket ettirmeyi dene.

Gizem bileğini korkarak hareket ettirmeye başladı ve acının yüzde seksen geçtiğini fark etti.Şokla

-Eskisi kadar acımıyor,dedi.

Ryan, küçük bir tebessümden sonra komidine koyduğu sargıyı eline alıp sarmaya başladı.Ve Gizem o an içini kemiren soruyu tutamadı.

-Onlar.Bahsettiğin kişilerin adamı mıydı?

-Evet.(Biraz duraksadı)
Hâla gitmek istiyor musun?

-Evet.

Bunun üzerine Ryan gözünü sargıdan ayırmadan kaşlarını çattı.

-Neden?

-Ben,ımm bilmiyorum daha kendimi bile tanımıyorum.

-Haklısın.Henüz birilerine güvenmek istemiyorsun.

Gizem sessiz kaldı ve Ryan,işini bitirdikten sonra çıktı.
Ortam buz kesmişti.Gizem bi an pot kırmış gibi hissetti ama söylediklerinde haklıydı.Sonuçta Ryan bir katildi.
Ama o da bugün katil olmuştu.Birden bire bu düşünce tüm zihnini sardı.KATİL OLMUŞTU.Düşündükçe nefesi daraldı ve ağlamaya başladı.
Ryan, Gizem'e su almak için odadan çıkmıştı ve geldiğinde gördüğü manzarayla şok olmuştu. Gizem,elleri titreyek ağlıyordu.Yüzü kaskatı kesilmişti.
Ryan,ışık hızıyla yatağın kenarına oturdu ve elindeki suyu komidine koyup Gizem'in titreyen ellerini tuttu ve sakinleştirmeye çalıştı.

-Neler oluyor Gizem?

Sadece su almaya gitmişti. İki dakika içinde ne olmuş olabilirdi ki?

-B b ben

Gizem'in nefesinin daraldığı her halinden belli oluyordu.Nefes alamıyordu.Ve bu görüntü nedenini bilmediği bir şekilde Ryan'ın içini yakıyordu.Belki de sadece üzülüyordu.

-Sen?

-Ben katil oldum ,deyiverdi tek nefeste.Ağlarken Ryan'a bakıyor ve dudaklarını kemiriyordu.O an Ryan'ın içine bı ağırlık çöktü.Yutkunamadı.İlk kez birini öldürdüğünde canının ne kadar yandığını hatırladı.
Zorlukla suya uzanıp Gizem'in eline tutuşturdu.Gizem istemedi ama Ryan,bardağı Gizem'in ağzına doğru götürerek ısrar etti.Gizem, elleri fazla titrediği için doğru düzgün içemiyordu.Bunun üzerine Ryan bardağı kavrayıp Gizem'e yudum yudum içirmeye başladı.
Bardağı kenara koyduktan sonra Gizem'in yüzüne baktı.
On dakika içinde rengi değişmişti.Gizem, sessiz sessiz ağlıyordu.Yanında olmasanız ağladığını fark edemezdiniz.Gizemden süzüm süzüm yaşlar dökülürken Ryan dayanamadı ve işaret parmağıyla Gizem'in gözyaşını sildi.

-Lütfen.Yapma

-Ne yapmayayım?

-Onun ölmesi gerekiyordu yoksa beni öldürecekti.Sen yanlış birşey yapmadın.

-Yaptım,dedi fısıldayarak.
-Kötü biri olabilirdi ama (biraz duraksadı) belki de, belki de çocukları vardı.

Biraz sustular ve Gizem dizlerini kendine doğru çekip başını diz kapaklarına yasladı.Durmadan ağlıyordu.Ryan, hiçbir şey demeden bekliyordu.
Aradan geçen bir kaç dakikadan sonra Gizem burnunu çekerek kafasını kaldırdı.

-Beni odama götürür müsün?, dedi.Sesi kısılmıştı.

Ryan başıyla onaylayıp Gizem'i kucakladı ve odasına götürüp yatağına yatırdı.Gizem isterse yanında kalabileceğini söylemek için cümleye girdi;

-İstersen ,derken Gizem sözünü kesti.

-Sadece yalnız kalmak istiyorum.Lütfen.

Ryan,bunun üzerine kafasını sallayıp odadan çıktı ve kapıyı kapatırken yine o duygu oturdu içine.İlk katil olduğu zaman.Amcasını öldürmüştü.Babasının ölümünden sonra Ryan'ın annesiyle birlikte olmak istemişti ama annesi kabul etmemişti.Bunun üzerine annesiyle amcası tartışmaya başlamışlardı.Amcası annesine okkalı bir tokat atınca annesi düşüp kafasını çarpmıştı.Ryan da yerde bulduğu bıçağı o anki sinirle amcasına saplayıp henüz kundakta olan kardeşini de alıp kaçmak zorunda kalmıştı.

Anılarıyla birlikte üstüne binen yük,onu uykuya itiyordu.Hem geçmişini hem de Gizem'i düşünerek uykuya daldı...