4. Bölüm

Kız ne kadar ağladığını bilmiyordu ama bu şekilde uyuyakalmıştı.Gözünü açtığında hava hâlâ karanlıktı.
Dizlerini kendine doğru çekip başını kollarının üzerine yasladığı için boynu ağrımıştı.Başını bir iki kere sağa sola çevirerek rahatlamaya çalıştı ve yatağa yatıp uyumaya karar verdi.

*

Kapı çalma ve ardından da bir anahtar sesiyle uyandı.
Güneş çoktan doğmuştu.Kalkıp gelene baktı.Kıyafetinden hizmetçi olduğu belli olan bir kadın elindeki kahvaltı tepsisini komidine bıraktı.

-Afiyet olsun efendim.Bir isteğiniz var mı?

-Imm hayır, aslında evet.Yani, birşeyler sormak istiyorum.

-Tabii buyrun.

Kız bir süre ne sorabileceğini düşündü.Sonra aklına evinde kaldığı adamın dün arkadaşına söylediği söz geldi."Üstelik Türkçe konuşuyor" demişti.Demek ki Türkiye'de değildi.Bunu sormaya karar verdi:

-Neredeyiz şu an?Yani ülke, şehir olarak?

Kadın tam da kızın tahmin ettiği gibi anlam veremeyen bir şekilde baktı ve bir süre durduktan sonra cevap verdi:

-İtalya,Trieste.

Kız şokunu daha sonra yaşayacaktı.Ve kadının da Ryan denen adamın da Türkçe konuşuyor olması çok garipti.
Ama bunu daha sonraya sakladı.

-Patronunuz, onunla konuşmak istiyorum.

-Kendisi şu anda kahvaltı yapıyor.Görüşmek istediğinizi söylerim.Bir şey lazım olursa seslenmeniz yeterli.

-Tamam.

Kadın çıkıp kapıyı kilitledi.Kız kafası karmakarışık bir şekilde yatağa oturup düşünmeye başladı.Sonra gözünü açtığından beri hiç yemek yemediğini fark etti ve kahvaltıyı yemeye başladı.Kahvaltısı bitmek üzereyken aşağıdan sesler duydu ve kapıyı dinlemeye çalıştı ama sesler neredeyse hiç gelmiyordu.Duyabildiği ile idare etmeye çalıştı:

-Onu eninde sonunda bize vereceksin Ryan!Aksi takdirde başın çok büyük bir derde girecek.

-Başım neyle derde girecek?Yasal olmayan şirketinizle mi?!

-Bu iş burada bitmedi...

Neyden bahsediyorlardı acaba?Kız sıkılıp dışarıyı izlemeye karar verdi.Odası evin arka tarafına doğru bakıyordu.Evin arka bahçesinde çitlerle çevrili küçük bir alan vardı.Sebzeler ve çiçeklerin olduğu iki bölüme ayrılmıştı.Bu, kızın hoşuna gitmişti.Sebzelerin olduğu toprağı havalandıran bir hizmetçi vardı.Hizmetçi kafasını yukarı kaldırır gibi olunca kız içeri girdi.O anda kapı çaldı ama kilit sesi gelmedi.Demek ki Ryan denen adam gelmişti.

-Girin, dedikten sonra kapının açılması tebessüm etmesine neden olmuştu ama ciddi olması gerektiğini hatırlayıp yüzünü ciddi bir hâle getirdi.Tahmin ettiği gibi o adam gelmişti.

-Benimle konuşmak istemişsin.

-Evet,gitmek istiyorum.

-Nereye gideceksin.

-Bilmiyorum,bir karakola gidip kim olduğumu öğrenirim.

-Tamam,sana anlatacaklarımdan sonra tercihi tamamen sana bırakacağım gitmek istersen gidersin.

-Ciddi mi?Peki.Ne anlatacaksın?

-Kim olduğunu öğrenemesem de başına neler geldiğini öğrendim.Neden hiçbir şey hatırlamadığını ve neden o odada olduğunu...

-Ne olmuş?T tamam dinliyorum.

-Şöyle otur,deyip yatağı gösterdi ve kızın ardından o da yatağa oturdu.Kızın kalbi deli gibi çarpıyordu,acaba başına ne gelmişti?

Ryan anlatmaya başladı;

-Imm en başından başlayayım.KL-206 ,onu hatırlıyor musun?

-Hayır, o ne?

-Peki,bu bir meteor.Yaklaşık üç yıl önce dünyaya düştü ve insanlar bu taşa çıplak ten ile dokunamıyor.

-Tamam da,benimle alakası ne?

-Sözümü kesme.Evet ne diyordum,Hah taşa çıplak ten ile dokunulamıyor ,hatta iki arkeolog taşı çıkarmaya çalışırken ve bir bilim insanı da incelemek amacıyla taşa dokundukları için birkaç saat içerisinde titreyek ve ağızlarından köpükler çıkararak öldüler.

-Peki,neden?Yani neden öldüler?Diğer taşlardan farkı ne?

-Taşın içerisinde bir kuantum enerji var.İnsanlar sebebini bilmiyor.Ama bu enerji insan vücuduna fazla geliyor ve sistemleri çöküyor.Ve aradan birkaç ay geçtikten sonra dünyanın dört bir yanından bilim insanları taşın tüm önlemlerin alınması karşılığında isteyen her ülkede bir ay olmak üzere müzelerde sergilemesine karar verdi.Ve taş yaklaşık üç yılın ardından Türkiye'ye de gelmiş.Ve senin okulun da seçtikleri on öğrenciyi taşı görmeye götürmüş.

-Aralarında ben de mi varım?

-Evet,orada bir arkadaşınla kavga etmişsiniz ve sen taşın üzerine düşmüşsün.Kafanı da önce cam fanusa sonra da taşa çarpmışsın.Kafandaki sargı da bu yüzden.

-Nasıl yani?!Niye ölmedim o zaman?

-Senin kanında farklı bir sıvı daha varmış.Seni Türkiye'de öldü olarak gösterip buraya getirmişler.

-Anlamadım?Kimler?

-İtalyan bilim insanları.Sabah buraya gelenler.Belki sesleri duymuşsundur.Seni istiyorlar.

-A ama neden?

-Diğer insanlardan farklısın ve sözde bunu incelemek istiyorlar.Bense bunun altında farklı bir şeyler olduğunu düşünüyorum.

-N ne gibi?

-Bilmiyorum,başka bilimsel şeyler işte.

-Peki hafızam,taşa çarptığım için mi?

-Hayır,hiçbir insan hafıza kaybıyla adını dahi unutamaz.
Seni incelemek için kaçırdıkları sırada sen baygınken ellerindeki bir makineyle yapmışlar.

-Buna inanmamı mı bekliyorsun?

-Başka bır fikrin varsa söyle.

-Peki o oda ne alaka?Ailem falan yok muymuş?

-Ailen maalesef yokmuş.Yetimhanede büyümüşsün.
Oda işine gelirsek,senin şu anda maddi olarak değerin fazla ama tüm dünya seni ölü sanıyor.Haberlerde gösterildin ve cenazen değiştirildi.Burada Sadi diye biri vardı.Benim düşmanlarımdan biriydi ve sırf hırsı yüzünden Türkiye'den buraya, İtalya'ya gelmişti.Bu arada sana söylemedim ama evet İtalya'dayız.

-Biliyorum.Sabah gelen kadına sordum.Ee sonra...

-Bu Sadi şerefsizinin senden haberi olmuş ve sen hâlâ baygınken seni laboratuvardan kaçırıp kaçakcılık yaptığı depolardan birine kilitlemiş.

-Para ve silahlar onun için oradaydı.

-Evet.

Ryan anlattıkça kızın kafasında taşlar yerine oturuyordu.

-Senin öldürdüğün adam,Sadi o mu?

Ryan nefes vererek cevap verdi:

-Evet.

-Neden?

-Bak, bu benim meselem.Sana seninle ilgili olan herşeyi anlattım.Bu sabah bir karar ver.Ya burada kalırsın ya da gitmek istediğin yere gidersin.Ama bil ki burada kalırsan seni korurum ve eğer gidersen seni bulurlar.

Ryan odadan çıktı ve kız hayatının şokunu yaşıyordu.
Ne yapacaktı?!