4. Bölüm: Atlı karınca

Sabah olmuştu ablamı ağlarken buldum ona ne olduğunu sordum ve bana “Rüyamda seni acımasızca silahla vurup her yerinden bıçakladıklarını ve her yerinden kan fışkırdığını gördüm seni delik deşik etmişlerdi bir az daha parçalasalardı seni toz kadar kalıcaktın çok kötüydü.” dedi. Ben de çok korkmuştum ablamın bu dedikleri gerçekten çok korkunç ve üzücüydü param parça olmak ve biraz daha parçalanıp toz haline getirilmek istemiyordum. Biraz sonra siyah kostümlü adamlar geldi. Ellerinde yumurta ve su vardı sabah ve öğlen yemek veriyorlardı. Kahvaltı yapıp oyunun ne olduğunun açıklanmasını bekledik. Siyah kostümlü adamlardan biri gelip “Oyununuz atlı karınca.” dedi. Kolay görünüyordu atlı karınca 5 ve 5 yaş altındaki çocuklar içindi nasıl ölümcül bir tarafı olabilirdi ki? Oyun alanına gidince bir platform gördük ve platformun üstünde atlı karınca vardı ama bir silindirin çok üstünde çok yukarıdaydı. Ablam oraya belli bir süre içersinde tırmanıcağımızı düşündü ama etrafta odalar olduğunu görünce hiç bir şey anlamadı. Siyah kostümlü adam“Bu platform’un üstünde durucaksınız platform dönmeye başlayacak ve durduğunda sadece beş kişi olarak bu odalara giriceksiniz beş kişiyi geçerse ya da beş kişiden azsanız ölürsünüz.” dedi. İşte o zaman oyunun ne olduğunu anladık. Oyun başlamıştı arkada bebek şarkısı çalıyordu ve platform dönüyordu. Platform durduğunda ablamla beraber 3 kişinin içinde olduğu bir odaya girdik ve 5 kişi olmayı başardık. Tam o sırada kapıdaki delikten bir kız “Gi-won.” dedi ağlıyordu. Ablam “Young-mi!” diye bağırarak deliğin yanına koştu. Delikten bakan kız ablama “Gi-won beni unuttun o kızla arkadaşlık kurdun ve beni unuttun.” diye ağlıyordu. Ablam ona “Hayır o benim kız kardeşim arkadaşım değil!” dedi ablam da ağlayacaktı. O kız da bu sefer “Kız kardeşler arkadaş gibidir sen onu düşündün beni unuttun.” dedi ve bir anda öldürüldü. Ablam ağlamaya başladı “Young-mi benim yüzümden öldü onu unuttum nasıl unuturum onu.” dedi ablama “Üzülme abla beni kaç yıl sonra gördün ve beni bulduğun zaman beni çok önemsedin ve onu unuttun.” dedim. Ablam “Hayır Young-mi yi seninle tanıştırsaydım üç kişi olurduk ve üçümüz de yaşardık iki kişinin içinde olduğu bir odaya girerdik.” dedi. Üzüntüsünü anlıyordum ama artık çok geçti. Young-mi ölmüştü. Oyun bitince dışarı çıktık ve dinlenmek için yatakhane ye gittik ama uyumayacaktık sadece oturarak dinlenicektik ama isteyen uyuyabiliyordu.