10. Bölüm: Final oyunu

Ablamla birbirimize baktık. İkimiz de ağlıyorduk ve birbirimizi öldürmek istemiyorduk. Bir anda ablam bağırdı “Yapamam! Ben kardeşimi öldürecek kadar cahil değilim onu öldüremem!” dedi. Şaşırmıştım böyle bir şey ablamdan beklemiyordum. Sonra ablam tekrar bağırarak “İkimize parayı bölüştürerek verin ben onu öldüremem o da beni öldüremez buna katlanamayız!” dedi. Ben de ablamı destekleyerek “Evet ikimize de parayı bölüştürerek verin!” diye bağırdım. Siyah kostümlü adamlar bunun üzerine parayı ikimize de bölüştürerek verdi. Ablam tekrar bizimle yaşamak istedi bu parayı harcayıp kendine bir ev almak istemiyordu annem ve babamı özlemişti kabul ettim çünkü ablam bu parayı ailemiz için harcayacaktı. Ona “Beni gece gizlice evden atmayacaksın di mi?” diye sorduğumda bana “Hayır.” dedi.“Ben o kadar cahil olamam artık bir kardeş bağımız var ve küçük değiliz.” dedi. Eşyalarımızı alıp eve gidecekken Chaeryeong’ın eşyalarını gördüm çantasında bir mektup vardı. Mektupta “Hayalim olan evi alacağım.” yazıyordu. Ablamla birbirimize baktık Chaeryeong’ın hayalinde ki evi almak için buraya geldiğini öğrenmemiz bizi çok üzdü. K-pop’tan kazandığı para yetmediği için buraya gelip buradan da para kazanmak istemesi bizi çok üzdü. Eve geldiğimizde annem ve babam ablamla beni görünce koşarak bize sarıldılar bizi çok özlemişlerdi özellikle de ablamı. Evde çok güzel vakit geçirdik ve odalarımıza gidip uyuduk. SON!