5. BÖLÜM

Evden çıkıp markete gittim. Bolca çikolata ve tatlı aldım. Biraz sonra marketten çıktım. Morali yerine gelsin diye oyuncak ayıcık aldım. Derin.. Derin benim için çok kıymetli. Tabi bunları alırken Belinay sürekli beni aramış. Telefonum rahatsız etmede olduğu için duymamışım. " Belinay adlı kullanıcıdan cevapsız 56 çağrı " NEY? 56 MI? Üşenmemiş mi bu kız? Ekrana şaşkın şaşkın bakarken 57. Arama geldi. Açtım. Belinay biraz kızgındı.
- Vayy Ayaz bey! Hiç acmasaydın istersen arardım ben daha enayi gibi. Ne dersin? Güzel olurdu değil mi?
- Saçmalama be telefon rahatsız etmedeydi.
- Hee öyle desene. Nerdesin,napıyorsun, kimlersin?
- Seni ne ilgilendirir?
- Merak ettim şekerim anlamazsın sen duygusuz olduğun için.
- Ben duygusal biriyimdir aslında.
- Çocuklara duygun yok o zaman?
- Ne saçmalıyorsun be sen?
- Ayaz konuşmamız lazım. Sonrada saçmalıyorsun dersin.
- Bu gün olmaz Derin ile vakit geçirmek istiyorum.
- Ayaz.. Çocuğun annesinin evini nasıl buldun?
- Arama sona erdi -

Delimi bu kız ya? Bi rahat verse... Anlamıyor mu? Katil filan ben değilim...
* Belinay adlı kullanıcı engellendi *
"Korkulur bu kızdan" Diye kendi kendime sayıklayarak yürümeye devam ettim.
Çok şükür Derin'in evine gelmiştim. Kapıyı yavaşça çaldım. Kapıyı açan yüzü solmuş,saçı başı dap dağınık, gözlerinin altı mosmor, yanakları ağlamaktan kızarmış olan Derin açmıştı. Onun bu halini görünce kat kat üzüldüm.
- Yeter bu kadar bi erkek için kendini parçalamaya değermi?
- Sandığın gibi değil işte..
Derin'in gözü dolmuştu elimdeki poşetleri bırakıp ona sarıldım. Sonra poşetleri alıp içeri geçtik. Elimdeki çikolataları ve peluş ayıyı gören Derin:
- bunlar kime? Ben ayrıldım sen sevgilimi yaptın kendine?
- Sana aldım aslında..
- Bana mı?
- Derin..
Ellerim titriyordu, kalbim hic olmadığı kadar hızlı atıyordu ama artık şükürler olsun ki o cümleyi sesli bir şekilde Derin'e söyleye bildim. " Senden hoşlanıyorum. "
Derin buz kesildi. İğrenir gibi baktı. Oda inanmamıştı.
- Ayaz, duygularımız karşılıksız.
Şimdi ne yapacaktım? Neden böyle yaptım? Arkadaşlığımızı mı bozmuştum?
- özür dilerim.. senden hoşlandığım için fakat duygularımı ben seçemiyorum. Üzgünüm.
- Gider misin?
- Nereye?
- Nereye gidersen git. Evimden çık yeter.
- Peki. Çikolataları geri alıyım bağri o zaman ben..
- Afiyet olsun..
- Sağ ol..
Çikolataları aldım ve Derin'in evinden çıktım. Bir yol kenarına oturup Hem ağlayıp hemde çikolata yedim. Eve gittim biraz evde vakit geçirdim. Yavaş yavaş gene benim mesai geliyordu. Palyaçoluk
Akşam olunca kostümlerimi giyip hazırlandım. Maskemi taktim. Tanımıyordum.
Evden çıktım ve yine mühürlenmemiş bir park arayışına girdim. 1 saat sonra bi park buldum. Bu parkta çocuklar daha azdı. Ama sonuç olarak çocuklar vardı mı? Vardı. Hemen onları yanıma topladım el ele tutuşarak çember yaptırdım. Döndük filan falan. Eğlendirmeye çalıştım işte. Espriler,lolipoplar,şarkılar,komik danslar.. Her şeyi yapıyorduk çocuklarla. Zaman ilerledi..
21 çocuk.. 17 çocuk.. 14 çocuk.. 12 çocuk.. 3 çocuk.. 1 çocuk.....
Tek bir çocuk kalmıştı. Ona hem lolipop hemde çikolata verdim. Beraber salıncakta sakladık. Annesi çocuğunu izliyor bir yandan da " geç oldu, eve gidelim artık kızım " Diye sayıklıyor du çocuğuna. Çocuğa baktım. Çok tatlı bir kızdı. Gözlerinin içine bakıp o minik ellerini tuttum.
- Anneni bekletme tamam mı miniğim. Hem çok eğlendik anlaşılan ama bi o kadarda yorulduk. Al bu keki de. Hem limonlu çok güzel tadı. Yolda annenle eve giderken bunu yersin. Ye ama. Tamam mı?
Annesi kenardan bize bakıp gülümsüyordu. Çocuğu annesinin yanına getirdim. Parktan çıkıp gittiler. Giderkende istediğim gibi oldu. Çocuk verdiğim limonlu keki yedi. Ben de bi banka oturdum ve kulaklığımı takıp şarkı dinledim. Kafamı kaldırdığımda Belinay vardı.
- Ooo bizim soytarı da çocukları çok severmiş anlaşılan!
- Nasıl buldun beni?
- Buldum işte. Senin eve en yakın mühürlenmemiş park burası. Valla geldiğinden beri seni izliyorum çocuklara çok tatlısın. Bunun bi sebebi var mı?
- Yok. Çocuklar şirin geliyor gözüme.
- O yüzden mi çocuk katilisin?
- Ne saçmalıyorsun?
- sacmalamiyorum. O keki verdiğin çocuk zehirlenmiş ağzından köpükler çıkıyordu az önce. Giderken izledim onları. Çocuk yolun ortasında yere düştü. Ayaz.. sence hâlâ ben mi saçmalıyorum?
- limona alerjisi vardır.
- O zaman önceki ay ölen çocuğun neye alerjisi vardı? Hani.. şu sokak lambasına asılan çocuk başı ve hemen ileri sokağında ki lambaya asılan bedeni? Onun neye alerjisi vardı?
- Ben yapmadım. Ben bilmiyorum diyorum.
- Senden başka senin gibi giyinen bi palyaço mu var Ayaz bu şehirde?
- Olabilir. Neden olmasın? Hem ben olduğuma dair kanıtın var mı?
Belinay telefonundan bir fotoraf gösterdi.
- Bu yeterli olur sanırım.
Cebimden bıçak çıkardım ve boğazına doğrulttum.
- Eğer susmazsan sonunu daha beter yaparım.
- Hop Hop Hop! İndir onu.
- Belinay Bunları kimseye gösterme. Yalan fotoraf bu
- O bıçak nerden çıktı peki hayatım?
- kendimi savunmak için yanımda taşıyorum. Hem hayatın filan olduğum yok.
- ayın 17. Günündeki cinayetinde beni mi kurban edeceksin yoksa? Hm?
Her cümle kuruduğunda yüzüme daha çok yaklaşıyordu. Sinir olmuştum.
- Yeter Belinay bi bok bildiğin yok. Hem masum bir Allahın kulu olan ben, seni niye öldürmek istesin? İyimisin. O fotoğraftaki ben değilim.
- Kim peki?
- Bilmiyorum ama ben değilim. Belliki biri suç işliyor o suçu da benim üzerime atmaya çalışıyor.
- kendi gözlerim diyorum. Gördü diyorum.
- Sus. Kimseye bir şey anlatma Belinay. Ciddiyim hiç bir şey bilmiyorsun.
- Çıkar artık şu ağzındaki baklayı Ayaz. söyle işte. Ben öldürdüm de. Söz kimseye söylemem.
Cidden deli bu kız diyerek kendi kendime sayıkladım sonra hızlı adımlar ile evime doğru ilerledim. Evime gelince Hem yorgunluktan hemde stresten kendimi yatağa attım. Telefonumu çıkarıp. Belinaya mesaj attım.
- Yarın evime gel her şeyi anlatayım sana
- Buluşalım direk?
- Yok eve gel daha rahat konuşuruz. Hem kahve yaparım.
- Peki seviyorum seni.
- iyi geceler
- Tatlı rüyalar
Uykum gelmişti. Yarın neler anlatacağımı düşündüm. Çok düşünmekten başım ağrıyordu.