2. BÖLÜM

Sabah oldu. Dün akşamın kendime yediremedigim, nasıl olur dediğim bi yükü vardı üzerimde ama cidden, nasıl? Nasıl olur da benim yerime Çetin gibi uyuz bi çocukla çıkarsın ki? Yani.. Bana göre uyuz tabi. Eminim benim kadar hamarat değildir. Biraz gezmeye çıktım. Kendimi toparlamak istiyordum. Sokakta hiç çocuk yoktu. Ama akşamları parklar çocuk dolu olurdu. Onları eğlendiren güzel giyinimli, yüzünde maske olan, ruhu eğlenceli olan bir de palyaço vardı. O palyaço her akşam genellikle parklarda oluyor. Bildiğim kadarıyla tek bir çocuk kalana kadar da çocuklara şaklabanlık yapıyor. Yürümeye devam ettim. Yürürken kenarda sarılan,birbirini öpen gençler görünce yolumu da değiştirdim. Kedi sevip besledim. Biraz kahve içmek için tatlı bir kahve dükkanına gittim. İçeriye girdiğimde tüm masalar doluydu. Kahvemi alıp dışarı çıktım. Bi kenara oturdum içtim kahveyi. Yavaş yavaş hava kararıyordu. Derini aradım belki onun evde buluşuruz istedim..
- Derincim müsaitmisin?
Çetin ile gülüşme sesleri geliyordu. Telefonu yüzüne kapadım. Elim gene kör olası kamyon Ferit'in numarasına gitti. Gitti gitmesine ama arayamadım. Ben de gece çalıştığım işime döndüm. Palyaçoluk..
Çocukların gülümsemesi beni cok mutlu ediyor. Evet o bahsettiğim harikulade palyaço benim. Mühürlenmemiş bir parka gittim. Tahmin ettiğim gibi her yer dop doluydu. Park tuvaletinde kostümlerimi giydim. Her yerde çocuklarını umursamayan, yanındaki kadınlar ile dedikodu yapan koca karılar vardı.
- Teyzecim ne konuşuyorsunuz bu kadar?
- Ay oğlum sen o çok konuşulan palyaçomusun? Bizim şurada bi kız var. Tek kalmış oynayıver onla biraz.
- Teyzecim oynarız oynamasına da küçücük çocuk tekmi bırakılır? Hem de bu kadar çocuk katilleri hızlanmışken.
- Sanane be çocuğum. Başımız şişti zaten bırak biraz kafa dinleyeyim.
- Ben şişirmesini bilirim o kafanı..
Diyerek uzaklaştım. O bahsettiği yanliz kızın yanına geldim.
- OY ÇOK TATLI BİSİSİN SEN
cevap yok
- korkma, ben oyun oynamak için geldim. Hadi diğer çocukları da çağır.
Cevap yok
Çocuk boğazını işaret ediyordu. En sonda çocuğun konuşma engelli olduğunu zor zahmet anladım. Nasıl ya? Bu konuşma engelli kızcağızmı kafasını şişiriyor bu koca karıların? Mal mı bu kadın?
Teyzenin yanına gittim. Omuzuna hafifçe parmağımın ucuyla dokundum.
- Teyzeciğim bu kafamı şişiriyor dediğiniz kız KONUŞMA ENGELLİ
- oğlum iyimisin ben senle iletişime geçtiğimi hatırlamıyorum
Yandaki teyze bana baktı ve sessizce
- o alzaymır
Dilim tutuştu. Bişi diyemedim. Çocukların yanına döndüm. Tek bir çocuk kalana kadar hepsiyle ilgilendim. Sona tek bir tane 4-6 yaşlarında bi erkek çocuğu kaldı. Çocuğa şeker verdim. Her zaman yalnız kalanlara üzüldüğüm için onlara minik hediyeler veririm. Şimdi sıra ailesine "Neden bu minik çocukla ilgilenmiyorsunuz?" hediyesine geldi..