Varlığın Yok Oluşu

İsimsiz bir gecenin ardından ıssız birisi belirdi karanlık bir gündüzün ortasında, yapayalnız. Adımlarından çığlıklar akıyordu. Her adımında farklı çığlık, her duruşunda farklı uğultu vardı. Tekinsiz bir günün yorgunluğu çökmüş omuzlarında oturuyordu. Gözleri ölü balık gibi bakıyordu. Dudaklarında ise tersine coşkulu bir gülümseme vardı.

Birden yere yığıldı, zaman durdu, herkes dondu. Hayat kaldığı yerden akmaya devam edemedi.

Sanki göklerden ilahi bir mesaj inermişçesine yakınlarındaki bir noktaya yıldırım düştü.

Düşen yıldırımdan sonra bambaşka bir şey oldu. Gök gürlerken her yer toz duman altında kaldı. Her şey hiç var olmamışçasına yok olmaya başladı. Varlık var olmaktan yoruldu. Varlık artık yoktu. Hiç var olmamışçasına..

Elif Çivici
11.06.2025