Çaresiz-lik

Kapıyı bulmak zorunda olduğunu hissediyordu. Ama içeri mi girmeliydi, dışarı mı çıkmalıydı bilmiyordu. Kalmalı mıydı, yoksa gitmeli miydi? Kapıyı bulduğunda bir müddet kapının kolunda kalmıştı eli.

Bir ardına bakmıştı: Gözü yaşlı annesi sanki gitme, beni bırakma dermişçesine gözlerine bakıyordu. Bir de önüne bakmıştı: Gök gözlü sevgilisi dışarıda yepyeni bir hayat için onu bekliyordu.
Tekrar ardına baktı: Çocukluğu, tüm geçmişi bu evdeydi. Önüne döndü: Sevdiğinin serzenişi vardı.

"İlla ya kalmalı ya da gitmeli mi? Yok mu bunun bir orta yolu, çaresi" diye düşünüyordu. Eli hâlâ kapı kolunda bir önüne bir ardına bakıp dururken düşünmeye çalışıyordu.

Hissediliyordu dışarıdan çaresizliği!..

Elif Çivici - 2018