8. Bölüm: Gölün Fısıltıları

Fısıltılar giderek yükselirken herkes olduğu yerde donakalmıştı. Sesler insan sesine benziyordu ama kelimeler boğuk, yankılı ve anlaşılmazdı. Sanki yüzlerce kişi aynı anda konuşuyordu.

Lucas nefes nefese, “Bu… Bu nasıl mümkün olabilir?” diye fısıldadı.

Nathan, elindeki günlüğe daha sıkı sarıldı. Sayfalarda yazanların gerçek olduğuna artık emindi. “Bu gölde bir şeyler var. Ve biz onu rahatsız ettik.”

Tam o anda, gökyüzünde bir şimşek çaktı ve gölü aydınlattı. Su yüzeyinde bir gölge belirdi—insana benziyordu ama silik ve şekilsizdi.

Sophie panikle geri adım attı. “Bu şey bizi izliyor…”

Ethan fenerini kaldırdı ama ışık karanlığı delip geçemedi. Sanki göl, ışığı içine çekiyordu.

Bir anda, Sophie’nin ayağının dibinde ıslak bir el izi belirdi. Ve hemen ardından bir tane daha…

Lucas çılgınca etrafına baktı. “Biri buraya geliyor!”

Tam o anda, gölden yükselen bir çığlıkla herkesin kanı dondu. İnsana ait değildi.

Emma titreyerek konuştu: “Bunu duydunuz mu?”

Nathan başını kaldırdı. “Artık kaçamayız. Bu laneti durdurmanın bir yolunu bulmalıyız.”

Ama göl, onları bırakmaya niyetli değildi. Çünkü suyun yüzeyi dalgalandı ve bir şey dışarı çıkmaya başladı.