5. Bölüm: Korkunun Zirve Noktası

Kulübenin arkasından gelen çığlık sesi havada yankılandı. Ancak bu, insana ait bir çığlık değildi. Ses boğuktu, yankılıydı… sanki gölün içinden yükselmişti.

Sophie panikle Lucas’ın koluna yapıştı. “Bu neydi?”

Ethan elindeki feneri sıkarak kapıya yöneldi. “Belki bir hayvan—”

Lucas onu durdurdu. “Ya değilse?”

Nathan hâlâ elindeki günlüğü karıştırıyordu. Eski, soluk sayfalar arasında dikkatini çeken bir şey olmuştu. “Burası… burası lanetli olabilir,” dedi kısık sesle.

Emma irkildi. “Ne demek istiyorsun?”

Nathan, sayfayı açtı ve okumaya başladı:

"Göl çağırdığında cevap verme. Gece suya bakarsan, seni görecektir. Ve seni gördüğünde, bırakmaz."

Sophie’nin gözleri büyüdü. “Dün gece gölde bir şey gördüm,” diye fısıldadı.

Tam o anda, kulübenin penceresine güçlü bir tık sesi geldi.

Herkes yerinde dondu.

Ethan titreyen elleriyle feneri cama çevirdi.

Dışarıda biri duruyordu.

Ama bu bir insan değildi.

Camın buğusunun arasında, soluk gri tenli bir yüz belirdi. Gözleri yoktu—sadece karanlık boşluklar. Dudakları hafifçe açıldı, sanki bir şey söyleyecekti…

Sonra bir anda kayboldu.

Kulübenin içindeki hava ağırlaştı. Kendi nefeslerini bile duyamıyorlardı.

Ve sonra kapı yavaşça gıcırdayarak açılmaya başladı.