7. Bölüm: Ormanda Kayboluş

Lucas önde koşuyordu, ayakları ıslak toprağa saplanıyordu. Arkasından gelen nefes sesleri birbirine karışmıştı. Ormanın derinliklerine doğru ilerlerken, kulübenin artık görünmez hale geldiğini fark ettiler.

Ethan, nefes nefese duraksadı. “Nereye gidiyoruz? Rastgele koşuyoruz!”

Nathan etrafına bakındı. Ağaçlar giderek sıklaşıyor, ay ışığı azalıyordu. “Gölü arkamızda bırakmalıyız. O şey bizi izliyor.”

Sophie arkasına baktığında kalbi hızlandı. Gölün kenarında… bir siluet duruyordu.

Kıpırdamıyordu ama hissediliyordu. Simsiyah, şekilsiz bir gölge… onları izliyordu.

Emma çığlık atacak gibi oldu ama Nathan elini ağzına kapattı. “Ses yapma.”

Bir anda her şey sustu. Kuş sesleri, rüzgârın hışırtısı… hiçbir şey duyulmuyordu. Doğa bile nefesini tutmuş gibiydi.

Sonra… yaprakların arasında bir hışırtı duyuldu.

Lucas fısıldadı. “Bir şey geliyor.”

Ethan fenerini kaldırdı. Ağaçların arasında bir hareket vardı. Karanlığın içinde… gözler parlıyordu.

Nathan yutkundu. “Bu gözler… insan gözü değil.”

Bir anda, ağaçların arasından uzun, ince bir el uzandı!

Sophie çığlık attı ve geri adım attı.

Ama ayağı bir şeye takıldı ve yere düştü.

Tam o anda, gölün yönünden gelen fısıltılar ormanı doldurdu.

Sanki yüzlerce kişi aynı anda konuşuyordu:

“Bizi buldunuz… Şimdi sıra bizde.”