Katilin Kalbine Sızan Ajan kitap kapağı

1. bölüm / 2

1. Bölüm

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 2Şu an: 1. Bölüm

" Bu akşam İsmail Sarıç' ın işini bitir paranı al"

Bu iğrenç sese katlanmamın tek sebebi parasıydı. Ya da siz öyle bilin şimdilik. Elimde kadehim koltuğumda arkaya yaslanmış onu dinliyordum.

" Zaten hep yaptığın şey ama ben yinede söylemek istiyorum. Hızlı yap." Biraz daha konuşursa İsmail denen heriften sonra ses tellerini koparacağım. "Birde sakın aşık olma"
Telefonu nihayet kapattı. Sinirlerimi yine germişti piç adam. İki kuruşu var diye patronum sanıyor kendini ama bilmiyor ki 2 saniye de kafasını koparabileceğimi. Zaten bilse konuşmaz bu kadar zevzek. Kadehi kafama dikip, ayağa kalktım. İşkence Dolabımı açıp, alet seçmeye başladım. Şu İsmail denen iş insanı tam bir oruspu çocuğuymuş. Küçük kız çocuklarını tecavüz ediyor, yetmiyor ailelerin bütün parasını el koyan şerefsizin tekiymiş. Hemen ölmemeli ki iyice onların yaşadığını hissetsin. Gerekli olan malzemeleri çantama atıp, çantamı sırtıma taktım. Üzerimdeki şort ve atletten kurtulup siyah kapüşonlu ve siyah pantolon geçirdim. Siyah bir şapka kafama geçirip, zinciri boynuma taktım. Nedensiz bana uğurlu geliyordu. Ne düşünüyorsunuz umrumda bile değil benim düşüncem bu.
Patron bozuntusunun attığı konumu ezberleyip, dağ evimden çıktım. Kapıyı iki kere kilitleyip merdivenin üstünde olan baltayı aldım. Dediğim gibi umrumda değil düşünceniz. Kapının önündeki siyah cip e binip sürmeye başladım . Size kendimden bahsetmedim dimi. Ben... neyse boşverin aklınız yetmez zaten. Şunu bilin insanları öldüren bir seri katilim ve onların inlemelerinden, kıvranmalarından zevk alıyorum. Onları bu huzursuz yerden gönderip huzur bulacakları yere gönderiyorum. Hiç oradan beni kötülemeye kalkışmayın. İnsanların yaşadıklarını bilmeden sadece gördüğünüz şekilde yorum yapmaktan başka birşey yapmıyorsunuz. Ya da kötüleyin.
Bana ne!
Sizi zerre kâle almıyorum.
Biraz sonra varmam gereken malikaneye vardım. Bir iki dakika malikaneyi çözmeye çalıştım. Toplam 8 kapılı, 10 çalışanı, 30 koruması olan sıradan bir malikaneydi. O heriften de bu beklenirdi. Korkak. Arabayı iyice gizleyip, indim. Duvarın dibine gittim. Duvar 2 3 metre falan vardı. Boyum 1.99 olduğu için kolayca tırmandım. Duvarın üstünde durup kolaçan ettim. İki tane köpek, 6 tane koruma vardı. Duvarın üstünde ayağı kalkıp yürüdüm malikinenin arka tarafına doğru. Sessizce yürüdüm. Kimse fark etmiyorda salaklar. Onları boşverip biraz hızlandım. Arka kapıya varınca aşağı atladım. Kapıyı kontrol ettim. Kilitliydi. Susturucu silahı çıkarıp ateş ettim. Zaten ses çıksa bile ruhları duymaz bunların. Kapıdan içeri girip, kapıyı kapadım. Yukarı çıktım direkt. Koordinatlara göre üst kat onun odasıydı. Hızla yukarı çıktım, kontrol ede ede. En sonunda kapısının önünde durdum. Kapı deliğinden içeri gözetledim. Uyuyordu. Kapıyı açtım ve içeri girdim. Yatağın başına geçtim ve ilaçlı pamuğu bastırdım yüzüne. Direndikçe daha çok baskı uyguladım. En sonunda bayıldı pezevenk. Kaldırmaya çalıştım ama ayı gibiydi. Çamaşırların olduğu odaya gittim. Tekerlekli birşeyler bulabilir miyim diye. Büyük çamaşır sepetin açtım. İçindekileri çıkarıp, pezevenki içine sığdırmaya çalıştım. Biraz uğraştıktan sonra başardım. Üzerime hizmetkar elbisesini geçirip yüzüme maske taktım. Sepeti sürükleyerek çıkardım. Asansörün içi boştu, içeri sürükleyip bastım giriş katına. Asansör bile almış haram paralarıyla. Bakalım biraz sonra bu lüks yaşantın sana kalıcakmı. İğrenç Herif. Hemen burada parmaklarını tek tek çıkarmak istiyorum ama sabretmem lazım. Dişlerimi sıkarak, asansörün inmesini bekledim. Asansör nihayet durunca sepeti tuttum. Kapıyı açıpz dışarıyı kontrol ettim. Temizdi. Sepeti sürükleyerek çıkardım hızlı hızlı arka giriş kapısına sürdüm. Arka kapıdan girdim ki silah patladı.

PAM PAM PAM
Hassiktir

"Oruspu çocuğu" dedim ve hızlıca sürdüm arabaya. Adamlar arkamdan koşuyordu. Arabanın önüne gelince piç herifi sepetten çıkarıp arabaya bindirdim hızlıca. Sepeti adamlara atıp, arabaya bindim bende. Hızlıca arabayı sürmeye başladım. Arkaya baktığımda takip ettiklerini gördüm.
Siktir.
Gaza daha da bastım. Omzum sızlıyordu. Yan gözle bakınca kanadığını gördüm. Arabayı sağa kıvırıp yola saptım. Araba yana dönünce, takip eden adamlarla karşı karşıya geldik. Silahımı alıp sıktım üst üste. Sürücüyü ve arkadaki birini vurmuştum. Sürücü öldüğü için araba yana kaydı. Hemen arabayı düzeltip, gaza bastım. İyice gaza yüklenip onları atlattım. Bir süre daha takip eden varmı diye kolaçan ettim. Temiz. Kimsenin takip etmediğini gördüğümde eski depoya sürdüm. Bir süre sonra depoya vardım. Bu lanet ayıyı indirip sürükleye sürükleye depoya götürdüm. Sandalyeye oturttup, elini ve ayağını sıkıca bağladım sandalyeye. Eşyalarımı çantadan çıkarıp ortaya koydum ve kendimede sandalye getirip oturdum. Bir süre lanet yüzünü inceledim. Kırış kırış yüzü, yamuk burnu, kel saçlarına bakmaktan gözlerim körleşti. Daha fazla dayanamayıp yüzüne bir tane indirdim. İrkildi ve gözlerini açtı. Gördüğü ilk şey yakışıklı yüzüm oldu.
"Se se sen kimsin?" diye kekeledi.
Ih nefret ediyorum korkanlardan.
" Ecelin piç kurusu" dedim ve elime kerpeteni aldım. Gözleri büyüdü önce sonra " Hayır, hayır lütfen yalvarırım yapma. Ne istersen veririm. Para, araba, ev herşeyi yeter ki bana birşey yapma" dediğinde bir yumruk daha indirdim yüzüne.
" Hangi para şerefsiz günahsız o kadar insandan aldığın para mı, tecavüz ettiğini kızların paraları mı lan" diye bağırdım ve sertçe yüzüne bir yumruk daha geçirdim.
" Yapmıcağım artık gerçekten yalvarırım bırak." diye konuşmaya devam etti. Sesinizi sikeyim.
"Yeter çok konuştuk şimdi söyle bakalım en çok hangi parmağını seviyorsun" dedim kerpeteni kaldırıp. Bana baktı ve yine konuştu. " Lütfen lütfen bırak beni." dediğinde artık tahammülüm kalmamıştı. İşaret parmağını alıp, kerpetene sıkıştırdım ve sertçe bastım. İnlemesi depoyu doldurduğunda bi nebze içim soğudu.
Tabiki de hayır daha yeni başlıyoruz salaklar.
Diğer parmaklarınıda tek tek kırıp, kerpeteni yerine bıraktım. Elime bu sefer de bıçak aldım. İnlemeleri artarken gözünden yaşlar akıyordu ve bu çok hoşuma gidiyordu. Bıçağı elimde döndürdüm. Yanına yaklaşıp arkasında durdum. Gömleğini yırtıp, sırtını açtım. Bıçağı etine bastırıp, yazmaya başladım. Bıçak teninde gezindikçe inlemeleri, kıvranmaları arttı. Yazıyı daha da yavaşlattım. İyice acı çeksin diye. Yalvarıp inlemeye devam etti. Güzel. O çocuklar da böyle acı çekiyorlar mıydı sen eğlenirken. Bak gör eğlenceyi. Yazı bittikten sonra bıçaktaki kana baktım. En sevdiğim renk. Yaladım kanı gözünün içine bakarak. Kanı yuttuktan sonra bıçağı masaya bıraktım. İsmail in yanına gidip sırıttım. Sonra sertçe yüzüne yumruk atmaya başladım. Her yumrukta, içimdeki öfke arttı. İyice acı çektikten sonra karşına dikildim. Alnından çenesine kadar ter olmuştu. Göz yaşlarıda karışmıştı tabi. Bacaklarını kasmaktan felç bile kalmış olabilirdi. İyice acı çektiğini anladıktan sonra silahımı çıkardım. Elini isabet edip sıktım. Bileği kopunca acı dolu feryadı yankılandı depoda. Artık tam acı çekiyordu. Karşısına geçip izledim. Dediğim gibi umrumda değilsiniz. İnleyip haykırdı en sonunda öldü. Sandalyenin yanına çöküp, kontrol ettim. Ölmüş pezevenk. Ayağa kalkıp, üzerimdeki bu iğrenç kıyafetten kurtuldum. Şort ve atletimi üzerime geçirip diğer şeyleri poşede koydum. Çantamı sırtıma taktım ve çıktım depodan. Burayı sözde patronum düzeltecek zaten. Arabama binmeden yaramı sıkıca bağladım kravatla. Eve gidene kadar idare eder beni. Arabaya binip, sürmeye başladım. İnsanlara yaptığım şeyler büyütülecek birşey değil. Çünkü ben küçükken babamın anneme yaşattıkları, büyüme tarzım, sevilme tarzım böyleydi. Onlardan ne öğrendiysem uyguluyorum ben.
Bunu acıyın ya da işte kendimi haklı çıkarmak için söylemiyorum. Zaten sizi takmıyorum bile aptallar. Oradan bakıp duruyorsunuz. Başka da birşey yok. Patron bozuntusunun yerine gidiyordum. Paramı almak için falan değil yeni hedef bulmak için. Biraz daha gaza yüklendim. Omzum biraz sızlıyordu. Bunu yapan şerefsizi, bulursam onu kendime kum torbası yapıcam. Eğer biraz daha aşağıyı vursa kolumu kullanamazdım. Sizin deyişinizle ekmek paramı için çalışmazdım. Biraz sonra ofisinin önüne geldim. Arabayı park edip, etrafı aradım. Huy gibi birşey olmuştu. Kimsenin olmadığını görünce indim arabadan. Ofisin kapısına iki koruma dikmişti. Korumaların önüne gelince, biri bana bakıp sırıttı.
" Oo yaralanmışsın. Hani sana birşey olmazdı." Tek kelime daha ederse kafasını ondan alıcam. Söylüyorum size. " E ama haklısın sende kendini tetikçi sanıp, boş boş laflar söyleyip duruyorsun. Beyinde sorun vardır belli." dediğinde öne atılıp boğazından sertçe tuttum ve duvara yapıştırdım. Nefesini iyice kestikten sonra bırakıp, yumruk atmaya başladım yüzüne. İnlemeleri beni iyice eğlendiriyordu. Dizine sertçe vurup, diz çökmesini sağladım. Başını sertçe çevirip, boynunu kırdım. Aşağı kalkıp,silkelendim. Diğer koruma titreyerek yerdeki ite bakıyordu. Onu boşverip içeri girdim. Benim kuralımı bilirsiniz susan kazanır, konuşan ise kaybeder. Koridorda yürüyüp, insanları yan gözle taradım. Pislik, şerefsiz ne kadar insan olmayan itler varsa hepsini öldürmek, kendi kanlarında boğmak istiyorum. Harikulade planımdan sonra asansöre bindim. Bir kaç kişi vardı. İki kız 3 erkek bir de ben. İçeri girdim ve en arkaya yürüdüm. Erkekler gürültülü bir şekilde konuşuyordu ve bu iyicene sinirlerimi bozuyordu. Kadınların yanında bir şey yapmak istemiyorum ama zorluyor bu puştlar. Dişlerimi sıktım ve elimi yumruk yaptım. Cebim olsaydı koyardım ama yok işte. Yan gözle kravata baktım. İyi kanamıyordu. En azından buradakiler yara için değil de öylesine taktığımı düşünür. Adamlar sarhoş herhalde çünkü kahkaha atıp, bağıra bağıra konuşmaya başladılar. Tam adım atıyordum ki ince bir ses durduru adımımı.
" Pardon, biraz kısık sesle konuşur musunuz?" dedi sarışın kız. Adamların gözünün içine bakarak sesi titremeden. Sarı saçlı, kahve gözlü,bebek teni gibi olan yüzüyle oldukça güzeldi. Giydiği siyah takım tam beline oturmuştu. Boyu 170-175 arası birşeydi. Gözüm dudağına kaydığında kendime küfür ettim.
Siktir kere siktir.
Adam ağzını açacağı sırada, kaşımı kaldırıp 'Emin misin?' diye baktım. Yüzümde ne gördüyse susup önüne döndü. Sarışın bana dönüp, hafif başını eğdi teşekkür anlamında. Bende aynı şekilde eğdim. Ne oluyor lan bana. Sonunda asansör durunca ilk ben çıktım. Cemal Süreyam ın odasının içine girdim. Kapıyı çalmadan. Cemal in seks hayatınıda gördüğüm için en sonunda gözlerimi çamaşır suyuyla yıkamam gerekiyor.
" A patroncum ayıp değil mi elalemin içinde" dedim ayıplar şekilde cık cıklayıp. Kucağında ki kadın üzerine birşey alıp çıktığında, Cemal şerefsizi de üstünü başını düzeltmeye başladı. Sırıtıp, sandalyeye oturdum. Kendini düzeltince oda sandalyeye oturdu. Boğazını temizleyip, bana döndü.
" Bitirdin mi işi?" diye sorunca göz devirmeden edemedim. " Bitirmeseydim burada ne işim var? Birde şu kapıdaki koruma diye diktiğin puştu da temizler." dedim bacak bacak üstüne atıp.
" Ona ne yaptın?" diye sorduğunda güldüm.
" Hiç, sadece bu evrenden çok rahat edeceği bir yere yolladım."
" Kızdırmış seni belli."
" Biliyorsun ki ben çok konuşan insanlardan nefret ediyorum özellikle boş konuşanlardan."dedim son iki kelimeye vurgu yapınca, nihayet anladı ve konuyu değiştirdi.
" İsmail in cesedini çocuklar halleder. Al bu flaş bellekte kurbanların listesi, ne yaptıkları, dosyaları falan herşey var. Seçersin istediğini." dedi ve elindeki belleği uzattı. Flaşı elimde döndürdüm sonra ona dönüp" Eğer bir kere daha beni aradığında boş boş konuşursan, ses tellerinin hepsini koparıp eline veririm." dedim ve sırıtıp sandalyeden kalktım. Burası birini dövme isteğimi azdırıyordu. Kapıdan çıkmadan dönüp Cemal'a baktım. Titremeye alnından terler akmaya başlamıştı bile. Korkak. Asansörü tekrar kullanmıcam. Yürümek hep daha iyidir. Hem o Sarışın ı görmek istemiyorum. Çünkü görürsem bu sefer gerçekten öperim. Yine salakça düşünmeye başladığım için kendime küfür edip, merdivenlere yöneldim. Ofisten çıkıp arabama bindim ve direkt dağ evine sürdüm. Dikiş atmam lazım yaraya ne olur ne olmaz diye. Gaza iyice bastım. Torpido güzünü açıp, silahımı kontrol ettim. Oradaydı bebeğim. Açık bırakıp, sürmeye devam ettim. Takip eden var mı diye bir kaç kez aynadan baktım. Temiz. Dağ evine varınca arabayı park ettim. Baltamı ve çantamı alıp kapının önüne geldim. Kapıyı açıp, içeri girdim. Baltayı kapıya yaslayıp mutfağa girdim. Ecza çantasını açıp, içinden gerekli olanları aldım ve salona döndüm. Kravatı çözüp, anesteziyi pamuğa döküp, yarayı temizledim. Bebek gibi ah ıh diye ses çıkarmadım tabiki de. Temizledikten sonra dikiş attım. Önlem alalım. Dikiş bittikten sonra lavaboya gidip, elimi yıkadım. Kan geçince yüzümdeki kanlarıda yıkayıp, aynaya baktım. Gri gözlerim kararmıştı yine. Gözümün altındaki bıçak izi ayrı bir hava katıyordu. Sakallı olmayı sevmediğimden her gün tıraş oluyordum. Maske takmak daha kolaydı bu şekilde. Biraz daha yakışıklı yüzüme bakıp, lavabodan çıktım. Bilgisayarı masaya koyup, flaşı taktım. Kadehi doldurup, yanıma koydum. Klasöre girdim. Önümdeki isimlere baktım.
1- Kerem Çakır
" Mafyanın teki. Genç bir o kadar da geri zekalı. Haraç, Kara para, uyuşturucu bütün pis işler ondan sorulur."
2- Burak Sayıç
" Uyuşturucu kaçakçısı. Orta yaşlı bir o kadar da zeki biri."
3- Bora Topuk
" İnsan kaçakçısı. Yaşlı psikopat biri."
4- Ömer Koral
" Tefeci. Genç ama şerefsizin teki."
.....

Diğer isimlere bakmadım bile, bu 4 ünden başlayacaktım. Kerem Çakır ı kafama taktım. Onunla ilgili biraz daha araştırma yaptım. Üzerimdekilerden kurtulup, tişört ve pantolon giydim. Saçlarımı dağınık bırakıp, maske taktım. Ona koruma kılığında yaklaşıcam ki istediğim kadar acı çekmesini izleyebilecem. Kafamda kurduğum planlarla beraber gülüp, çıktım. Arabaya binip, evine sürdüm. Yaklaşık 1 saat sonra villaya vardım. Büyük, korumalarla çevresi dolu, büyük bir demir kapısı olan bir villaydı. Arabayı park edip, kapıya yürüdüm. İki korumanın dikkatini çekebilmiştim nihayet.
" Merhaba ben iş için gelmiştim de." sesimi iyice masum çıkardım. İki koruma birbirine baktı. Biri belindeki telsizi çıkarıp, benim geldiğimi haber verdi. İçeri girebiliceğimi söyledi karşı taraf. Koruma üzerimi aramak için yanaşınca kollarımı kaldırdım. Kollarımı göğsümü bacaklarımı kontrol etti. Sonra arka tarafıda kontrol etti.
" Geç içeri bakalım. Patron seni bekliyor." dediğinde kafamı salladım ve açtıkları kapıdan girdim içeri. Gerizekalılar. Villanın bahçesinde kocaman bir havuz vardı. Nöbetçi kulübesi hemen kapının yanındaydı. İki kişi de oradaydı. Kaba hesapla 30 a yakın koruma vardı. Kapı açılınca içeri girdim. Villanın içi dışındanda büyüktü. Ters tavanlarla uyumlu duvar renkleri, kanepe modelleri, renkleri hepsi buranın bir kadın eliyle yapıldığını belli ediyordu. Villa 3 katlıydı galiba birde en üstte teras vardı. İncelemeyi bırakıp, önümde geldiğimden beri dikilen adama döndüm. " Buradan." dedi ve eliyle merdiveni işaret etti. Dediği gibi merdivenlere yönelip, çıktım. İki kat peşinden gittikten sonra durdu. Koridorun sağında kalan ilk odayı işaret etti. Odanın kapısının önüne geldim. Üstümü başımı düzeltip, kapıyı çaldım iki kere. " Gel." diyen sesle içeri girdim. Çalışma masasında birşeyler yapıyordu. Fotoğraftakinden daha bakımlıydı yüzü. Siyah saçları jölelenmiş, yukarı sabitlenmişti. Üzerinde lacivert takım elbise ile iş adamı pozları kesmişti. Yüzü fena değildi ama benim kadar yakışıklı olamazdı.
" Geç otur şöyle." dediğinde yüzüne yumruk geçirmek istedim. Kimse bana emir veremezdi ama el mecbur. Dediği gibi sandalyeye oturup konuşmasını bekledim. Beni şöyle bir süzüp, boğazını temizledi.
" Ne için gelmiştin." Ağzına sıçmaya puşt.
" İş için efendim."
" Ne yapabilirsin ki?" Kafanı iki saniyede gövdenden ayırıp, seni başka yere ışınlayabilirim.
" Korumacılık efendim."
" Daha önce çalıştın mı peki böyle yerlerde?"
" Evet, önceden de sürekli korumacılık yapmıştım." dediğimde gözleri kollarıma indi. Eh bu kadar kas kolay çıkmadı tabi.
"Anladım, peki garanti verebilir misin bana?"
" Sizi her zaman koruyacağım efendim. İsterseniz bir süre bana süre verin. Eğer işimi iyi yaparsam kovmayın beni."
" Peki, 1 hafta test süresi. Yarın gel başla." .
" Tabi efendim, teşekkürler" dedim ve kafa selamı verdim. Kafasını sallayınca çıktım. Salak herif salak işte. Biraz daha konuşsaydı eğer oradan çıkamazdı. Villadan çıktıktan sonra gözüm korumaya çarptı. Sırıtıyordu bana. Yarın o ağzını yırtmaktan beter edicem. Gül bakalım it. Arabaya binip sürmeye başladım. Arkaya baktım bir süre takip eden olmadığı için dağ evine sürdüm arabayı. Dağ evine varınca arabayı ağaçların oraya park ettim. Eve girip koltuğa çöktüm. Kadehimi doldurup yanıma koydum. Akşam yeni bir görevim vardı. Kerem i öldürmekten beter edicem ama diğer kurbanlarımıda bırakmazdım. Gönlüm rahat etmezdi. Çok yüce gönüllü biriyim. Bilirsiniz. Kadehi kafama diktim. Biraz sonra kendimi uykunun kollarına bıraktım. Çünkü önümüzdeki bu 3-4 günde uyku bana yok.

Uyandığımda saat 23.00 dı. Tam zamanında. Evden çıktım. Arabayı bu sefer almadım yanıma. Çünkü Cemal in adamları almaya gelecekmiş. O puşt yine neyin kafasını yaşıyor acaba. Çantamdaki aletler tamamdı. Kapım 2 kere kilitli. Uykum yok. İyi. Bir süre yürüdükten sonra karşıma siyah Mercedes çıktı. Arka koltuğa binip, şoför koltuğunda oturana gitmek için işaret yaptım. Geriye doğru yaslandım. Ayaklarımı uzatmak istiyordum ama boyum uzundu ya da araba çok küçüktü. Bilmiyorum işte neyse. Burak denen zibidinin evine gidiyorduk. İkinci kurbanım oydu. Bu zibidinin suçu diğerlerine göre azdı. Belki bu yüzden bile onu direkt öldürüm. İnandıysanız buna malsınız. Tabiki de onunda acı çekmesini izleyecem. Biraz sonra evinin önüne vardık. Küçük sıradan bir malikaneydi. Buda düşmanlarını kandırmak için yaptığı hamlelerden biriydi. Cemal in iki adamına burada kalmalarını söyleyip, çantamı aldım ve kapının önüne geçtim. Arka kapı açık kalmıştı. Salaklar. Etrafı tarayıp, içeri girdim. Yukarı baktım. Kendi odasının penceresi açıktı. Tırmanabilirim. Alt katın penceresine ayağımı koyup, kendimi yukarı kaldırdım. Balkon pervazına tutunup, atladım. Pervazdan da pencereye yükselip, pencerenin kolunu tuttum ve atladım. Pencerenin tam dibine düştüm. Horul horul uyuyordu. İçeri atladım ve pencereyi kapadım. Önceden yaptığım araştırmada duvarların ses geçirmediğini okumuştum. Aşağı indirmeden burada işini bitecektim. Kapıyı 2 kere kilitledim ve çantamdan halatları çıkardım. Ayağının her ikisini yatağın aşağısına, ellerini yukarıda bağladım. Kendine gelmeye başladığında, sırıtıp ona baktım. Gözleri büyüdü sonra ayaklarının ve ellerinin bağlı olduğunu görünce " Sen kimsin ne yapıyorsun?" diye sordu endişeli sesle. Omuz silktim. " Hım düşüneyim, senin gibi piçleri ortadan kaldırıp, huzur bulacakları yere yollayan temiz kalpli biri." dediğimde iyice terlemeye başladı. " Lütfen lütfen bırak beni, ne istersen veririm." dediğinde konuşmanın sonuna geldik artık. Bant çıkarıp, ağzına yapıştırdım. Çok konuştuk yine. Bıçağı çıkardım. Yanağından başlayıp çenesine kadar çizdim bıçakla. Kan yüzünden gelirken, inlemeye başladı. Bandın altında boğuk çıkıyordu sesi. Diğer tarafınıda aynı şekilde çizip bıçağı yerine koydum. El parmaklarını değilde ayak parmaklarını ondan alıcam. Kerpetenimi yine çıkarıp, ayak baş parmağını kerpeten ağzına dayadım ve sertçe sıktım. İnlemeleri artarken alnından terler akmaya başladı bile, ayaklarını germeye çalışılıyordu ama halatlar izin vermiyordu. Diğer bütün parmaklarına da bunu yapıp, kerpeteni bıraktım. Kafamı kaldırıp ona baktığımda hala içimin rahat etmediğini gördüm. Yüzüne sertçe yumruklar atmaya başladım. Yüzü kanla kaplanana kadar vurdum. Sonra kafasını sertçe çevirip boynunu kırdım. Ölünce bıraktım. Cesedin üstüne küçük harflerle "A.A" yazıp, eşyalarımı topladım. Çantayı sırtıma taktım ve pencereye yöneldim. Geldiğim gibi inip, arka kapıdan geri çıktım. Bu salaklar niye beni dinlemiyorlar. " Niye geldiniz siz." diye sordum dişimin arasından.
" Yardım lazım olur diye." dediğinde bir tane çarpasım geldi. " Lan pezevenk ya biri sizi görseydi." dedim ve çekiştirmeye başladım ikisini. Eğer biri bile görseydi Cemal itine bu ikisinin leşini gönderirdim. Arabanın önüne gelince ittim onları ve arabaya bindim. Burak ın son hali gözümün önüne geldikçe keyfim artıyordu. Kerem e yapacaklarım ise iyice azdırıyordu içimdeki dövme istediği. Niye bilmiyorum ama adamı gördüğüm gibi acı çektirme isteği gelmişti. İlk kez birini görünce böyle hissettim. Neyse bana ne zaten yarından sonra en büyük kâbusu olucam. Biraz daha yapacaklarımın üstünden geçtim ki aniden frene bastı şoför.
" Ne oldu lan?" dediğimde önü gösterdi. İtin teki köpeği dövüyordu. Kan beynime gitti. Bu iğrenç yaratık suçu olmayan hayvanı mı darp ediyordu. Arabadan inip, adamın yanına gittim. " Ne yapıyorsun lan sen" dediğimde bana döndü. " Bu it önüme çıktı birden sana ne gitsene işine kardeşim." Buradaki tek itin kendi olduğunu ona öğretmem lazımdı. Tek hamlede yakasını tutup, duvara vurdum. Karnına sertçe tekmeler atmaya başladım. Nefesini kesince yüzüne sertçe dirsek geçirdim ve tutup yere attım. Yerde de tekmelemeye devam ettim. İnlemesi artarken daha da sertleştim. En sonunda kaldırıp sertçe yumruk attım ve yere attım. Köpeğin yanına gittim ve kucağıma aldım. İniltisi yavaşlıyordu. Siktir. Köpeği de alıp arabaya bindim ve sürene döndüm. "Veterinere sür hemen." dediğimde kaşını çattı. Cidden mi der gibi. "Hadi" diye bağırdığımda sürmeye başladı. Hayvanlara eziyet edenlerden nefret ediyorum. Acı içinde kıvransalar bile zerre sönmez içimdeki öfke. Piç herif en azından öldürmedim yoksa Kerem itinin kulağına illaki giderdi. Her yerde kulağı vardır şimdi. Yumruğumu sıkıp, öfkemin biraz sakinlesmesini bekledim. Kucağımdaki köpekin gözleri zar zor açılıyordu. Nefesi de giderek yavaşlıyordu. Yemin ederim eğer ölürse o piçi bulur, köpeklere yem ederim. "Sende acele et it, ölüyor köpek." diye bağırdım. Hızı artırıp sürmeye devam etti. Sonunda veterinerin kapısının önüne gelince, araba durmadan çıktım. Veteriner kadına direkt köpeği verdim. " Kurtarabilir misin?" diye sordum. Hayır derse şimdi koşarak çıkardım buradan. " Çok kan kaybetmiş, kurtarmam imkansız." dediğinde yumruklarımı sıktım ve çıktım. Arkamdan adamlar çağırdı ama dönmedim. Arabaya atlayıp son sürat köpeği aldığımız yere sürdüm. Bu sefer seni kimse kurtaramaz. Sakın sizde oradan bana laf atmaya kalkmayın size de gelirim. Ki bunu yaparım gerçekten. Sizlerle uğraşamam birde. Geleceğim sokağa vardığımda hala onu dövdüğüm yerde yattığını gördüm. Arabadan inip yanına çöktüm. Saçından tutup kendime çevirdim. " Kalk lan ayağa." dedim ve kaldırdım. Piç olduğu yetmezmiş gibi çelimsiz biriydi. Arabaya bindirip bende bindim. Gazı kökleyip özel yerime sürdüm bu seferde. Sağ kolum aynı zamanda arkadaşım olan Karan' ı aradım. İkinci çalışta açtı. " Alo" dedi uykulu sesiyle. " Karan şimdi benim oraya git ama giderken yanına 5-6 tane tazı bul." dediğimde hışırtı sesleri geldi. Yataktan kalktı büyük ihtimalle. " Ne oldu abi?" dediğinde arkadaşım olmasaydı ona yapacaklarımı düşündüm. " Soru sorma hadi Karancığım hadi." dedim ve kapattım. Arkaya baktım aynadan hala uyanmamıştı. Piç. Birazdan bakalım kendini o kadar köpeğin içinde bulunca ne yapacaksın. 10 dk sonra vardık. Arabadan inip, itin yanına gittim. Yakasından tutup çektim. Kapıyı açıp içeri girdim ve sürükledim onu. Karan biraz sonra elinde tazıların ipini tutarak içeri girdi. Elinden alıp tuttum ipleri. Karan a işaret yapıp, uyandırmasını istedim. Bir kova suyu üzerine dökünce kendine geldi. 4 saniye sonra yeni olanları idrak etti ve gözlerini kocaman açarak bana döndü. Sırıttım. " Abi acı bana lütfen bir daha yapmam. Lütfen abi." Hep aynı şey. " Senin yüzünden o köpek öldü lan it." dedim bağırarak. " Affet abi lütfen öldürme ne istersen yapıcam." dediğinde konuşma kotağı doldu. Geriye çekilip, ipleri bıraktım. Tazılar piçin üzerine atlayıp, ısırmaya başladılar. İnlemeleri bütün odayı doldururken bir yandan da yardım çığlıkları atıyordu. Karan ise nasıl arkadaşım olabiliyordu bilmiyorum çünkü kan görmeye dayanamıyordu. Hemen kusuyordu. Şimdi ise arkada çöpe kusuyordu. Göz devirip tazılarımı izlemeye devam ettim. Al bakalım it herif onlarda sana aynı şeyi yaptı. Ne iyiyim ama değil mi. Gerçi siz anlamazsınız ama hadi bakalım. Tazılar piç parça parça ettikten sonra içim bi nebze rahatladı. Karan a döndüğümde hala kusuyordu.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

0okunma 0beğeni 0yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…