Bölüm 12: Sahte Bahar

(19-20 Yaş – Aylar Geçer)

Barış ve Defne birlikte yaşamaya başlar. Barış, Defne’nin her şeyini karşılamaktadır. Kira, faturalar, alışveriş, tatiller. Defne, okulda başarısızdır, dersleri geçmekte zorlanır. Barış, ona derslerinde yardım eder, ödevlerini yapar, hatta sınavlarda kopya bile verir.

Barış, mutludur. İlk kez hayatında “normal” biridir. Sabah kahvaltılar, akşam yürüyüşleri, birlikte izlenen filmler. Defne, onunla yatakta da sıcaktır. Barış, ilk kez bir kadına dokunur. Defne, onun bedenindeki her noktayı keşfeder. Barış, dudağındaki ize dokunduğunda Defne’nin kaçınmadığını görünce, içindeki yara biraz daha sarılır.

Ama Defne, zamanla soğur. Telefonuna gizlice bakar, mesajları siler, geç saatlerde eve gelir. Barış, fark eder. Ama görmezden gelir. Çünkü sevgiye o kadar muhtaçtır ki, kaybetmekten korkar.

İçindeki ses uyanır:
“Sana söyledim. Kimse seni sevmez.”
Barış, sesi bastırır. “Yanılıyorsun,” der.

Defne, bir gün Barış’a, “Arkadaşlarımla tatile gidiyorum, bir hafta,” der. Barış, “Kimler geliyor?” diye sorar. Defne, “Kız arkadaşlarım,” der. Barış, inanmak ister. Ama Defne gittikten sonra, evde unuttuğu tabletini açar. Mesajları okur.

Defne’nin bir erkek arkadaşı vardır: Burak. Yakışıklı, kaslı, spor salonu işleten biri. Mesajlarda, Barış’tan “o yarık dudaklı velet” diye bahsetmektedir. Burak’a, “Parasını alıyorum, birkaç ay daha idare edeyim, sonra bırakırım,” yazmıştır. Ayrıca, Defne’nin üç arkadaşı daha vardır: Cansu, Ece ve Seda. Hepsi bu durumu bilmekte, hatta Barış’la dalga geçmektedirler.

Barış, tableti kapatır. Mutfağa gider. Buzdolabından bir şişe su alır. Yudumlar. Sonra lavaboya tükürür. Aynaya bakar. İz, yine oradadır.

İçindeki ses, bu kez fısıltı değil, gürler:
“SANAT ZAMANI.”

Barış, usturasını çıkarır. Bileyler. Günlerce bekler. Defne’nin dönüş tarihini bilir. Planını yapar.