4. bölüm / 4
Karar4. Bölüm(düğün günü)
Bölümler 4Şu an: 4. Bölüm(düğün günü)
- 1 1. Bölüm (hayatımın şoku)2.069 kelime
- 2 2. Bölüm(kahvaltı)2.228 kelime
- 3 3.bölüm(siyah elbise)1.687 kelime
- 4 4. Bölüm(düğün günü)1.781 kelime · Okuduğun bölüm
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Sabah saat 11:30 gibi uyandım hayatımda ilefa bu kadar fazla uyumuştum genelikle hep erken kalkardım, dün erken yatmama rağmen geç kalkmıştım yataktan doğruldum gerindim ve esnedikten sonra ayaga kalktım.
Kahvaltı yapmak için mutfağa indim fakat hiç kahvaltı yapmak istemiyordum o yüzden hızlıc kendime bir kahve yaptım odama çıktım kahvemi yudumlarken telefona bakıyordum dün yaşadığım şeyler yine kafamı dolduruyordu
Karanı anlayamıyordum daha beni bile tam olarak tanımıyordu neden bu kadar yakın davranıyordu, telefon ile ilgilenirken yiğit aklıma geldi acaba şu an ne yapıyordu Yigitin beni seven en son kişi olmasını bile beklerdim.
Kahvem bittikten sonra saate baktım 11:55 olmuştu,oturdugum yerde birazdaha gerindikten sonra ayaga kalktım aynada kendime baktım halim berbetı üstündekileri çıkartıp duşa girdim. Duştan çıktığımda saat 12:30 olmuştu saçlarımı güzelce taradım ve kurutum saçlarım tam olarak kuruduğunda ısı koruyucumu sürdüm ve saçlarımı düzleştirmeye başladım saçlarım tam düzleştiginde elime maşamı aldım saçlarımın ucuna maşa yaptım işim bittiğinde saat 13:30 olmuştu saçıma çık uğraşmıştım, fakat halla içimde bir kırgınlık vardı ayaga kalktım yatağıma uzandım başım yine çok ağrıyordu neden sürekli böyle oluyordu, yaptığım gibi ayağa kalktım bir tane ağrı kesici içtim.
Ablama bakmak için odasına gittim kapıyı caldım ve içeri girdim
Duru:abla naptın
Ablam yeni uyanmıştı
Deniz: kahvaltı yapıyordum ablacım sen naptın
Duru: bende biraz hazırlandım işte saçlarımı falan yaptım
Deniz: evet güzel olmuş saçların
Ablama gülümsedim onun gideceğini düşündükçe içim içimi yiyordu
Duru:teşekkür ederim abla
Deniz:senin niye hasta gibisin iyimisin
Duru: iyiyim abla sadece senin gideceğini düşündükçe içim içimi yiyor ben sensiz nasıl yapıcam burda bu evde
Resmen aglamamak için kendimi zor tutuyordum,ablam ayağa kalktı ve bana sarıldı
Deniz: ah ablacım ya bak böyle düşünme beni daha da üzüyorsun bak beni istediğin zaman gelip görebilirsin bende arada gelirim buraya zaten bana bir şey olmaz sende duydun geçen baran sana bir şey yapmayacağım korkma dedi ya ablacım sende duydun
Ablama iyice sarıldım evet baran abi bir şey yapmayacağını söylemişti fakat buna ben inanmalımıydım?…
Ablam saçımı okşamaya başladı ben biraz daha rahatlamıştım,en azından şimdilik.
Ablama uzun uzun sarıldım bu beni daha da rahatlatmıştı
Duru:biliyorum abla duydum ama sen yinede bir şey olursa herkesten önce beni ara tamam mı?
Deniz: biliyorum ablacım ilk seni arıycam ama sen böyle şeyler düşünme ablacım tamam mı ben bile senden daha rahatım
Ablama sıkıca sarıldım
Duru: tamam
Deniz:hadi sen kahvaltı yap bak sadece kahvaltıyla olmaz
Ablama gülümsedim bu haliyle bile beni düşünüyordu ablamdan hiç istemeyerek ayrıldım
Duru: tamam ben kendime kahvaltı hazırlayayım
Ablam gülümsedikten sonra bende odadan çıktım mutfağa indim kendime tost hazırladım
ablam sayesinde biraz olsun rahatlamıştım tostumu alıp odama cıktım yine telefona bakarak tostumu yedim saat 14:20 olmuştu telefonumu kapatım, o anda elbisem aklıma geldi dün magzadan buraya gelene kadar biraz kırışmıştı ayağa kalktım ütü masasını hazırladım ve elbisemi nazikçe ütülemeye başladım. Ütü bitikten sonra elbiseye uygun ayakabımı ve çantamı çıkardım,sonra masama oturup tırnaklarıma parlatıcı bir oje sürdüm tırnaklarının kurumasını beklerken yine telefona bakıyordum bu sırada annem çağırdı
Nermin annem: duru kızım bi gel!
Annemin sesini duyunca of’ladım sonra ayaga kalkıp yanına gitim elinde çok güzel bir takı kutusu vardı
Duru:bu ne anne
Annem bana gülümseyip takı kutusunu açtı içinde kibar bir kolye ve kolyenin takımı olan bileklik vardı heralde bunu ablama götürmemi isteyecekti
Duru: bunlar çok güzel senin miydi
Nermin annem: evet benimdi şimdi sana variyorum
Şaşırdım bana mı veriyordu ablama vereceğini zanetmiştim
Duru: anne iyide bunu neden bana veriyorsun ki
Nermin annem: bunu senin yaşındayken ablamın düğününde takmıştım şimdi senin takmanı istiyorum
İyice şaşırdım bu takılar hiç eskimiş görünmüyordu annem bu sırda arkasını döndü ve bir kutu daha çıkartı içini açtı içinde çok şık bir kolye ve bileklik vardı
Nermin annem: bunlarıda evlenirken takmıştım bunlarıda ablana götür hadi
Anneme gülümsedim kutuları aldım ablam duştaydı bende hemen kutuyu bırakıp üstüne not yazıp odadan çıktım nota
^Bunları annem evlenirken takmış sana vermemi istedi^
Yazıyordu.
Odama geri girdim saat 15:00 olmuştu düğüne bir buçuk saat vardı yavaş yavaş herkes hazırlanmaya başlamıştı ben de lavoboya girdim yüzümü yıkadım dişlerimi fırcaladım sonra elbisemi giyindim saçıma elbiseye uygun biraz daha şekil verdikten sonra vücuduma simli bir losyon sürdüm,çantamın içine parol, parfüm,dudak kıremi,halka küpeler kulagımı acıtırsa diye normal küçük ama tatlı bir küpe koydum ve çantamı kapatım.
Makyej masasına oturdum kapatıcı,alık,pudra,
Maskara,parlatıcı,hafif siyah bir far,göz içime beyaz kalem falan sürdüm sonra yerimden kalkıp annemin verdiği takıları taktım gerçekten çok güzel olmuştu bu sırada saat 15:30 olmuştu odamın kapısı çaldı o anda aklıma buket teyzelerin ablamı almak için geldikleri aklıma geldi kapı açıldığında karşımda karam ı görünce şaşırdım üstünde aldıkları yeni takımlar vardı karan bana gülümsedi
Duru: ne çabuk geldiniz
Karan:ee gelin alıcaz kolay iş değil
Gözdevirdim ne çabuk gelmişlerdi bu sırada karanın gözleri yine benim üzerimdeydi sanki beni inçeliyordu
Karan:ceket falan almıycakmısın sonra üşürsün falan
Off yine başlamıştık gerçekten şu çocuğu odamdan döve döve çıkartmak istiyordum
Duru:yok ya iyi böyle
Karan:iyi sen bilirsin hadi aşagı inelim herkes orda
Duru: iyi tamam bekle
Arkamı döndüm ayağıma topuklu ayakkabımı giydim çantamı aldım son olarak tekrardan parfüm sıktıktan sonra karan a döndüm
Karan: parfümün çok güzel kokuyor
Duru:saol hadi inelim
Kapıya doğru bir adım atım karan önümü kesi
Karan:o çocuk düğüne gelmiyor dimi
Şaşırmadım yine yigiten bahsediyordu nesine takmıştı bu kadar,açıkçası düğüne gelip gelmeyeceğinide bilmiyordum
Duru: bilmiyorum gelebilir ama gelmeyede bilir
Karanın yüzü sertleşti
Karan:ne demek bilmiyorum gelicek mi gelmeyecek mi
Duru: ablam nişanlandığında haberi olmuştu şimdi düğünden de haberi olabilir
Karan: eğer sana karşı bir harekete yaparsa beni sakın engellemeye çalışma
Şaşırdım
Duru: ya karan sen neden bukadar taktın çocuğa sadece beni sevdiğini söyledi bu kadar
Karan sanki daha da sinirlenmişti
Karan: ne demek sadece seni sevdiğini söyledi sen istemediğin halde halla seni rahatsız etmiyor mu duru sen daha iyi biliyorsun bunları benden halla sadece diyor kafayı yiyecegim
Duru: karan aşırı tepki veriyorsun ya susta aşagı inelim belki gelmez düğüne
Karan sert bir nefes verdi
Karan: aşırı tepki falan vermiyorum duru normal davranıyorum. Off neyse inelim
Karanın yanından geçip aşagı indim karanda rakamda beni takip ediyordu o an ablamı gördüm çok güzel olmuştu herşeyi ile çok güzeldi gelinliği resemen fiziğini ortaya çıkarmıştı saçları gelinlik ile uyum içerisindeydi makyeji ben burdayım diye bagrıyordu ablama hemen sarıldım ablamın yanında baran abi vardı çaktırmadan ona baktım ablama resmen ağzı açık bakıyordu sırıtmamak için zor durdum ablamdan ayrıldıktan sonra başım ağrımaya başladı yine her zamanki gibi mutfağa gittim bir bardak su doldurdum ilacımı çıkardım fakat yine karan beni izliyordu bu çocuk bir şey yapmasa bile benim sinirlerimi bozmaya devam ediyordu resmen
Duru: karan valla şimdi çantayı fırlatıcam gitsene içeri
Karan sırıtı gerçekten bu çocuğu dövecektim ilacımı içerken bana yaklaştı
Karan: ne ilacı içiyorsun hastamısın yoksa
Duru: ya senle kavga edeli 5 dakika olmadı hemen ne bu samimiyet
Karan:sende hiçbirşeyi beğenmiyorsun hastamısın diye sordum sadece
Duru: yok hasta değilim arada başım ağrıyor o yüzden içiyorum
Karan: anladım ama dikat et kendine
İlacımı yutum suyu tezgaha koydum karana hafifi gülümsedim
Duru: tamam hadi içeri gidelim
İçeri geldiğimizde herkes bahçeye çıkıp arabalara biniyordu ben kendi arabamıza binecek iken karan kolumdan tutup kendine çekti bir anda şaşırdım
Karan: sen bizim arabaya geliyorsun ablan da bizim arabada
Tamam der gibi kafa saladıktan sonra diğer arabaya oturdum ablam ve baran abi ön koltukta ben ve karam da arka koltuktaydık telefonumu çıkardım ve canım sıkılmasın diye bakmaya başladım bu sırada baran abi arabayı calıştırmış yola çıkmıştı.
15 dakika sonra düğün salonuna vardık arabadan indim ve bir masaya oturdum benle birlikte karam ve ailelerimiz de aynı masaya oturdu 10 dakika sonra düğüne davetliler gelmişti ablam ile baran abi dans ediyordu onları ister istemez sırıtarak izliyordum karan koluma dokundu
Karan: neye sırıtıyorsun sen öyle
Duru:sırıtıyormuyum hiç farkında değildim
Karan güldü,
20 dakika sonra dans müzükleri açılmış salonun yarısı ayağa kalkmış dans ediyordu benim ise gürültüyü artık başım almayacak deredeceydi karana döndüm
Duru:ben bi hava alıcam dışarıda gelicekmisin
Karan: olur tamam geleyim benimde başım ağrıdı zaten
Kafa saladıktan sonra ayaga kalktım fakat o an ayağımda ilk defa hisetigim bir acı vardı ayakabı ayağıma vuruyordu ve ayağım kanamıştı dışarı çıktıktan sonra hızlıca bir banka oturdum ayağıma baktım kanamış ve yara olmuştu karan da hemen yanıma oturup ayağıma göz gezdirdi
Karan:peçete alıp geleyim mi en azından kanını temizlersin
Karana döndüm
Duru: olur teşekür ederim
Karan gülümsedi ve ayaga kalkıp içeri gitti bu sırada omzuma birisi dokundu kafamı çevirdiğimde bu yigiti
Duru: yiğit burda ne yapıyorsun sen!
Yigit: duru seni çok özledim artık dayanamıyorum
Yigit bileğimden sımsıkı kavradı canımı acıtıyordu beni ayağa kaldırıp bilegimden beni çekiştirmeye çalıştı
Duru: yiğit delirdin mi bırak beni! Ahh canım acıyor!!
Yigit daha sıkı tutmaya başladı resmen delirmiş gibiydi ilk defa Yigitin bu yüzünü görüyordum
Yigit: dayanacaksın duru ben nasıl dayandıysam sende dayanacaksın
Bu sırada arkadan karan’ın sesi geldi
Karan: lan! Bırak onu!
Yigit beni bıraktığı gibi karamın üstüne yürüdü karan a sert bir kafa atı ben şaşkınlıktan dona kalmıştım herşey o kadar hızlı gelişmişti ki
Yigit: aramız senin yüzünden açıldı!!
Karan geriye doğru biraz sendeledikten sonra bana döndü gözleri alev atıyordu
Karan: duru sakın beni tutma
O anda Yigitin ölmüş olduğunu çoktan kabullendim karan bir anda Yigitin üstüne cuşandı onu yumruklamaya başladı Yigit artık yerde pestili çıkmıştı karan adamlarına kafası ile işaret verdikten sonra adamlar yigiti aldı ve götürdü hiçbirşey söyleyemedim fakat yiğit haketmişti karan hızlıca bana döndü
Karan: sen iyimisin sana bir şey yaptı mı dokundu mu!
Ben halla şok içindeydim herşey çok hızlı olmuştu karana bakmak için kafamı kaldırdım
Karan yutkundu yüzü sanki biraz olsun yumuşamıştı bir anda bana sarıldı
Karan: biliyorum… herşey üstüne bir anda geliyor biliyorum ama bak gördün mü seni bir saniye yanlız bıraktığımda başına neler geliyor
Sesi iyice yumuşamıştı ben ise karanın gögüsüne yüzümü gömdüm aglamamak için zor duruyordum gerçekten herşey bir anda üst üste geliyordu sonra kafamı kaldırdım karana baktım karanın dudagı kanıyordu
Duru: dudağın… kanıyor patlamış galiba
Karanın benim için getirdiği peceteyi cebinden aldım ve karanın dudagını silmeye başladım iç güdüsel olarak o benim koruduğu için bende onu iyileştirmek istiyordum heralde,dudagını silerken karan bana bakıyordu bu sırada kızaran kolumu farketi
Karan: senin kolunu o mu yaptı
Dudagını sildiğim peceteyi indirdim karana bakarak evet şeklinde kafamı saldım
karan sert bir şekilde yutkundu
Duru: neyse boş ver düğün bitene kadar biz Buda duralım mı içerisi çok kalabalık
Karan: tamam sen nasıl istersen
40 dakika sonra düğün bitti misafirlerin hepsi evlerde dağılıyordu sonunda ablam baran abi annem babam buket teyze ve Mehmet amca çıktı yine aynı şekilde arabalara binip eve gidecektik herkes arabalara oturmuştu ben ise ayakabım yüzünden zor yürüyordum karan bir anda beni kucağına aldı
Duru: karan nepıyorsun indirsene beni
Karan: senin iki saat arabaya binip birde oturmanı bekleyemezdik üstelik canın açıyor
Karan beni arabaya kadar taşıdı beni koltuğa koydu en son kendiside oturup kapıyı kapatı
Ben arabada uyuya kalmışım
~5. Bölümden kesitt~
Sabah uyandığıgımda kendi yatagımdaydım ben en son Arabada uyumuştum üstümde halla elbisem vardı yara olan ayağımda ise bant…
^devam edecek^
•Arkadaşlar bu bölümde biraz kısa oldu ama yapacak bir şey yok okulumdan dolayı çok yazamıyorum kusura bakmayın düşüncelerinizi yorumlarda belirtirseniz çok sevinirim şimdiden teşekkür ederiim
Bölüm etkileşimi
