Bölümler 2Şu an: Valentinanın geçmisi
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Birinci bölümde fazla şikayet ettim farkındayım. O yüzden ara sıra güzel şeylerden bahsetmem gerekiyor annem hayatı boyunca disiplinli bir kadındı. Aynı zamanda kararlıydı da büyükannemin dediğine göre bu huyunu büyükbabamdan almış maalesef büyükbabam ben doğmadan hayatını kaybetmiş o yüzden onu tanıyamadım fakat annem ara sıra ondan bahsederdi. "Çok disiplinliydi hatta kardeşlerim Paulo ve Victor onunla göz göze gelmeye bile korkardı. Çok düzenliydi, bize hep öğütler verirdi disiplin ve düzen huyumu babamdan aldığım için çok şanslıyım. Bu belki senin hoşuna gitmiyor olabilir valentina, fakat bunu yapmak zorundayım kızım o gün ona hak vermiştim beni önemsiyor olmalıydı. Büyükbabamı tanımayı çok isterdim keşke onunla en azından bir kere konuşma fırsatım olsaydı diye düşünürdüm hep küçükken onu düşünüp portresini çizerdim. Hatta bir gün anneme yaptığım portelerden birisini gösterdim "kızım bu harika bir şey fakat büyükbabanı görmeden onu çizemezsin. O eşsiz birisiydi. Bende bu sözlerine karşılık "o zaman neden bir fotoğrafını göstermiyorsun, böylece çizmem daha kolay olur" annem anlamaz gözlerle baktı sonrasında yüzü sertleştti. "Büyükbaban fotoğraf çekilmeyi sevmezdi, o yüzden elimde çok fazla fotoğrafı yok" dedi ve ekledi "ama sana biraz ondan bahsedeyim, büyükbaban yüz hatları sert, mavi gözlü, kaşları düzgün dudakları dolgun sarışın bir adamdı" büyükbabamla annemi karşılaştırınca gerçekten benziyordu. Anneminde yüz hatları sertti dudakları dolgundu kaşları düzgündü ama büyükbabamdan tek farkı kahverengi saçları olmasıydı. Annemden büyükbabamın bir fotoğrafını göstermesini istedim annem ise "pekala, madem istiyorsun getireyim" diyerek aradı aradı ve sonunda büyükbabamın bir fotoğrafını buldu. Büyükbabama çok benzediğimi farkettim bu kadar benzerlik fazlaydı. Bir an kendimi şanslı hissettim belki büyükbabamı görememiştim, onunla vakit geçirememiştim ama o kalbimdeydi kimsenin yerini alamayacağı kalbimdeydi. İster istemez tebessüm ettim. Ve teşekkür ederek odama çekildim büyükbabamın portresini tekrar çizdim böyle daha güzel olmuştu ha? Daha düzgün olmuştu. İlerleyen yıllarda resim çizmeyi bıraktım annem "resim çizerek hiç bir yere varamazsın, derslerine yönelip doktor olmalısın" dedi ilk başlarda hiç bunu istememiştim hatta sırf bu yüzden annemle çoğu kez tartışmıştık. Neden bu evde benim istediğim bir şey olmuyordu? Neden her seferinde hevesim kaçıyordu? Annemin bunu yapma sebebi neydi? İlla onu istediği şeyi mi yapmalıydım? Hayır. İlk başlarda ondan gizli resim çizmeye devam ettim. Fakat sonrasında korktuğum şey oldu. Annem odamı düzenlerken çizdiğim resimlerden birisini görmüş beni okuldan gelir gelmez karşısına aldı ilk başlarda buna anlam verememiştim. "Anne ne oldu" dedim meraklı bir şekilde. Annem sinirli bir şekilde "sana resim çizmeyi bırakmanı söylemiştim" dedi yutkundum. "Anne zaten dediğini yapıyorum resim çizmeyi bıraktım. Annem bağırmaya başladı "bana yalan söyleme Valentina, odanda bir tane resim gördüm ve bu küçükken çizdiğin resimlere hiç benzemiyordu" dedi bağırarak. Yalan söyleyerek bir yere varamazdım en iyisi gerçeği söylemekti.
Bölüm etkileşimi
