3. Bölüm

Papatya
annem çiçekleri hiç sevmezdi.
“çiçek bakmak boş iş,” derdi.
toprak kirletir, zaman alır, sonuç vermezmiş gibi bakardı onlara.
ben de uzun süre öyle sanmam gerektiğini düşündüm.

ilk çiçeğimi babam almıştı.
doğum günümdü.
sekiz yaşındaydım.
eline kâğıda sarılmış tek bir papatya tutuşturmuştu.
ne saksısı vardı ne de düzgün bir toprağı.
ama bana uzatırken gülümsedi.

“bunu sen büyüteceksin,” demişti.
“onu dinlersen, sana sabretmeyi öğretir.”

annem bir şey söylemedi.
sadece papatyaya baktı.
sonra pencereyi açtı.
o kadar.

papatyayı odama koydum.
her sabah ilk ona baktım.
sularken sessiz olurdum.
sanki sesimle incinecekmiş gibi.

annem çiçek bakmama hep karşıydı
ama o papatyayı hiç çöpe atmadı.
belki bazı şeylere karşı çıkılır
ama bazı şeylere dokunulmaz.
içimde yavaş yavaş büyüyen o his gibi.

bazı çiçekler toprakta açmaz.
bazıları insanın içinde büyür

Uyandım fakat zilin sesi ile sabah sabah kimdi bu komodinden telefonumu aldım ve saate baktım sabah sabahmı saat öğlen üç olmuş, hemen yüzümü yıkayıp üstüme short'umu ve bol bir kıyafet giyip aşağıya indim kapıdaki çok beklemişti derin nefes al ver ve kapıyı aç gözlerimi açtığımda sakince kapıyı açtım. Kimse yoktu
Etrafa baktığımda yerde bir çiçek gördüm üstünde zarf vardı çiceği alıp salondaki masaya koydum karşısına oturup hızla zarfı açtım , kimden geldiğini bilmiyordum fakat heycanlanmıştım , zarfı açınca güzel bir elyazısı ile karşılaştım ve okumaya başladım.

Bahçende eğilmiş çiçek ektiğini gördüm bugün.
Toprak ellerine bulaşmıştı, yüzünde sessiz bir kararlılık vardı.
Kimse fark etmese de bazı insanlar bir şeyi severken dünyayı onarır gibi yapar ya… Sen öyleydin.
O an aklıma annem geldi.
Annem çiçekleri hiç sevmezdi. Kokularını fazla bulurdu, bakımlarını gereksiz.
Ama babam… Babam tüm imkânsızlıklara rağmen ona hep çiçek alırdı.
Paramız yokken bile bir yerlerden bulurdu.
Sanki “Sevmesen de ben sevmekten vazgeçmeyeceğim” demek isterdi.
Şimdi seni izlerken şunu düşündüm:
Bazı çiçekler sevilmek için değil, var olmak için açar.
Bazı insanlar da öyledir.
Bu yüzden bugün sana bir çiçek aldım.
Sevmeni bekleyerek değil.
Sadece, bahçene yakışacağını düşündüğüm için.
Belki annem hiç sevmedi o çiçekleri, bilmiyorum.
Ama babamın vazgeçmemesi, bana sevmeyi öğretti.
Ben de vazgeçmek istemedim.
Bu mektubu yazmamın sebebi tam olarak bu.
Bir bahçeyi, bir anıyı, bir ihtimali görüp susamadım.

Biraz duraksadım sözler fazla derin ve anlamlıydı papatyaları aldım ve kokladım çok güzel kokuyolardı papatyaları alıp bahçeye çıktım dünden kalan küçük küreğim , orada duruyordu küçük bir çukur açtım papatyaları açtığım çukura koyup üzerini örttüm biraz suladım ayağa kalktığımda tugayı gördüm evinin bahçesinde beni izliyordu

" Günaydın hediyemi beğendinmi " dedi
"Beğenmek ne kelime bayıldım resmen ama ne gerek vardı"

" sen seversin diye bende aldım"

" evet çok severim hatta bayılırım "

"Mutlu olmana sevindim"
Yüzümde bir gülümseme oluştu . ve bi anlık kararla o soruyo sordum "annen neden çiçekleri sevmez "
Bi kaç saniye duraksadı ve ardından cevap verdi

"Kokularını ağır buluyor birde bakımları çiçeklere vericeğim suyu kendim içerim derdi"

" Peki baban neden hiç pes etmedi dedim

" babam çiçekleri çok severdi hatta koleksiyonu bile vardı defalarca annemede sevdirmeye çalıştı ama çabaları boşaydı"

" üzüldüm dedim daha fazla uzatmayarak

Soru sorma sırsı ondaymış gibi
" Peki papatyaların anlamını bilirmisin dedi
Bi an duraksadım tabiki biliyordum basımı olumlu anlamda salladım
Sonra o devam etti

"
Papatyalar sadakati temsil eder "

" evet dedim basımı olumlu anlamda sallarken

Ardından bir soru daha geldi

" papatyaları sevmenin bir nedeni varmı dedi
Gerçekten duraksamıştım

" evet papatyalar benim için masumiyeti ve , saflığı ifada ediyor Peki senin bana bu kadar papatya gönderdiğine göre bir bahçen olmalı "

" dürüst olmak gerekirse bahçem yok sen seversin diye merkeze gittim "
Gerçekten duygulanmıştım
Dudaklarım aralandı , konuşmaya başladım

Benim için neden papatyayı seçtin bahçemde hiç yoktu. "

" “Papatyalar garip çiçeklerdir. , gösteriş yapmazlar. Ama oradadırlar. Sessizce büyür, kırılgan görünürler ama dayanıklıdırlar. Ben papatyaları hep bu yüzden sevdim. Masum oldukları için değil sadece; içten oldukları için. Sevdiğinde karşılık beklemez, durduğu yerde umut olur. Bazen birine ‘buradayım’ demenin en sessiz hâlidir papatya. Benim için derin anlamlar içerir ve sana papatya aldım çünkü seviceğüni düşündüm hem anlamı derin hemde hoş çiçekler "

" teşekkürler ederim "

"Ne demek bu bahçeyi beraber renklendiricez diyip içeri girdi bende eve girdim bahçede napıcaktım hızlı bir kahvaltı yaptım ve merkeze çıktım .
Merkezde gezindikten sonra geri evime döndüm aldıklarımı yerleştirdim .
Saat akşam yemeğimi yediğimde neredeyse on olmuştu yemeği yedikten sonra kapıları kilitledim bardağıma su doldurup yukarı çıktım, pijamalarımı giyip yatağa atladım telefonumu kurcalamaya başladım . biraz zaman geçtikten sonra uyudum