Bölümler 15Şu an: Bölüm 3:Güvenli Liman, Tehlikeli Sır
- 1 BÖLÜM 1 : Geceye düşen gölge214 kelime
- 2 BÖLÜM 2 :Tehlikeli Yakınlaşma258 kelime
- 3 Bölüm 3:Güvenli Liman, Tehlikeli Sır374 kelime · Okuduğun bölüm
- 4 BÖLÜM 4: Sırlar ve Tehtidler240 kelime
- 5 Bölüm 5:çıkış yolu224 kelime
- 6 Bölüm 6:karanlıktan aydınlığa323 kelime
- 7 Bölüm 7:hesaplaşma zamanı213 kelime
- 8 Bölüm 8: beklenmeyen ittifak201 kelime
- 9 Bölüm 9: büyük tuzağın kurulumu190 kelime
- 10 Bölüm 10: gölgenin ardındaki gerçek205 kelime
- 11 Bölüm 11:İstanbul'u gizli sahipleri178 kelime
- 12 Bölüm 12: görünmeyen düşmanın maskesi243 kelime
- 13 Bölüm 13:Ateş çemberi150 kelime
- 14 Bölüm 14: sırın ötesinde212 kelime
- 15 BÖLÜM 15: Maskelerin düştüğü gece271 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Kurşun yağmuru devam ederken Demir, Irmak’ı adeta bir kalkan gibi siper ederek onu siyah, zırhlı sedanının arka koltuğuna itti. Hemen ardından şoför koltuğuna atlayıp gaza bastı. Kaan Şahin'in adamlarının açtığı ateş arabanın zırhında yankılanırken, tekerlekler gıcırdayarak asfaltı ağlatırcasına caddeden uzaklaştı.
Irmak, şok içinde arka koltuğa yığılmıştı. Kalbi ağzında atıyor, nefes almakta zorlanıyordu. Hayatında hiç bu kadar yakın bir ölüm tehlikesi atlatmamıştı. Yan gözle, direksiyonu sımsıkı kavrayan Demir’e baktı. Adamın yüzündeki ifade, az önceki çatışmadan bile daha korkutucuydu: gergin, odaklanmış ve öfkeli... Ama aynı zamanda, inanılmaz derecede karizmatik...
"Nereye gidiyoruz?" diye sordu Irmak, sesi titreyerek.
Demir, dikiz aynasından ona kısa, keskin bir bakış attı. "Güvenli bir yere," dedi sadece, sesi bir emir gibi tonlanmıştı. "Peşimizdekileri atlatana kadar benimle kalacaksın."
Yarım saatlik gerilimli bir sessizliğin ardından, araba şehrin gürültüsünden uzak, ormanlık bir alanın içindeki modern bir villanın önünde durdu. Demir, arabadan inip Irmak’ın kapısını açtı ve onu sertçe kolundan tutarak içeri soktu. Ev, lüks ama bir o kadar da soğuk ve mesafeliydi; sahibinin karakterini yansıtıyordu.
"Burası benim dağ evim," dedi Demir, ceketini çıkarıp bir kenara fırlatırken. "Burada seni bulamazlar."
Irmak, salondaki deri koltuklardan birine oturdu. Titremesi yavaş yavaş geçiyordu, yerini merak ve korku karışımı bir his alıyordu. Demir, bara yönelip iki kadeh içki doldurdu ve birini Irmak’a uzattı.
"Sadece... teşekkür etmek istedim," dedi Irmak, kadehi alırken. "Beni orada bırakabilirdin."
Demir, kadehinden büyük bir yudum aldıktan sonra kıza yaklaştı. "Beni tanımıyorsun, küçük gazeteci. Ben, borçlu kalmayı sevmem. Sen, benim mekanımın önündeydin ve o mermiler benim içindi. Seni korumak, benim namus borcumdu."
Aralarındaki mesafe tekrar kapandığında, Irmak adamın nefesini yüzünde hissetti. Gözleri birbirine kilitlendiğinde, az önce yaşadıkları ölüm kalım savaşı yerini, ikisinin de inkar edemeyeceği, elektrikli bir çekime bırakmaya başladı. Demir, elini Irmak’ın yüzüne doğru uzattı, parmakları nazikçe yanağına dokundu.
"Ancak," dedi sesi aniden sertleşerek, "bu, senin hala benim için bir tehdit olduğun gerçeğini değiştirmez. Peşimde olduğun belgeleri bulursan, beni yok edebilirsin."
Irmak’ın kalbi hızla çarpmaya başladı. Bu adam hem bir kurtarıcı hem de bir canavardı. Ve o, şu an onun ininde, onun insafına kalmıştı.
"O belgeleri asla bulamayacaksın, değil mi?" diye sordu Irmak, sesi fısıltı gibi çıkarak.
Demir’in dudaklarında belli belirsiz, tehlikeli bir gülümseme belirdi. "Benim dünyamda, Irmak... sırlar mezara kadar gider. Ama bazen," dedi yüzünü kızın yüzüne daha da yaklaştırarak, "sırları saklamanın başka yolları da vardır."
Bölüm etkileşimi
