Karanlığın mirası kitap kapağı

2. bölüm / 4

Bölüm 1: küllerin Altındaki hesap

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 4Şu an: Bölüm 1: küllerin Altındaki hesap

Ajan Vera, o narin gitarın sesinin geldiği yöne doğru kısacık bir an bakışlarını çevirdi.Malikanenin bu buz gibi,zengin ama ruhsuz atmosferinde o melodi,buraya ait olmayan bir yabancı gibi yankılanıyordu.Ailenin küçük oğlu olmalıydı,abisinin korkunç gölgesinde ezilmiş,bu çarkın dişlileri arasında kaybolmamak için müziğe sığnan o nazik adam.

"Kuralları sen koyamazsın,kızım"dedi kadın,oturduğu deri koltukta hafifçe öne eğilerek.Gözlerinde tehlikeli bir parıltı vardı."Kuralları bu masada oturanlar belirler ve şuan masada oturan tek kişi sensin değilsin,oğlumun nerede olduğunu bilen tek kişi ortağı olan o adam ve onun kurduğu tuzaklar onu bul ve getir,ölü yada diri...ama diri olması işime gelir çünkü tahtın boş kalmasına tahammülüm yok".

Vera,kadının bu sözü karşısında içten içe bir kez daha tiksindi.Anne denmeyecek
kadar taş kalpli bir kadın,diye geçirdi içinde,tıpkı kendi babası gibi.Yıllar önce annesini ve kardeşini gözünü kırpmadan harcayan o adam,bu masanın diğer ucundaki en büyük ortaktı.Vera'nın buraya girme sebebi sadece bir mafyayı kurtarmak değildi,bu karanlık imparatorluğun tepesindekileri birbiri için kurduğu masayı başlarına yıkmaktı.Hedef netti mafyayı bul,ortağı olan babasını köşeye sıkıştır ve hepsinin biletini kes.

"Anlaşıldı"dedi Vera,sesini sabit tutarak."Bana onun son göründüğü noktayı,düşmanlarının kullandığı olası izler ve o ortağın kardinatlarını verin,aramayı başlatıyorum."
Esaret....
Kilometrelerce uzakta,yerin metrelerce altında,ne bir güneş ne de bir sesin ulaştığı beton bir hücre...

Dünyanın"öldü"diye arkasından helva kavurduğu,adını duyanların bile tüylerini ürperten o acımasız mafya lideri,demir bir sandalyede zincirlenmişti.yüzünde günlerce süren işgencenin ve uykusuzluğunun izleri vardı ama o gözlerindeki vahşi ateşten zerre eksilmemişti.karşısında duran düşmanları,ondan istedikleri bilgiyi almak içim sabırsızlanıyordu.

"Hala konuşmuyor"dedi adamlardan biri,elindeki demir çubuğu duvara vurarak."kendi celladının mezarının kazdığının farkında değil".

Mafya lideri başını yavaşça kaldırdı. Dudaklarındaki o kanlı ve alayla gülümseme,karşısındakileri korkutmaya yetmişti.Sadece kendi yasalarına inanırdı bu dünyada ne anasının sevgisine ne de ortaklarının sadakatine güvenmişti.zaten bu yüzden ihanete uğramıştı.ama kafasında tek bir cümle yakılanıyordu.

"Beni buraya gömdüğünüzü sanıyorsunuz ama oyun henüz bitmedi"

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

29okunma 2beğeni 0yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…