Bölümler 2Şu an: Yalnızlar Dünyasının Mahkûmları
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
İstanbul’un akşamıydı; akşam tıpkı bir yorgan gibi gökyüzünü kaplamıştı. Yatağımdan kalktım, çoktan akşam olmuştu. Kızaran göz altlarıma baktım, kendimi bir ölü gibi hissediyordum. Bu gece o tanımadığım yabancı adama gidecektim. Kapı çaldı; gelen Nergis teyzemdi. Teyzeme baktım, o da benim gibi endişeliydi. Elinde beyaz bir elbise vardı. Benim ilk elbisemdi ama ona elbise diyemiyordum, çünkü bana beyaz bir kefeni hatırlatıyordu. Teyzem elime beyaz elbiseyi tutuşturup odadan çıktı. Elbiseyi giydim, aynadan kendime baktım. Ağlamaktan kızarmış, çökünceye kadar şişmiş göz torbalarıma baktım. Odamdan çıktım. O an evin bahçesine siyah lüks bir araç yanaştı. Hiç tanımadığım genç bir kız indi arabadan, ardından siyah takım elbise giymiş, son derece kendine emin, soğuk duruşlu o adamı gördüm.
O an ilk kez göz göze geldik; Deniz Karahanlı karşımda duruyordu. Tehlikeli, soğuk, mafyanın en çok aranan isimlerinden biriydi. Amcamla el sıkıştı. Yanındaki genç kız ise onun kız kardeşi Derin Karahanlı’ydı. Abisinden tamamen zıt, benden daha heyecanlıydı; adeta siyahın zıttı beyaz renk gibiydi. Şaşırdım, ona baktım. Abisinden tamamen farklıydı, bana farklı bakıyordu. Bana yabancı gibi değil, sanki bir arkadaşım olmuş gibi bakıyordu. Ben ise sadece ona bakıyordum... Deniz Karahanlı’ya, o sert, mesafeli adama. Yalnızdı, o da benim gibi yalnızdı; o da benim gibi karanlığa hapsolmuştu. İkimiz də bu karanlık dünyanın mahkûmuyduk.
Bölüm etkileşimi
