Yanlıs oda

Birine sarılıyor gibi hissettim yastıktır diye kendimi avuttum daha sıkı sarıldım acaba yastıkların ne zamandan beri karın kası var hemde sekiz tane bir terslik olduğunu anladım gözümü acmamla Baranla göz göze gelmem bir oldu çığlık attım “senin odamda ne işin var”diye bağırdım Baran tepki göstermedi “etrafina bak burası kimin odası” demesiyle odaya göz gezdirdim burası benim odam değildi yanlışlıkla onun odasına girmiştim “senin odan olabilir ama beni kaldira bilirsin neden kaldırmadın”diye çemkirdim tırın altında kalır yinede lafın altında kalmazdım şaşkın gözlerle bana bakıyordu “yatağın diğer kenarinda yatmissin seni fark etmedim çok uykuluydum ve sabah kalktığımda bana koala gibi sarilmissin uyanmani bekliyorum” dedi ona cevap vermeden odadan kaçtım baya bi zaman geçmişti acikmadigim için birşey yemedim getirdigim kitabı okuyordum kitapta geçen şarkı dilime dolandi
“Doktor civanım,
Doktor,doktor civanım
Ah neler istiyor canim
Ne istersen alayım
Ben senin olayım” şarkıyı söylerken içeriye Baran girdi “civan kim”dedi bende “bilmiyorum kitapta geçen bi şarkı”
aaaaaa Baran beni kıskanıyor gormesem inanmam “bakim hangi kitapmış”dedi Baran ben şok kitabı ona uzattım şarkının geçtiği sayfayı açıp verdim ay dejavu yaşıyorum okuduğum kitap da da böyleydi okuyup geri verdi “tamam sen bu şarkıyı yinede söyleme” dedi Baran “tamam baranım”ayy ne dedim ben onu dışımdan demedim deyilmi baran duraksadı hafif gülümsedi “ne dediğini tekrar etsene”dedi Baran demekki dışımdan söyledim “tamam dedim” öyle demedim baranım “onu deyil en son dediğin baranım dedin ya onu tekrar etsene bana kimse baranım demedi”dedi Baran “baranımm”dedim ama utandım “hemen yüzün kızardı bu kadar utangaç mıydın sen ”dedi baran ona bakmadan mutfağa geçtim canım kurabiye istediği için kurabiye yapacaktim eve yeni geldiğimiz için bazı malzemeler eksikti süt damla çikolata barana demek için yanıma gittim “baranım bir kaç malzeme eksik kurabiye yapacağım” dedim şımarık bir tonda “iki dakika bekle geliyorum alır geliriz”dedi bende kafamı aşağı yukarı nsalladım mutfağa geri gittim bir yandan kurabiye malzemelerini çıkartıyor bir yandan telefondan tarife bakıyorum
“sonunda geldin” dedim “geldim iste hadi “”gidelim kir cicegim”dedi Baran bana kır çiçeğim demişti çok hoşuma gitti “sen bana ne dedin” dedim meraklı bir şekilde “hadi gidelim dedim haa bide kır çiçeğim dedim noldu” dedi bayilacagim ayyyy bana kır çiçeğim demişti çok geçmeden yola çıktık markete girdiğimizde “sut damla çikolata alacağız”dedim ve aramaya başladık nerde olduğunu bilmediğimiz için farklı reyonlara girdik ben çikolatayı bulmuştum almak için elimi uzattigimda boyum yetmemişti niye bu kadar yukarı koydukarsa barana yazmak için telefonumu çıkarttım ‘ Baran ben çikolatayı buldum ama boyum yetmiyor gelsene' yazdim çok geçmeden arkamda bir ses duydum arkamı döndüğümde Baran gelmişti hemen alıp sepete koydu bende kendime cips falan almaya gittim iki tane cips ve bir sürü çikolata aldım tam bir çikolata bağımlısıyım ama sadece çikolata diğer çikolatalı hiçbir şeyi sevmem süt aldım bide çilekli süt aldım kendime ödeyip çıktık eve geldik kurabiyeyi yapıp fırına attıktan sonra salona baran'ın yanına gittim yanına oturdum kolunu omzuna attı bilgisayarda bir şeylerle uğraşıyordu ilgi alanım olmadığı için anlamadım oturup kurabiyenin pişmesini bekledim kurabiyeyi yakmak istemediğim için sürekli kontrol ediyordum piştiğinde tabağa alıp baran'ın yanına gittim bir tane kurabiyeyi tek ccıstırıkta yedi “tadı nasıl”dedim heyecanlı bir şekilde “cok gozel olmos”dedi ağzı dolu bir şekilde “baran ağzın dolu konusma” dedim yalancı bir sinirle çemkirdim “baran aklıma ne geldi öğle sokakta bir sürü çocuk vardı kalan kurabiyeleri onlara verelim mi hem çocuklar sevinir”dedim “tamam çok güzel düşünmüşsün verelim”dedi “benim uykum geldi ben uyicam”dedim ve yatağıma giderken Baran beni tuttu kendine çekti yanına yatırdı “burda uyu ben seni götürürüm” dedi “tamam ”dedim bacagina kafami yasladım gözümü kapattım