Kır cicegim

Pencereden içeriye Güneş ışığı geliyordu gözüm kamasti yanımda çok tanıdık bir koku vardı gözümü açtım Baranla göz göze geldim “günaydın”dedim “gunesim şimdi doğdu işte günaydın kır çiçeğim”dedi
Allahım bayilacan bana yine kır çiçeğim dedi dışarıdan çocuk sesleri gelmeye başladı “kalkalım artık çocuklara kurabiye vereceğiz ”dedim yataktan kalktım beraber
Ben banyoya gittim elimi yüzümü yıkayıp dişimi fırçaladım rutin işleri yaptım çıkıp mutfağa geçtim Baran salondaydı yanıma çağırdım kahvaltı yapıp kurabiyeleri kutuya koyup dışarı çıktık benim anksiyetem tuttu onun için Baran dağıttı herkez kurabiyesini bitirdi “nasil olmuş beğendiniz mi”dedim “çok güzel olmuş ”dediler hep bir ağızla çok mutlu oldum “kır çiçeğim içeri girelim mi hava soğuk biraz üşütme ”dedi mardin'de hava bir soğuk bir sıcak “tamam geçelim çocuklar görüşürüz ben gidiyorum” dedim ve baran'ın arkasından içeri girdim “kır çiçeğim hazırlan bir yere götüreceğiz güzel giyin”dedi heyecanlandim yukarı çıkıp hazırlanmaya başladım hafif makyaj üstüme kahve rengi uzun derin yırtmaçlı bir elbise giydim çok yakışmıştı aşağıya indiğimde baranın hazır beklediğini gördüm telefonla konuşuyordu
Ne dediğini anlamadım ama önemsemedim “baranım hadi hazırım ben”dedim arkasını dönüp beni baştan aşağı süzdü hayranlıkla bakıyordu bu kadar güzel mi olmuştum arabaya binip yola çıktık sessiz geçen bir yol olmuştu yarım saat falan sürmüştür çok güzel bir restorana getirmişti beni içeriye doğru yürüdük içeride kimse yoktu tek biz gelmiştik “neden tek biz varız”diye sordum
“ikimize ozel bir yemek olsun istedim”dedi
Yukarı doğru çıktık garsonlar bir masaya yönlendirdiler güzel manzarasi olan bir masaya oturmuştuk yemek seçtik geldi tam buranın yemeğini önüne koyarken tabagin altindaki bıçağı baranın boğazına dayanmıştı çığlık attım sonra gizli bir şekilde yırtmacın biraz üstünde gizlediğim çakıyı çıkarttığım sırada Baran In sesini duydum “şakaydı sakin ol ”dedi şok olmuş bir şekilde ona baktım