Komaya girmiştim

Baran gile gidiyoduk yoldayız düm düz ilerliyoruz bir tır arkadan bize carptı kimseye birşey olmadı galiba ama benim başım kanıyordu beni çok kötü kan tutar bayılmamam gerekir ama bayıldım en son baranın endişeli bir şekilde ilay diye bağırdığını duydum bayılmamıştım komaya girmiştim ama herşeyi duyuyordum baranın benim yanımdan ayrılmayıp her gittiğinde çok sürmeden geri gelirdi her geldiğindede olanları anlatırdı abimin geldiği gün baran yanıma gelmişti yine
“Abin geldi uyan artık herkez seni merak ediyor ne yaptın sen bana beni sana bağladın bilmiyorum uyan artık”
Tam tamına ikibuçuk haftadır komadayım
Kalkmak istiyorum artık ama nafile kalkamıyordum konuşamıyordum
Galiba üçüncü haftamdı komada kendimi zorluyordum kalkmak için yaptım başardım uyandım baran uyuyordu saçı başı dağılmış uyuyordu uyandırmadan yataktan kalkmaya çalıştım ama uyandı
“İlay” diye mutlulukla bağırdı annemgil falan sesi duymuş olmalı ki herkes geldi herkes çok mutluydu bende mutluydum herkesin yüzüne baktım sonra baranın baktım yüksek bir sesle “eee ne zaman evleniyorum” dedim baran mutlulukla ayağa kalktı