KARANLIĞA DÜŞÜŞ kitap kapağı

2. bölüm / 2

1.Bölüm:''Karanlığın Başlangıcı''

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 2Şu an: 1.Bölüm:''Karanlığın Başlangıcı''

Keyifli okumalar...

Songs
Run To You super slowed
&
You should see me in a crown

1.Bölüm
''Karanlığın Başlangıcı''

🌒

"Karanlıktan çıkarılacak şey ışık değildi, belki de o şey aslında karanlığın kendisiydi ama bundan haberi yoktu."

Tesadüf sadece bir Tesadüfmüydü...

Victoria:"Daha ne kadar var?"

Victoria arabanın önkoltuğunda kafasını cama yaslar ve sıkılmış bir şekilde. Direksiyonun başında duran Luna'ya doğru kafasını çevirir.

Luna: "Bunu son on dakikada tam üç kez sordun Victoria"

Victoria: "Çünkü hala gelmedik ve bu abur cuburlarda midemi bulandırmaya başladı"

Victoria'ya yandan bakış atar ve Luna gülerken, Elena'nın sesi duyulur.

Elena: "Sana yemek yememeni söylemiştim Sonra hep midem bulanıyor diyorsun"

O sırada ellerine oje sürmeye çalışan Vanesa Victoria'ya döner.

Vanesa: "Daha yola çıkalı 2 saat oldu"

Vanesa bunu demesinin ardından victoria arkasını dönerek.

Victoria: "Bir kere Bir tatil yolculuğunda zaman kavramını kaybetmek normaldir ve açlıktan öleyim mi. Bir kahvaltı bile yapmadık sabahın köründe başımda bıdı bıdı konuşuyorsunuz"

Sözünün bitmesiyle Vanesa ve Elena kahkahalar atarak gülmeye başladılar. Victoria kaşları çatık bir şekilde bakışlarını sürdürürken, Luna sırıtarak başını iki yana salladı.

Elena: "Karnıma ağrılar girecek,şimdi uyurken bu kimin ismini sayıklıyordu?"

Vanesa, Elena'ya doğru dönerek taklitçi bir ses tonu ve yüz ifadeleriyle konuştu.

Vanesa: "Noah... Noah..."

Victoria: "Çok komiksiniz."

Sinirli, çatık kaşlarıyla Vanesa'ya bakarken Elena

Elena:"Noah"demesiyle Vanesa, Luna ve Elena kahkahaya boğuldular. Kucağındaki yastığı Elena'ya fırlatırken Victoria

Victoria: "Ya tamam kesin sesinizi, hem sizden nefret ettiğimi söylemiş miydim?"

Gülüşmeye devam eden Elena ve Vanesa

Vanesa: "Kabul et ama çok komikti."

Victoria gülümseyerek: "Hiç de bile, sizi salaklar."

Luna: "Gecen güzel miydi peki?"

der ve Elena'yla Vanesa'ya eşlik eden Luna, Victoria'ya başını çevirerek ve ince bir sesle:

Victoria: "Ben de seni seviyorum bebeğim, ben gelene kadar iyi dinlen."

Demesiyle herkes kahkahalarına ve gülüşmelerine devam ediyordu.

Dört kız ve dört farklı karakter... Hepsinin ortak noktası macera tutkunları ve şehrin sıkıcılığından uzaklaşmak istemeleriydi..!

Aradan 3 saat geçmişti ve Elena telefonunu eline alıp çekmeyen internete bakıp iç çekti.

Elena: "Burada neden internet yok!"

Vanesa hemen cevap verdi.
Vanesa: "Medeniyetten uzaklaşıyoruz belki ondandır!

"Elena: "Ben böyle medeniyetten uzaklaşmak istemiyorum"

Luna dikiz aynasından bakar ve:
Luna: "Daha Raven Creek'e bile yaklaşmadık biraz sabredin"

Victoria camını açar, ormandan gelen toprak kokusuyla gülümser.
Victoria: "Umarım değecek"

Luna gözlerini yola dikmişti.

Önlerinde kilometrelerce uzanan, iki yanında ağaçlarla çevrili dar bir yol vardı.

Amerika'nın turistik bölgelerinden oldukça uzaklaşmışlardı.

İnternetin çekmemesiyle birlikte yol haritası da kapanmıştı.

Luna sürmeye devam ediyordu ama bir terslik olduğunu hissetmeye başlamıştı.

Kızlara bir şey demeden yola devam ediyordu, aklında biri çıkarsa ondan yol tarifi istemek vardı.

Ormanın içindeki yoldan devam ederken internet gitmeden önce haritada bile zor bulunan küçük bir kasabanın yakınından geçiyorlardı.

Kasabanın adı Raven Creek.

Luna bir saate yakın burayı haritadan görmüştü ve rotayı biraz değiştirmeyi önermişti siri.
Fakat gidilecekleri yerin bu yol üzerinden de gitme imkanı vardı.

Yaklaşık bir yirmi dakika sonra arabanın motorundan garip ses geldi.

Luna kaşlarını çatar ve ne olduğunu anlamaya çalışır.

Victoria: "Sizde o sesi duydunuz mu"

Vanesa doğruldu : "Neyi?"

"Tak"
Sesinin ardından motorun çıkardığı ses bir anda değişti.Luna seslerle birlikte direksiyonu daha sıkı kavradı.

Elena öne doğru eğildi
Elena: "Noluyor"

Luna: "Bilmiyorum''

Luna arabayı bir kaç metre daha sürmesiyle aniden sarsıldı.

Luna anında frene bastı ara yolun kenarında durdu,bir anlığına sessizlik oldu kızlar birbirine baktı.

Victoria'nın yüzündeki gülümseme kayboldu korkmuş bir şekil de birbirlerine bakarlar.

Luna yüzündeki sinirli ifadeyle

Luna: "Hayır şaka yapıyor olmalısın"

Luna kontağı tekrar çevirdi ama denemesi boşunaydı, ve ısrarla tekrar tekrar dener.

Yine olmadı.

Luna: "Harika kaldık"

Elena derin bir nefes aldı.

Elena: "Tamam sakin olun tam olarak neredeyiz biliyor musun"

Vanesa telefonuna baktı
Vanesa: "Raven Creek tam 15 dk uzaklıktayız"

Victoria kaşlarını kaldırdı Victoria: "15 dakika mı cidden"

Vanesa: "Evet"

Viktoria: "Yürüyerek?"

Luna, Viktorya'ya baktı.
Luna: "Arabadan inip yürümeyi düşünüyorsan evet"

Viktoria başını koltuğa yasladı.

Elena: "Tatilimizin ilk günü ve arabamız bozuldu."

Vanesa: "Ağlamaktan iyidir"

Elena: "Farkındaysan ben gülmüyorum"

Vanesa: "Asık suratınla daha çekilmez oluyormuşsun"

Luna arabadan indi, kaputu açtığında yüzünü buruşturdu. Luna'nın arabadan inip kaputu açmasıyla Viktoria'da arabadan indi. Elena ve Vanesa içeride birbiriyle didişmeye devam ederken Viktorya,

Viktoria: "Ne olmuş arabaya" dedi esnada arabanın kaputunun içinden çıkan siyah dumanlar ikisinin yüzüne çarpar.

Luna: "Ne olduğunu bilmiyorum ama tamirci bulmamız şart"

Viktoria: "Hadi ama burada saatlerce beklemeyeceğiz değil mi"

Esnada yolun ilerisinden bir araba sesi geliyordu. İkisi birden yola baktı.
Sesleri duyan Elena ve Vanesa da arabadan çıktılar.

Siyah jeep tarzı araç onlara doğru yaklaşıyordu. Elena elini kaldırdı.
Elena'ya bakan Luna,

Luna: "Ne yapıyorsun Elena, tanımıyoruz bile"

Elena: "Burada saatlerce bekleyemem, belki bize yardım eder"

Siyah araç yavaşlar ve yanlarında durur.
Şoför camını indirir.

Yaklaşık otuz yaşlarında görünen hafif sakallı, yeşil gözlü, kumral ve hafif kaslı; üzerinde koyu kahve deri bir ceket vardı.

Gözleri ilk önce arabaya ve ardından kızlara yöneldi.
-: "Bir sorun mu vardı?"

Luna başını sallayarak "Evet, arabamız bozuldu."

-: "Evet, onu fark ettim."

Adam arabasından indi. Kızların bozulmuş olan arabasının kaputuna baktı, birkaç şeyi kurcaladıktan sonra ellerini birbirine vurarak tozu atar ve sonra kızlara döndü.

-: "Raven Creek'e mi gidiyorsunuz?"

Vanesa: "Hayır, aslında Blackwood'a gidiyoruz. İnternet çekmediğinden dolayı yolları karıştırdık."

Adam birkaç saniye boyunca kızları inceledi.

-: "Anladım. Buralı olmadığınızı konuşmalarınızdan fark edebiliyorum."

Vanesa hafif gülümsedi.
Vanesa: "Çok belli oluyor mu??"

Adam ufak bir gülümsemeyle

-: "Biraz."

Elena araya girdi.

Elena: "Peki o zaman, bizim arabayı tamir ettirebileceğimiz bir yer var mı?"

Adam Elena'nın gözünün içine doğru bakıyordu ve sözünün ardından başını salladı.

-: "Kasabamızda tek bir tamirci var ve sizin bugün pek şansınız yok gibi."

Luna: "Neden?"

-: "Muhtemelen ne sanayi arabanızı almaya gelecek biri ne de telefonu açacak biri olacak."

Victoria'nın gözleri büyüdü ve direkt araya girdi.

Victoria: "Nasıl yani, biz burada ne yapacağız peki?"

-:''Raven Creek küçük bir yer ve turistik bir kasaba değildir.''

Luna Ellerini beline koydu: "Ne yapacağız burada, kurtarılmayı falan mı bekleyeceğiz?"

Adam hafif sırıttı ve arabasına doğru yürüdü.

-: "Önce arabanızı kasabaya götürelim, sonrasına bakarız."

Arkasını kızlara döner

-:"Sizin de kalacak yeriniz var mı?"

Dördü birbirine baktı.

Victoria Yavaşça: "Hayır."

Adam arabasına geri yöneldi.
-: "Peki o zaman, size kalacak bir yer de ayarlayacağım."

Kızlar adamın onlara bu kadar ilgili ve bu kadar soğuk görünmesinden dolayı şüphelendi. Özellikle Luna.

Luna: "Teşekkür ederiz fakat sizi tanımıyoruz."

-: "Haklısınız, kendimi tanıtmadım."
Adam elini cebine atar ve cebinden bir kart çıkarır, Luna'ya uzatır.

Adrian: "Ben Adrian Miller. Town supervisor başkanıyım."

Luna kartı aldı.

Elena: "Belediye başkanı mı?"

Adrian: "Küçük yerlerde herkes birbirini tanır ve burada aslında belediye başkanı olmak kulağa daha önemli geliyor."

Vanesa, Luna'nın kulağına eğildi.

Vanesa: "En azından kim olduğunu biliyoruz."

Luna hafifçe başını salladı.

Adrian arabasında aracı bağlamak için eşyaları çıkarırken sordu:
Adrian: "Kararınızı verdiniz mi? Hava kararmadan gitmek istiyorum."

Kızların dördünün kısa bakışmalarının ardından, başka seçeneklerinin olmadığını bilerek Luna cevap verdi:

Luna: "Tamam, yardımınızı kabul ediyoruz."

Arabayı Adrian'ın arabasına bağladıktan sonra Raven Creek'e doğru yola çıktılar.

Aradan 10 dakika geçmişti kasabaya girdiklerinde. Kasabanın sessizliği çok dikkatlerini çekti.

Evler eski, küçük dükkanlar, bir market,eski bir benzin istasyonu ve küçük bir kafe...

Ama sokaklar neredeyse boştu, sanki kasaba uyuyormuş gibi.

Victoria camdan dışarı bakıyordu ve bir kadının ona diklenerek ürkütücü bir şekilde baktığını fark etti. Kafasını geriye soktu ve:

Victoria: "Burası gerçekten çok küçük."

Elena başını salladı.
Elena: "Evet ama güzel."

Vanesa karşı taraftaki eski binalara baktı.
Vanesa: "Biraz fazla sessiz."

Luna gülümsedi:"Korktunuz mu yoksa''

Tam o sırada yolun kenarındaki eski bir binanın üst katındaki perde hareket etti.

Vanesa'nın gözleri oraya takıldı. Perdenin arkasında birinin olduğunu düşündüama gözünü kırptığında kimse yoktu.

Elena: "Bir şey mi gördün?"

Vanesa birkaç saniye sessiz kaldı.
Vanesa: "Aa, hayır görmedim."

Luna arabayla ilgilenen adam, kadın ve onlarla yaşıt çocuğu gördüğünde de kendini tuhaf hissetmeye başladı.

Tam o sırada ise kadın ile göz göze geldi. Kadın beyaz tenli, siyah hafif beyaz telleri olan ve yüzündeki o ürkütücü, soğuk ifadeyle kızlara bakıyordu.

Luna gözlerini kaçırdı. Arabayı park etti ve Adrian ile Kızlar arabadan indiler.

Beyaz, soluk tenli kadın gözlerini süzercesine onlara dikmişti. Bunu fark eden Kızlar birbirine baktılar tam o sırada.

Adrian: "Kolay gelsin Maverick."

Garajda bir arabayla ilgilenen, 40'larında, siyah tulumlu, üstü başı yağ olmuş,mavi gözlü, sakallı adam kafasını kaldırdı ve Adrian'a doğru baktı. Yüzündeki ciddi ifade kaybolmuştu. Cebinde asılı olan bez parçasıyla ellerini silerek yavaş yavaş Adrian'a doğru yürüdü. Arkasından onunla birlikte, 20'li yaşlarda, genç, yakışıklı ve aynı Maverick'e benzeyen, mavi gözlü,siyah saçlı ve oradaki ürkütücü kadın gibi soluk tenli çocuk da yavaş adımlarla geldi.

Maverick: "Vay... Adrian, uzun zaman oldu."

Adrian gülümsedi. Başını önüne eğdi ve geri kaldırdığı sırada:
Adrian: "Biraz öyle oldu dostum ama pek değişen bir şey yok gibi."

Maverick de ona karşılık gülümsedi. Elini Adrian'a doğru uzattı.

Maverick: "Daha yeni geldin dostum. Seni özledik."

Adrian, Maverick'in elini uzatmasıyla,Adrian'da gülerek uzattı. Daha sonrasında Maverick ile sarıldılar.

Maverick: "Peki bunlar kim? Kasabaya birini hiç getirmezsin."

Adrian kızlara doğru döndü, onlara gülümsedi. Daha sonrasında elini boynuna doğru götürdü.

Adrian: "Aslında buraya bu hanımefendilerin bozuk olan arabasını tamir için getirdim."

Maverick kızların hepsine tek tek bakarken:

Elena: "Aslında çok acelemiz var, hızlı olursanız seviniriz ve fiyat konusunda da sorun yapmayın. Sadece bir an önce gitmemiz lazım."

Maverick yanında duran yakışıklı çocuğa: "Sergey arabaya bak."

Sergey babasının demesi üzerine arabaya yönlenir.

Elena Sergey'i gözleriyle takip eder. Tam o sırada yolun kenarından gelen bir çocuk ile göz göze gelir. Elena bakışlarını bir süre çekmez ve karşıdan gelen ise Elena'ya çok donuk ve baygın gözlerle bakarak devam eder.

Bu sırada arabanın kaputunu açan Sergey:"Onu tanıyor musun?" diyerek Elena'ya kafasını çevirir.

Elena: "Hayır tabii ki de" der ve kafasını geriye doğru çevirir arkasından bakmaya devam eder. Çocuğun baygın bakışları nedensizce Elena'yı etkilemişti.

Sergey: "Anladım fakat motorunuz iyi durumda değil."

Sergey'e doğru giden Maverick, "Motor mu?" der.

Victoria: "Peki o zaman motoru tamir edin."

Solgun Beyaz Tenli Kadın Viktoria'nın hemen karşısında durur. "Çok biliyorsan sen yapmak ister misin küçük hanım?"

Victoria bu tavırla birlikte kaşlarını çatar ve tam ağzını açtığı sırada Vanesa kolundan tutar.

Vanesa:"Biraz gerginiz ve buraya gelme gibi bir planımız yoktu, bu yüzden arkadaşlarımın kusuruna bakmayın fakat arabayı ne zamana bitirebilirsiniz?" der.

Kadın rahatsız edici bakışlarını sürdürmeye devam etti.

Maverick: "Sofya sen içeriyle ilgilen.''
Hızlıca olan tavrını bozmadan içeri geçti.

Araya Adrian girdi.

Adrian: "Durum nedir Maverick?"

Maverick arabayı bir süre kontrol etti, sonunda başını iki yana salladı ve kaputu indirdi.

Maverick: "Buraya kadar bile iyi gelmiş aslında fakat arabayı çalıştırması gereken parça bizde şu an yok."

Luna çaresizce sordu.

Luna: "Peki ne zaman gelir?"

Maverick cebindeki bez parçasını tekrar çıkardı.

Maverick: "En erken haftaya." Ellerini silmeye devam etti.

Luna: "Haftaya mı?"

Maverick: "Evet."

Victoria ellerini yüzüne götürdü.
Victoria: "Harika, tatilimiz harika ilerliyor şimdiden."

Vanesa: "Tamam, en azından bir hafta boyunca tatildeyiz."

Elena Vanesa'ya bakış attı.

Luna: "Tamam kızlar, bir yolunu buluruz o zamana kadar."

Adrian araya girdi.
Adrian: "Pekala, sizi götürmemi ister misiniz?"

Luna Adrian'a doğru bakar.
Luna: "Başka seçeneğimiz de yok gibi eğer rahatsızlık vermeyeceksek."

Adrian: "Hayır sorun yok, bir hafta boyunca misafirimsiniz."

Maverick Adrian'a yaklaşır.
"Araba o zaman bir müddet bizimle."

Adrian: "Sağ ol dostum," der ve bu sefer de o elini uzatır. Maverick hafiften gülümser.

Maverick: "Her zaman."
Maverick: "Arabayı içeri al oğlum."

Sergey Elena'ya bakar ve "Anahtarı alabilir miyim?"

Tam o sırada Elena Luna'ya bakar ve Luna cebinden anahtarı çıkarıp Elena'ya uzatır anahtarı alıp Sergey'e veren Elena Sergey'in gülümseyerek "Teşekkürler" demesi üzerine Elena bir şey diyemedi ve Victoria'yla göz göze geldi Victoria'nın gözlerinden ne anlatmak istediğini anlayınca gözlerini devirerek gülümser.

Adrian kızlara doğru döner.
Adrian: "O zaman gidelim mi"

Vanesa, Victoria ve Elena arkaya otururlar Luna önde Adrian da sürücü koltuğundaydı, arabayla gittikleri sırada sordu.

Luna: "Tam olarak neredeydi ev"

Adrian: "Ev kasabadan biraz uzakta kalıyor ama eminim seveceksiniz"

Vanesa'nın yüzünde hafif bir endişe oluşur.
Vanesa: "Ne kadar uzakta"

Adrian dikiz aynasından Vanesa'ya gülümser.
Adrian: "Merak etme güvenlidir ve 10 dakikalık uzaklıkta kaybolmadan gidip gelebilirsiniz"

Victoria hemen sordu.
Victoria: "Siz orada yaşamıyorsunuz galiba"

Adrian: "Evet aslında pek vaktim olmadı diyebiliriz"

Luna Adrian'a doğru baktı.
Luna: "Yardımlarınız için çok teşekkür ederiz"

Adrian da Luna'ya doğru başını çevirdi gülümseyerek.

Adrian: "Merak etmeyin 1 hafta çabuk geçer"

Ormanın içinde geçen tek yoldan devam ettiler ve kısa sürede gelmişlerdi.

Adrian: "İşte burası"

Adrian arabayı yavaşça durdurdu. Kızlar meraklı gözlerle arabadan inip etrafa, eve ve ormana doğru bakıyorlardı. Aslında beklediklerinden çok daha güzeldi. Viktoria'nın burnuna nemli toprak kokusu gelmesiyle;

Viktoria: "Harika,burası gerçekten çok güzel."

Adrian arkasını döndü.
Adrian: "Hadi gelin."

Merdivenlerden yukarıya çıkarken Adrian elindeki anahtarıyla kapıyı açtı. Arkasından gelen kızlar, evin havasızlıktan oluşturduğu pis kokunun yüzlerine çarpmasıyla yüzlerini buruşturur.

Adrian: "Evet, havasız kalmış bayağı."der ve salonda olan camları ve mutfaktaki camı açar.

Hızla içeriye gidildiğinde ev beklediklerinden daha da güzeldi. Büyük pencereleri, geniş bir salonu, arka tarafta doğrudan ormana açılan bir verandası vardı. Elena pencerenin önünde durdu.

Elena: "Burası inanılmaz."

Vanesa koltuğa kendini bıraktı ve Vanesa: "Bir hafta burada yaşayabiliriz."

Luna gülümsedi.
Luna: "Şu an üzülmek için bir nedenim kalmadı desem."

Adrian kızların yanına geldi.
Adrian: "Nasıl buldunuz? Sizi bir süre idare eder gibi."

Viktoria: "Bence harika. Size tekrar teşekkür etmeli miyiz?"

Adrian kafasını sallar ve Adrian: "Hayır, sizi mutlu ettiyse benim için bir sorun kalmadı."

Adrian: "Eminim zamanla burada yaşamayı seveceksiniz."

Kızların dördü de gülümser. Adrian kızlara bu sefer daha net bir sesle konuşmaya başlar.

Adrian: "Yukarıda odalar var. Eşyalarınızı dilediğiniz gibi yerleştirebilirsiniz."

Tam sözünü bitireceği esnada aklına bir şey gelir. Ciddi konuşmaya başlar ve mimiklerini daha az kullanır.

Adrian: "Unutmadan, gece ormandan uzak durun. Mümkün olduğunca çıkmayın.''

Kızların dördü de bir anda sustu.

Luna: "Neden, bir şey mi var?"

Adrian yüzündeki ifadeyi birkaç saniyeliğine değiştirdi.

Adrian: "Ormandaki yabani hayvanlar aç kalınca kasabaya inmek için gelebiliyorlar ama bu çok nadir olur. Yani korkulacak bir şey değil."

Vanesa: "Aa evet, haklısınız. Dikkat ederiz."

Kızların yüzündeki gülümseme geri gelmişti.

Luna: "Uyarılarınız için teşekkürler ve yardımlarınız için."

Adrian yüzündeki ifadeyi anında değiştirir ve kibar bir sesle;

Adrian: "Rica ederim. Kartımı vermiştim zaten,bir sorun ve bir şeye ihtiyacınız olursa arayabilirsiniz her zaman."

Kızlar gülümser Luna, Adrian'ı yolcu eder ve kapıyı kapatır.

Kızların hepsi birbirine bakar ve kahkahalarla gülmeye başlarlar.

Vanesa ve Victoria kendisini koltuğa bırakır ve oradan bir yarım saat geçirirler bir süre sonra,Kızlar yerleşmek için üst kata çıkarlar.

Elena Yatağa uzanır.
Elena:"Çok yorucuydu ve karnım açlıktan bana sesleniyor resmen."

Victoria telefonunu cebinden çıkarır.
"Bir dakika burada internet çekmiyor mu."

Kızlar aynı anda
-"Ne!?!" diye bağırmalarının ardından bir birine bakar ve tekrar gülüşmelere kapılırlar.

Victoria: "Şimdi ben Noah ile konuşamayacak mıyım?"

Elena: "Tek derdin bu mu? karnım aç ve benimle konuşuyor,diyorum."

Luna: "Bugün aç kaldık desenize''

Elindeki kıyafetini katlayan Vanesa araya girer.
Vanesa: "Dolaba baktınız mı peki?"

Victoria: "Eve gelince havasızlıktan yüzümüze koku çarptıysa, dolapta fareler ne yapıyordur düşünmek istemiyorum."

Elena ayaklarını yatağa vurarak, "Of, of!" diye haykırır durur.

Kızlar yerleştikten sonra konuşmaya devam ederler. Saat ikiye geliyordu. Vanesa esnemeye başlamıştı ve Vanesa her esnediğinde Luna da ona eşlik ediyordu.

Luna: "Saat geç oldu, yatalım mı artık?"

Victoria: "İkinizin esnemesi yüzünden benim de uykum geldi."

Elena ayağa kalkar: "Tamam, yarın erken kalkacağız zaten."

İlk önce ışığı kapatır.
Kızlar odada bulunan iki büyük yatakta ikili ikili yatacak şekilde yataklarına geçmişti.

Işığı kapatmasının ardından camların açık olduğu aklına gelen Elena, kızlara döner.

Elena: "Aşağıdaki camlar açık kaldı."

Luna ve Viktoria kalkar.
Viktoria: "Ben kapatırım."

Luna da ardından, "Ben de geleyim," der ve aşağıya inerler.

Victoria salondaki camı kapatırken, Luna ise mutfaktaki camı kapatıyordu.

Hızlı bir şekilde yukarıya çıkarken Luna ve Viktoria odaya girer.
Yataklarına geçerler ve Elena odalarındaki camı kapatmak için pencereye doğru yürür.

Perdeyi çeker ve gözünü ormanda, ağaçlarda son kez gezdirip derin bir nefes aldığı esnada ağaçların arasında duran...
Simsiyah giyinen,yüzünü kapatan, siyah maskeli biri Elena'nın olduğu yere hiç kıpırdamadan bakıyordu.

Ağaçların çıkardığı ses, ayın parlaklığı ve etrafta ondan başka hiçbir şey yoktu... Ne olduğunu anlamak için kafasını pencereden biraz daha çıkarınca Elena kısık gözlerle ona doğru bakıyordu ve o da Elena'yı pürdikkat izliyordu. Luna ne olduğunu anlamaya çalıştığı sırada...

Bir adım attı ve kafasını yana doğru eğdi, elini kaldırdı, Elena'ya doğru elini salladı. Ay ışığının vurmasıyla daha net gören Elena

Elena:''Siktir bu kim.''der ve kızlara " Gelin buraya orda biri var ve buraya doğru bakıyor buda kim."

Kızlar hızlı ve panikle yataklarından kalkar.

Vanesa " Kim."

Victoria" Ne saçmalıyorsun sen "diyerek cama yönelirken.

Kızlar camdan baktıklarında kimseyi göremiyorlardı.

Elena: "Orda gözlerimle gördüm bakıyordu yüzünde saçma bir maske vardı el salladı."

Luna: "Burda kimse yok elena emin misin bu saatte kim olacak.''

Elena: "Eminim emin olmak için uzun bir süre baktım resmen benimle dalga geçti gözlerim onun gözleriyle göz göze geldi diyorum siyah boynuzları olan bir maskesi vardı onu görmem için adım attı diyorum."

Vanesa: "Tamam sakin ol belki sadece dalga geçiyorlardır."

Victoria: "Bu saatte ve ormanda hangi kaçık böyle bir şey yapar ki."

Elena: "Bilmiyorum ama bu durum hiç içime sinmedi."

Victoria: "Tamam sakin olalım Vanesa yine de camdan bakarmısın bende aşağıdaki kapıları kitleycem nolur ne olmaz."

Luna: "Evet iyi aklına geldi."

Luna elini Elenanın omuzuna götürür kaşlarını kaldırarak
Luna: "Tamam sorun yok otur buraya yarın bunu halledicez sadece."

Elena aklından o iki çift gözü çıkaramıyordu.Vanesa cama doğru yönlendiğinde o ses geldi.

"Tak Tak."

Elena oturduğu yerden kızların hepsi korku dolu ve tedirgin gözlerle birbirine bakıyordu,ama durmadı ve yine aynı ses.

"Tak Tak.."

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

0okunma 0beğeni 0yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…