Maskenin ardındaki yüz

5. Bölüm
— Ona inanmayacaksın, değil mi Yoonseo?
— Çek ellerini!
Boğazımdaki ellerini bir hışımla itince Kang geriye doğru sendeledi. Nefes nefese kalmıştım, kalbimin göğüs kafesimi döven sesi kulaklarımda çınlıyordu. Az önceki o kibar, nazik çocuk gitmiş; yerine gözlerimin içine bakarak sırıtan tehlikeli bir yabancı gelmişti. Bir saat önceki hâlinden eser yoktu.
Yavaşça bana doğru yaklaştı. Korkudan donup kalmıştım. Parmaklarıyla yüzüme düşen saç tutamlarını yavaşça kulağımın arkasına itti. Dokunuşu buz gibiydi.
— Güzel görünüyorsun, dedi elleriyle yüzümü kavrarken.
Sesindeki o sakinlik beni daha da dehşete düşürüyordu. Zorlukla yutkunarak sordum:
— Neden böyle bir şey yaptın?
Derin bir iç çekti, yüzündeki o tüyler ürpertici tebessümle konuşmaya başladı:
— Çok soru soruyorsun. Yalan bir şeye inanacak olman beni delirtiyor.
— Ne konuştuğumuzu nereden biliyordun?
Bingo! Bizi gizlice dinlediği apaçık ortadaydı. Bakalım şimdi ne cevap verecekti.
— Hadi ama, partnerler birbirine güvenmeli, değil mi? dedi alaycı bir tonla.
— Konuyu değiştirme! diye bağırdım, sesimin titremesini engelleyemeyerek.
— Sakin ol, sadece duydum. Çok şüphecisin... Belki de gerçekten yeni bir partnere ihtiyacım var. Yazık oldu Yoonseo.
Kang bunları söyledikten sonra arkasını dönüp odadan çıktı. Attığı o hafif, umursamaz kahkahada bile artık sadece yalancılık ve tehlike seziyordum. Sakin olmalıydım. Ne yapıp edip bu adamı evden göndermenin bir yolunu bulmalıydım.
Birkaç dakika sonra dış kapının kapanma sesini duydum. Dünyanın en mutlu insanıymışım gibi sevinerek mutfaktan fırladım. Ama ne yazık ki... yanlış alarmdı.
Giden Bay Lee’ydi; Kang hâlâ içeride, salonun ortasında dikiliyordu. Onu karşımda görünce beynimden vurulmuş gibi hissettim. Evde ikimiz kalmıştık. Sadece ikimiz. Bay Lee nereye gitmişti? Daha birkaç dakika önce bu çocuğun tehlikeli olduğunu söyleyip beni onunla nasıl bir başına bırakabilmişti?
— Bay Lee nereye gitti? diye sordum sesimin çıkabildiği en cesur tonla.
— Çok merak ediyorsan peşinden git, dedi omuz silkerek.
Ne yapmamı bekliyordu ki? Tabii ki burada onunla kalmayacaktım, Bay Lee'nin peşinden gidecektim. Arkamı dönüp kapıya doğru hızla ilerledim. Tam kapı kolunu tutmuş, kendimi dışarı atacaktım ki... saçlarım kökünden kopartılacakmış gibi geriye doğru çekildi.
Acıyla çığlık atıp ellerimle başımı tuttum. Gözlerimden anında yaşlar boşalmıştı. Kang, saçlarımı parmaklarına dolamış, yüzünü yüzüme yaklaştırmıştı. Dudaklarını alaycı bir şekilde büzerek fısıldadı:
— Gerçekten beni bırakıp gidecek miydin Yoonseocum? Seninle işimiz daha yeni başlıyor...