7. bölüm · Kapı Eşiği
Küllerin altındaki gerçek
7. Bölüm
O alevlerin içine tereddüt ederekte olsa girdim,insan kalbine söz geçiremiyor.
İlk adımı attığımda bacaklarımda Şu ana kadar hissetmediğim bir sıcaklık hissettim alevler ona daha fazla yaklaşmadan onu kurtarmalıydım.
-Kang,Lütfen burdan çık!
Ona defalarca Seslendim bir yandan da yaklaşıyordum bacağımda oluşmaya başlayan yanıklar şuan gram
umrumda değil,Kang'ı kurtarmak istiyorum ne kadar kötü olsa da...
Sonunda Kang'ın omzunu tuttum yanıklar yüzüme ulaşmıştı boğazım yanıyordu deli gibi öksürüyordum.
-Kang yürü çıkıyoruz!
Kang'ın bakışları bana döndü.
- Aptalsın demiştim Yoonseo,deyip beni alevlerin cayır cayır yandığı noktaya itti.
-Kang..
Söyleyebildiğim son şey buydu en son gördüğüm şey ise Kang'ın Sırıtıp evden çıkmasaydı,bedenimin alevler içinde kalışı şuan bile umrumda değil bedenim yanarken kalbim de yanıp kül oldu göz yaşlarım yüzümden süzülüyordu.
Gözlerimi açtığım da beyaz bir odadayım gözlerim bedenime kayıyor nasıl hiç iz yok elimde bir kalem masada ise bir defter var içi el yazımla dolu sonra acı gerçekler yüzüme Sert bir tokat atıyor masamın ucundaki Kang'ın fotoğrafını elime alıyorum.
İstemsizce gözyaşlarım akıyor pişmanım...
O gün Kang'ı oradan çıkarmadığım için pişmanım.
Sadece hikayeme kendimi kaptırdım,Kang bana hep iyi davrandı tanışmamız hikayemdeki gibiydi ama geriye kalan sadece benim hayal gücümün olayı.
Kang evi yakmadı kriz geçirirken ben yaktım Kang O an beni kurtardı ama kendisi maalesef çıkamadı.
Suçluluk duygusu beni Sarınca kendim yandığım bir hikaye yazdım.
ÖZÜR DİLERİM KANG
🪽SON
