Tanışma

Sabah yüzüme vuran güneş ışığıyla uyandım. Kalkar kalkmaz benden büyük olan abla diyeceğim kişiler yanıma gelmiştiler bana "korkma biz kötü biri değiliz seninle tanışmak istiyoruz adın ne ablacığım" dedi birisi. Bende "Eda" dedim sadece "ismin cok güzelmiş bende Nihal canım" dedi.Nihal abla, turuncu saçları ve cok güzel kahverengi gözleri olan biriydi. Daha sonra bana aç mısın gibi sorular sorup beni yemekhaneye götürdüler. Orada bazı kişiler benimle uğraşmak istese de buna izin vermedi Nihal abla. Bana sürekli kardeşiymişim gibi davranıp ,benimle oyunlar oynadı. Ona ne kadar soğuk davransam da sanırım neden öyle olduğumu anlamış gibiydi. Hiç bana aile hayatımda ilgili bir soru sormadı ve hep yanımda olmaya çalıştı. Bir kaç yıl geçti ve yetimhaneye Berk adında bir çocuk geldi berk, siyah saçlı beyaz teni olan biriydi. Ona nedense kanım ısınmıştı ve kısa süre içinde samimi bir arkadaş olduk. Hatta bir ara salıncakta sallanıyorduk, daha sonra berk bir anda yere çakıldı ve yüzüm ilk defa gülmüştü. Orada ki herkes buna çok şaşırmıştı bunu anlıyordum çünkü Nihal ablanın nedensizce gözleri dolmuştu ve bana gülümsemişti. O her ne kadar öz ablam olmasa bile sürekli bana abla gibi davrandı belki de bunun nedeni ona hiç böyle davranılmamasıydı. Artık 10 yaşıma gelmiştim herşeyi anlamasam bile daha bilgili biri olup İlkokulu bitirmek üzereydim. Okula sürekli beni Nihal ablam bırakırdı, sürekli onunla vakit geçirip eğlenirdim ta ki o güne kadar.