Kanlı vals kitap kapağı

2. bölüm / 1

Karanlığın izinde

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 1Şu an: Karanlığın izinde
  1. 1 Karanlığın izinde715 kelime · Okuduğun bölüm

Ben özgürlüğümü buzda ararken, o karanlığını peşime takmıştı. Ve bilseydim, onunla attığım ilk adımın son dansım olabileceğini, belki de hiç başlamazdım…

Buzun üzerinde kusursuz bir valsin hayalini kuruyordum. Oysa kader, benim için çoktan kanla yazılmış bir dans hazırlamıştı.

⛸️🕊️

Londra, 23.47

Buzun üzerinde yankılanan paten sesleri, gecenin sessizliğini bölüyordu.

Isabella Laurent, pistin ortasında durup derin bir nefes aldı. Soğuk hava ciğerlerini doldururken gözlerini karşısındaki aynalı duvara çevirdi. Sarı saçları sıkıca topladığı ensesinden birkaç tutam kurtulmuş, terden ıslanan alnına yapışmıştı.

Bir kez daha.

Müziğin başlamasıyla birlikte kollarını iki yana açtı. İlk dönüşünü kusursuz yaptı. Ardından hızlandı, bedenini havaya bıraktı ve birkaç saniyeliğine yer çekimine meydan okudu.

Fakat inişi beklediği kadar iyi değildi.

Pateninin ucu buza takıldı ve dengesini kaybederek yere düştü.

"Harika. Gerçekten harika."

Dişlerinin arasından çıkan bu sözlerle ayağa kalktı. Dizindeki hafif sızıyı görmezden gelerek saçlarını düzeltti.

Şampiyonaya yalnızca üç hafta kalmıştı. Üç hafta. Bunca yıllık emeğinin karşılığını almak için önünde yalnızca üç hafta vardı.

Telefonunun ekranı aydınlandı.

Annem.

Isabella gözlerini devirdi. Annesinin aradığını görmezden gelerek telefonu çantasına bıraktı. Şu an ihtiyacı olan son şey, yine aynı konuşmayı yapmaktı.

Pistin kenarına ilerleyip su şişesini aldı. Tam kapağını açmıştı ki buz pistinin girişinden gelen metalik bir ses duydu.

Başını kaldırdı.

Bu saatte burada kimse olmamalıydı.

Kapının önünde siyah takım elbiseli iki adam duruyordu. Birkaç saniye sonra aralarından üçüncü bir adam içeri girdi.

Uzun boyluydu. Siyah paltosunun yakası kalkıktı. Koyu renk saçları geriye doğru taranmış, yüzüne yerleşen ifadesizlik onu olduğundan daha soğuk gösteriyordu.

Adamın arkasından gelenlerden biri telefonuyla konuşuyordu.

"Efendim, araç hazır. Bay Moretti sizi bekliyor."

Isabella kaşlarını çattı.

Moretti?

Adam eldivenlerini çıkarırken başını hafifçe çevirdi. Bakışları doğrudan Isabella`ya takıldı.

Bir anlığına göz göze geldiler.

Isabella bakışlarını kaçırmadı.

Adamın yüzünde en ufak bir şaşkınlık belirtisi yoktu. Sanki karşısında bir insan değil, orada bulunması gerekmeyen bir eşya varmış gibi bakıyordu.

Isabella bundan hiç hoşlanmamıştı.

"Burada özel çalışma yapılıyor," diye seslendi.

Adam ağır adımlarla ona doğru ilerledi.

"Öyle mi?"

Sesi beklediğinden daha kalındı.

"Evet. Ve burası halka açık değil."

Adamın dudaklarının kenarı belli belirsiz kıvrıldı.

"Fark ettim."

"Öyleyse çıkabilirsiniz."

Arkasındaki adamlardan biri öne atılacak gibi oldu ancak adam elini hafifçe kaldırarak onu durdurdu.

"Adın ne?"

Isabella su şişesini kenara bıraktı.

"Önce sizinkini öğrenebilir miyim?"

Adam birkaç saniye boyunca onu süzdü.

"Alessandro Moretti."

Isabella ismi zihninde tarttı. Son zamanlarda haberlerde birkaç kez duymuştu. Hakkında çıkan haberlerin çoğu kısa sürede ortadan kayboluyor, adı bazı karanlık işlerle anılıyordu.

Yutkundu ama bunu belli etmemeye çalıştı.

"Isabella Laurent."

Alessandro`nun bakışları bir anlığına değişti.

"Laurent..."

Soyadını sanki daha önce duymuş gibi tekrarladı.

"Bir sorun mu var?" diye sordu Isabella.

"Henüz yok."

Bu cevabın ardından arkasını dönerek pistin kenarındaki koltuklardan birine oturdu.

Isabella şaşkınlıkla ona baktı.

"Şaka yapıyor olmalısınız."

Alessandro kol düğmesini düzeltti.

"Devam et."

"Ne?"

"Dansına."

Isabella`nın kaşları çatıldı.

"Bu bir dans değil."

Alessandro başını kaldırdı.

"Öyleyse nedir?"

"Buz pateni."

Adam birkaç saniye sustu. Ardından gözlerini buz pistine çevirdi.

"İnsanların düşmemek için bu kadar çaba sarf ettiği bir yerde ne buluyorsun?"

Isabella hafifçe gülümsedi.

"Düşmekten korkmuyorum. Yeniden kalkamamaktan korkuyorum."

Alessandro`nun yüzündeki ifade ilk kez değişti.

Telefonu çaldığında bakışlarını Isabella`dan ayırdı. Ekrana göz gezdirdikten sonra aramayı yanıtladı.

"Konuş."

Karşı taraftaki kişinin söylediklerini Isabella duyamıyordu. Ancak Alessandro`nun yüzündeki ifade giderek sertleşiyordu.

"Ben sana o adamın burada olmayacağını söylemiştim."

Kısa bir sessizlik.

"Bulun onu."

Telefonu kapattı.

Ayağa kalkarken ceketinin içinden küçük, siyah bir silahın kabzası göründü.

Isabella`nın gözleri istemsizce oraya kaydı.

Alessandro bunu fark etmişti.

"Bir şey mi gördün, signorina?"

Isabella cevap vermedi.

Adam yanından geçerken durdu ve başını ona doğru eğdi.

"Bir tavsiye, Isabella Laurent. İnsan bazen görmediği şeyleri unutmakta daha başarılı olur."

"Bu bir tehdit mi?"

Alessandro`nun dudaklarında soğuk bir gülümseme belirdi.

"Henüz değil."

Ardından kapıya yöneldi.

Isabella arkasından bakarken kalbinin neden bu kadar hızlı attığını anlamaya çalışıyordu.

Tam kapıdan çıkacakken adam yeniden durdu.

"Bu arada..."

Isabella istemsizce başını kaldırdı.

Alessandro omzunun üzerinden ona baktı.

"Şampiyonada başarılar."

Kapı kapandı.

Isabella birkaç saniye boyunca hareketsiz kaldı. Sonra derin bir nefes alıp yeniden pistin ortasına ilerledi.

Müziği açtı.

Fakat bu kez düşünceleri başka yerdeydi.

Alessandro Moretti.

O gece yalnızca bir yabancıyla karşılaştığını sanıyordu.

Bilmediği şey, o yabancının hayatına çoktan adım attığıydı.

Ve bazı karşılaşmalar, insanın bütün hayatını değiştirmek için yeterliydi.

Çünkü buzun üzerinde herkes düşebilirdi. Ama Alessandro Moretti`nin dünyasında düşenler bir daha asla ayağa kalkamazdı.

Devam edecek🕊️

Bölüm nasıldı

Tam istediğim gibi olmadı.

Neyse oy sınırı dolmadan bölüm gelmicek.

Oy sınırı~ 50

Yorum sınırı~100

Sınır dolmadan bölüm gelmicektir

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

2okunma 1beğeni 0yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…